ندای وحی

قرآنی ،اعتقادی،مذهبی ، تربیتی

صفح به ‌معنای انصراف از انتقام و گرایش به احسان

اکبر احمدی
ندای وحی قرآنی ،اعتقادی،مذهبی ، تربیتی

صفح به ‌معنای انصراف از انتقام و گرایش به احسان

حجت‌الاسلام امینی با بیان اینکه در روایات ائمه(علیهم السلام) صفح به معنای عفو بدون عتاب معنا شده است، آن را یکی از اصول اساسی برای اهل ورع برشمرد.

حجت‌الاسلام و المسلمین سید عبدالله امینی، مدرس حوزه و دانشگاه آبادان در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، درباره مفهوم «صفح» در قرآن کریم اظهار کرد: در زبان عربی دو کلمه «صفح» و «سفح» داریم؛ آنکه با سین است مذموم و به معنی خونریزی است؛ لذا یکی از القاب منصور عباسی، سفاح بود. اما صفح اخلاقی به این معناست که از جانبی و طرفی به طرف دیگر منصرف شویم و عدول کنیم که ضد آن باشد. لذا کلمه صفحه نسبت به اوراق تعبیر می‌شود چرا که وقتی برگ می‌زنیم از یک طرف صفحه به طرف دیگر آن منتقل می‌شویم. پس صفح انتقال و عدول از جانبی به جانب دیگر است.

صفح به ‌معنای انصراف از انتقام و گرایش به احسان

صفح به ‌معنای انصراف از انتقام و گرایش به احسان

صفح در کلام اهل بیت(علیهم السلام)

وی گفت: در علم شریف اخلاق که برگرفته از آیات و روایات است، صفح را به معنی ضد انتقام گرفته‌اند. در حدیث شریفی که از امام صادق علیهم السلام نقل شده است در آن جنود عقل و جهل را به تفصیل بیان می‌کنند که امام خمینی(ره) نیز کتابی به همین نام دارند و از کتب بسیار نفیس در علم اخلاق به شمار می‌آید که متأسفانه بسیار مهجور واقع شده و شرح این حدیث است. در آن حدیث، امام صادق علیهم السلام صفح را از جنود عقل برمی‌شمارند و می‌فرماید: ضد آن انتقام است. امام صادق علیهم السلام در جایی دیگر فرمودند: صفح جمیل آن است که اگر کسی خطایی مرتکب شود(در حق شخصی شما) او را عقاب نکنید. امام رضا علیهم السلام واژه صفح را بیشتر موشکافی کرده‌اند و درباره آیه «فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِیلَ؛ پس به خوبى صرف نظر کن»(حجر، ۸۵) فرمودند: «العفو من غیرعتاب» صفح جمیل آن است که کسی را عفو کنی، عفوی که مقرون به سرزنش نباشد. یعنی اگر کسی را عفو کنیم و به دنبال آن وی را سرزنش نکنیم از آن به صفح تعبیر می‌شود که نزد اهل‌بیت علیهم السلام ممدوح است.

 


موضوعات مرتبط: قرآن شناسی
برچسب‌ها: انصراف از انتقام، سه اصل مهم برای اهل ورع، صفات پیامبر اکرم ،صفح از اسما الهی ،صفح به ‌معنای انصراف ،صفح به ‌معنای انصراف از انتقام و گرایش به احسان ،صفح در کلام اهل بیت ،گرایش به احسان

ادامه مطلب
تاريخ : جمعه 16 اسفند 1399 | 6:0 قبل از ظهر | نویسنده : اکبر احمدی |

سوء ظن بین فرقه‌های اسلامی خلاف قرآن است

سوء ظن بین فرقه‌های اسلامی خلاف قرآن است

استاد سطح خارج فقه حوزه علمیه با تأکید بر تولید فقه امت به جای فقه مذاهب، گفت: نباید دانش‌های اسلامی را به تعداد فرقه‌های مذهبی در شیعه و سنی متعدد کنیم، زیرا نه با واقعیت تاریخی دانش‌ها سازگاری دارد و نه انعکاس و نتایج و پیامدهای آن درست است.

 


موضوعات مرتبط: قرآن شناسی
برچسب‌ها: آیت‌الله احمد مبلغی، سوء ظن ،سوء ظن ،بین فرقه‌های اسلامی خلاف قرآن است فرقه‌های اسلامی ،قرآن ،مسلمانان

ادامه مطلب
تاريخ : جمعه 16 اسفند 1399 | 6:0 قبل از ظهر | نویسنده : اکبر احمدی |

گام های چهارگانه رستگاری

اولیای الهی در بیانات خود اشاره کرده اند که ملاک رسیدن به رستگاری، برداشتن قدم های چهارگانه ترک گناه، عدم غفلت، انجام عبادات همراه با حضور قلب و مقام حزن دائم است. اگر هر فردی در طول عمر خود این چهار قدم را بردارد، به مقام قرب و رستگاری راه یابد.

پایگاه اطلاع رسانی هیات رزمندگان اسلام به نقل از حوزه ؛ اولیای الهی در بیانات خود اشاره کرده اند که ملاک رسیدن به رستگاری، برداشتن قدم های چهارگانه ترک گناه، عدم غفلت، انجام عبادات همراه با حضور قلب و مقام حزن دائم است. اگر هر فردی در طول عمر خود این چهار قدم را بردارد، به مقام قرب و رستگاری راه یابد.

گام های چهارگانه رستگاری 

گام های چهارگانه رستگاری 

گام اول: ترک گناه

گام اول در مسیر رستگاری گناه نکردن است. مرحوم شیخ محمد بهاری دراین باره می نویسد:«الاوّلُ: تَرک المَعاصِی و هذا هو الّذی بُنی علیه قِوامُ التَّقوَی و اُسّسَ علیه اَساسُ الآخرهِ و الاُولی و ما تَقَرّبَ المُتَقرّبونَ بِشئٍ اَعلی و افضل منه[۱]؛ گام اول ترک معاصی و این آن چیزی است که قوام و بنیان تقوا بر آن است و اساس آخرت و دنیا بر آن استوار و اهل تقرب به وسیله چیزی بهتر و بالاتر از آن به خدا تقرب نمی جویند. »شعار تمام انبیاء: کلمه «لا اله الا الله» بود. گام اول انجام ندادن و نخواستن، یعنی «لا اله» است. هنگامی که انسان گناه و اشتباه را کنار بگذارد، «الا الله» در وجودش تجلّی پیدا می کند. اگر انسان از مرحله «لا اله» عبور نکند، بین او و خداوند حجابی وجود دارد که نمی تواند با خداوند ارتباط برقرار کند؛ اگرچه که خداوند همواره از انسان آگاه است.

 


موضوعات مرتبط: قرآن شناسی
برچسب‌ها: انجام عبادات اولیای الهی، ترک گناه ،چهارگانه رستگاری ،حزن دائم ،حضور قلب در عبادت ،حضور قلب و مقام حزن دائم ،عدم غفلت ،قدم های چهارگانه ترک گناه ،گام های چهارگانه رستگاری ،مراقبه و حالت ذکر، ملاک رسیدن به رستگاری

ادامه مطلب
تاريخ : جمعه 16 اسفند 1399 | 6:0 قبل از ظهر | نویسنده : اکبر احمدی |

آیات قرآن درباره حیات، علم و قدرت بی‌پایان (آیة الکرسی)

آیات قرآن درباره حیات، علم و قدرت بی‌پایان (آیة الکرسی)

علم و قدرت الهی مطلق و نامحدود است. حیات خداوند نیز به معنای برخورداری ذات وی از علم و قدرت ذاتی است؛ نه رشد و نمو. هم‌چنین صفت «قَیّوم» دربردارنده‌ی تمام اوصاف فعل الهی است.

توحید و خداشناسی | ادله‌ی وجود خدا

 


موضوعات مرتبط: قرآن شناسی
برچسب‌ها: قرآن آ،یات موضوعی قرآن، خداشناسی

ادامه مطلب
تاريخ : پنج شنبه 2 بهمن 1399 | 9:0 قبل از ظهر | نویسنده : اکبر احمدی |

آیات قرآن درباره آگاهی خدا از نیات درونی انسان

آیات قرآن درباره آگاهی خدا از نیات درونی انسان

همانا انسان را آفریدیم و همواره آنچه را که باطنش [نسبت به معاد و دیگر حقایق] به او وسوسه می‌کند، می‌دانیم، و ما به او از رگ گردن نزدیک‌تریم.

توحید و خداشناسی | ادله‌ی وجود خدا

 


موضوعات مرتبط: قرآن شناسی
برچسب‌ها: قرآن آ،یات موضوعی قرآن، خداشناسی

ادامه مطلب
تاريخ : پنج شنبه 2 بهمن 1399 | 8:59 قبل از ظهر | نویسنده : اکبر احمدی |

آیات قرآن درباره وسعت علم الهی

آیات قرآن درباره وسعت علم الهی

خداوند در قرآن بارها تأکید نموده است که علم غیب مختص ذات اوست و تنها بخشی از آن را به بندگان خاص خود عطا نموده است. مقصود از علم غیب، آگاهی و دانش نسبت به هر آن چیزی است که با حس و درک آدمی فهمیده نمی‌گردد.

 


موضوعات مرتبط: قرآن شناسی
برچسب‌ها: قرآن آیات موضوعی قرآن خداشناسی

ادامه مطلب
تاريخ : پنج شنبه 2 بهمن 1399 | 8:57 قبل از ظهر | نویسنده : اکبر احمدی |

قرآن و علم

علوم در قرآن‏

قرآن و علم:

نظرات علمی در مورد عالم، زمین ، دریا و ماده :

پیدایش جهان(فصلت/11)، انبساط و گسترش عالم (ذاریات /47)، اتحاد ویگانگی جهان و وجود آب در هر موجود زنده(انبیاء/30)،حركت هموار ومناسب زمین(ملك/15) و (نمل/88)، حركت زمین به دور خود (فرقان/46-45) ، مسطح نبودن زمین(رحمن/17) ، بیضی شكل بودن تقریبی زمین(نازعات/30)  ، (اعراف/137) و(شمس/6) ،   ناقص شدن كره ی زمین در هر دو قطب(رعد/41) ، كوهها عامل استحكام پوست زمین (نبأ/7) ، قوه ی جاذبه (رعد/ 2) و (لقمان/10) ، پیدایش دریا (مؤمنون/18)، دریای شور وشیرین(فاطر/12)، دریا گهواره ی زندگی (نور/45)، زوجیت یا وجود بارهای مثبت ومنفی در هر چیز(یس/36)،(ذاریات/49)و (رعد/3)،نظریه ی نسبیت (حج/47) (سجده/5) و(معارج/4)، اشاره به كوچكتر از ذره و در حقیقت مواد سازنده ی اتم(یونس/61)و (سبأ/3)، و.. .


موضوعات مرتبط: قرآن شناسی
برچسب‌ها: قرآن شناسی

ادامه مطلب
تاريخ : چهار شنبه 19 آذر 1399 | 8:46 قبل از ظهر | نویسنده : اکبر احمدی |

نیازمندی انسان به وحی

شبهاتی درباره‌ی وحی (1)

نیازمندی انسان به وحی

ناگفته پیداست كه ایمان به وحی به معنای نادیده گرفتن ابزارهای مادی و نفی حس و عقل و علم و تجربه نیست ،‌ بلكه ایمان به وحی به معنای آن است كه غیر از این راهها راه دیگری نیز وجود دارد كه به راستی مشكل گشای انسان است . انسان از هیچ راهی نمی تواند به حوادث پس از مرگ پی ببرد . تنها از طریق وحی می توانیم به آینده پی ببریم ؛ چنان كه اطلاع بشر از تاریخ گذشته ،‌ بسیار محدود و همراه با انواع حدسیات است . تنها از طریق وحی می توان از گذشته ، آن گونه كه بوده آگاه شویم . قرآن پس از نقل تاریخ پیشینیان می فرماید : «‌تلك من انباء الغیب نوحیها الیك »‌1 . « و یعلمكم ما لم تكونوا تعلمون»2 .

زندگی انسان اجتماعی است و جامعه به قانون نیاز دارد و قوانین بشری از اطمینان كافی برخوردار نیست ، زیرا هوس های درونی ،‌ فشارهای بیرونی ، گرایش های فردی ،‌ حزبی ،‌نژادی ، تصورات و اوهام پندارها ،‌ كج فكری ها ،‌ بد اندیشی ها ،‌ سوء ظن ها ، ترس ها و طمع ها ،‌ در كنار خطاها ، نسیان ها ،‌ و پشیمانی ها همه بیانگر آن است كه قانون گذار باید فوق بشر باشد نه خود بشر و جز خداوند كسی حق ندارد برای بشر قانون وضع كند .

خداوند در قرآن می فرماید : «ان ّ‌علینا الهدی »3 ؛‌ هدایت بشر بر عهده ما است . آری خالق باید برای مخلوق قانون وضع كند ،‌ همان گونه كه مهندسان و طراحان و صنعتگران هر كالایی برای كالای خود دستور العمل می نویسند .

در همه كشورها ،‌ قوانین در حال تغییر است و حتی قانون اساسی بعضی از كشورهای پیشرفته دهها بار عوض شده ، اما قرآن تنها كتابی است كه هیچ باطللی در آن راه نیافته و از سوی خداوند حكیم نازل گشته است :« انه لكتاب عزیز لایأتیه الباطل من بین یدیه و لا من خلفه تنزیل من حكیم حمید »4 .

 --------------------------------------------------------------------------------

1- هود (11) ‌: 49 .             2- بقره (2)‌ :‌151 .

3- لیل (‌92)‌ :‌ 12 .              4- فصلت (41) ‌: 41 تا 44 .



 

موضوعات مرتبط: قرآن شناسی
برچسب‌ها: قرآن شناسی

تاريخ : چهار شنبه 19 آذر 1399 | 8:44 قبل از ظهر | نویسنده : اکبر احمدی |

پرهیز از كم فروشی

کم فروشی

پرهیز از كم فروشی

وَ أَوْفُواْ الْكَیْلَ إذَا كِلْتُمْ وَ زِنُواْ بِالْقِسْطاسِ الْمُسْتَقِیمِ ذلِكَ خَیْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْوِیلاً

و چون با پیمانه داد و ستد كنید ،‌ پیمانه را تمام دهید و با ترازوی درست وزن كنید ، كه این بهتر و سرانجامش نكوتر است .

 


موضوعات مرتبط: قرآن شناسی
برچسب‌ها: قرآن شناسی

ادامه مطلب
تاريخ : چهار شنبه 19 آذر 1399 | 8:41 قبل از ظهر | نویسنده : اکبر احمدی |

آیه های نامدار

تسلیت استاندار ایلام به وزیر کشور

به بخشی از آیه 156 بقره 2: انالله و اناالیه راجعون .؛ ما از آن خدا هستیم و به سوی او باز می گردیم، آیه استرجاع گویند(78)، زیرا در این آیه، بر برانگیختن و بازگشت به خدا اقرار شده است. این آیه و آیت پیشین، کسانی را ستایش کرده که هنگام مواجه با مصیبت می گویند: انالله و اناالیه راجعون. آیه 157 بقره 2، صابران (استرجاع گویند) را داری مقامی والا و مشمول درود و حرمت الهی می داند: اولئک علیهم صلوات من ربهم ورحمه و اولئک هم المهتدون.
در شأن نزول این آیه آمده است که امیر مؤمنان، امام علی (علیه السلام) هنگام شنیدن خبر شهادت حمزه، و به نقلی جعفر، جمله انالله و اناالیه راجعون را بر زبان راند؛ سپس این آیه نازل شد(79). در روایات پرشما بر استرجاع هنگام روبه رو شدن با هر گونه مصیبت - هر چند کوچک باشد - تأکید شده است(80).

 


موضوعات مرتبط: قرآن شناسی
برچسب‌ها: قرآن شناسی

ادامه مطلب
تاريخ : چهار شنبه 14 آبان 1399 | 6:37 بعد از ظهر | نویسنده : اکبر احمدی |

آیه های نامدار

بهارِ دید و بازدید و صله ارحام عیدانه

آیه ارحام  ( آیه اولوا الارحام)

 

آیه

«وَالَّذِینَ یَصِلُونَ مَآ أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَن یُوصَلَ وَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَ یَخَافُونَ سُوءَ الْحِسَابِ»

ترجمه

(خردمندان) کسانی هستند که آنچه را خداوند به پیوند با آن فرمان داده پیوند می دهند و در برابر پروردگارشان(به خاطر شناختی که دارند خشوع و) خشیت دارند و از سختی حساب می ترسند.[1]

 


موضوعات مرتبط: قرآن شناسی
برچسب‌ها: قرآن شناسی

ادامه مطلب
تاريخ : چهار شنبه 14 آبان 1399 | 6:30 بعد از ظهر | نویسنده : اکبر احمدی |

آیه استخلاف ( آیه خلافت)

خلافت مؤمنان در زمین، وعده حتمی الهی

قرآن کریم می فرماید: وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنْکمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَیسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی الْأَرْضِ کمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ.[1]خدا به کسانی از شما که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده اند، وعده داده است که حتما آنان را در این زمین جانشین[خود] قرار دهد.[2]


موضوعات مرتبط: قرآن شناسی
برچسب‌ها: قرآن شناسی

ادامه مطلب
تاريخ : چهار شنبه 14 آبان 1399 | 6:27 بعد از ظهر | نویسنده : اکبر احمدی |

آیه های نامدار

سیاست شیطان، نفوذ گام به گام




10. آیه اذی(ر.ک: (58) آیه جزای فحشا)

11. آیه ارث
آیه 11 نساء [4] که سهم الارث هر یک از پسر، دختر، پدر و مادر را در فرض های گوناگون مشخص می کند، آیه ارث(72)، میراث(73)، مواریث(74) یافریض(75) نام دارد: یوصیکم الله فی اولادم للذکر مثل حظ الانثیین...؛ خداوند به شما درباره فرزندانتان سفارش می کند؛ سهم پسر، چون سهم دو دختر است...
به نقلی، این آیه درباره عبدالرحمان، برادر حسان بن ثاب شاعر نازل شده است. طبق این نقل، هنگامی که عبدالرحمان از دنیا رفت، یک زن و پنج برادر از وی ماندند. برادران عبدالرحمان همه اموال بر جای مانده از وی را بردند و به همسرش چیزی ندادند. همسر عبدالرحمان به رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) شکایت کرد و این آیه نازل شد(76).
در روض الجنان آمده است؛ سبب نزول آیه، آن بود که در جاهلیت، میراث را به مردان می دادند و به زنان و کودکان نمی دادند. شأن نزول های دیگری نیز برای این آیه گفته اند(77).




 


موضوعات مرتبط: قرآن شناسی
برچسب‌ها: قرآن شناسی

تاريخ : یک شنبه 7 مهر 1399 | 4:0 قبل از ظهر | نویسنده : اکبر احمدی |

آیه های نامدار

http://islamicpics.ir/wp-content/gallery/ayat-doa/dao-qurani5.jpg




9. آیه اذن و ادعیه


اذن و ادعیه به معنای گوش شنوا و فراگیرند است. این عنوان، برای آیه 12 حاقه 69 قرار داده شده است(68): لنجعلها لکم تذکره و تعیها اذن واعیه؛ تا آن را برای شما مایه تذکری گردانیم و گوش های شنوا آن را نگاه دارد. آیات پیشین به نابودی قوم نوح و نجات گروندگان به نوح اشاره دارد و در این آیه می گوید: این نابودی قوم نوح و نجات گروندگان به نوح اشاره دارد و در این آیه می گوید: این نابودی و نجات را وسیله عبرت و تذکری برای شما قرار دادیم تا پند گیرید و گوش های شنوا آن را در یابد و بفهمد.
وعی به معنای نگه داری چیزی در قلب است؛ سپس به هر ظرفی وعاء گفته شده است، چون چیزی را در خود نگه می دارد(69). مقصود از اذن واعیه نیز گوش هایی است که حقایق را می شنوند و در خود نگه می دارند و درباره آن فکر کرده، به صورت چراغ راه زندگی، از آن بهره می برند.
مفسران شیعه و سنی نقل کرده اند که حضرت رسول (صلی الله علیه و آله و سلم) پس از نزول این آیه، به امیر مؤمنان، امام علی (علیه السلام) فرمود:ای علی! از خدا خواسته ام که گوش تو را واعیه (شنوا و نگه دارنده حقایق) گرداند و علی (علیه السلام) گفت: پس از آن، هرگز چیزی را از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) نشنیدم که آن را فراموش کنم(70). بر پایه روایتی دیگر، پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم)، علی (علیه السلام) فرمود: خداوند به من فرمان داد که تو را به خود نزدیک کنم و دور نسازم و آموزشت دهم تا آن را حفظ کنی و خداوند خواسته است که آنچه را می شنوی، حفظ کنی؛ آن گاه این آیه نازل شد(71).








 


موضوعات مرتبط: قرآن شناسی
برچسب‌ها: قرآن شناسی

تاريخ : یک شنبه 7 مهر 1399 | 4:0 قبل از ظهر | نویسنده : اکبر احمدی |

آیه های نامدار

فلسفه جهاد





8. آیه اذن جهاد


آیه 39 حج (22) را آیه اذن جهاد نام نهاده اند(64)بعضی آن را آیه اذن فی القتال(65) و برخی آن را آیه جهاد(66) نامیده اند، زیرا مسلمانان پس از سال ها تحمل آزار و شکنجه ها و تحمیل جنگ بر آنان، برای نخستین بار با نزول این آیه در مدینه اجازه یافتند با مشرکان بجنگند: اذن للذین یقاتلون بانهم ظلموا و ان الله علی نصرهم لقدیر؛ به کسانی که جنگ بر آنان تحمیل شده، اجازه جهاد داده شد، زیرا مورد ستم قرار گرفته اند، و البته خدا بر پیروزی آنان سخت تواناست.
در شان نزول این آیه آورده اند که مسلمانان همواره در مکه از سوی مشرکان آزار می شدند؛ هر بار که از ضرب و جرح مشرکان نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) شکایت می بردند؛ حضرت، آنها را به صبر دعوت کرده، می فرمود: هنوز به جنگ مأمور نشده ام. پس از هجرت به مدینه و برای نخستین بار، این آیه فرود آمد و اجازه جنگ صادر شد(67).



موضوعات مرتبط: قرآن شناسی
برچسب‌ها: قرآن شناسی

تاريخ : یک شنبه 7 مهر 1399 | 4:0 قبل از ظهر | نویسنده : اکبر احمدی |

آیه های نامدار

رعد / 11

آیه اذن

آیه 69 توبه 9 را آیه اذن گویند.(61) اذن، کنایه از شخصی است که هر سخنی را بشنود و بپذیرد. براساس این آیه، منافقان، پیامبر را می آزردند و چون، عذر و دروغ آنان را می پذیرفت،در مقام آزار و نکوهش حضرت می گفتند: او برای شمااذن (زود باور) است و به حرف همه گوش می دهد. خداوند در پاسخ آنان فرمود: او برای شما گوش نیکوست. به خدا ایمان دارد و سخن مومنان را با خوش گمانی می پذیرد: و منهم الذین یوذون النبی و یقولون هو اذن قل اذن خیر لکم یومن بالله و یومن للمؤمنین و رحمته للذین آمنوا منکم و الذین یؤذون رسول الله لهم عذاب الیم؛ از ایشان کسانی هستند که پیامبر را می آزردند و می گویند: او زودباور است. بگو: گوش خوبی برای شماست. به خدا ایمان دارد و (سخن) مومنان را باور می کند و برای کسانی از شما که ایمان آورده اند، رحمتی است و کسانی که پیامبر خدا را می آزارند عذابی پر درد (در پیش) خواهند داشت.
در نقل شان نزول این آیه آمده است که گروهی از منافقان در خلوت خود،
سخنانی ناشایست بر زبان جاری ساختند و برخی از آنان گفتند: این سخنان را نگویید، زیرا ممکن است به گوش محمد برسد و بر ما بر آشوبد. جلاس بن سوید گفت: هر آنچه می خواهیم، می گوییم و نزدی وی خلافش را بیان می کنیم و می پذیرد، زیرا محمداذن سامعه (گوش شنوا) است. در این هنگام، این آیه نازل شد.(62)
بر اساس احتمالی در تفسیر این آیه، معنای آیه چنین است: او سخن پذیر خوبی برای شماست، زیرا آبروی شما را حفظ کرده، شخصیتتان را خرد نمی کند و عواطف شما را جریحه دار نمی سازد، در حالی که اگر او بی درنگ پرده ها را بلا می زد و دروغ گویان را رسوا می کرد، مشکلات فراوانی برای شما فراهم می شد. افزون بر اینکه آبروی عده ای می رفت و راه توبه و بازگشت بر آنها بسته می شد و افراد آلوده ای که فایل هدایت بودند، در صف بدکاران جای می گرفتند و از اطراف پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) دور می شدند(63).





موضوعات مرتبط: قرآن شناسی
برچسب‌ها: قرآن شناسی

تاريخ : شنبه 4 مرداد 1399 | 10:36 قبل از ظهر | نویسنده : اکبر احمدی |

آیه های نامدار

http://ahlolbait.com/files/u12/01/1016-t.jpg 

آیه اخوت


آیه 10 حجرات 49 را آیهاخوت نامیده اند،(58) زیرا را برادر دینی یک دیگر دانسته و به ایجاد صلح و سازش میان آنان سفارش کرده است: انما المؤمنون اخوه فأصلحوا بین أخویکم و اتقوا الله لعلکم ترحمون؛ در حقیقت، مؤمنان با هم برادرند؛ پس میان برادرانتان سازش برقرار سازید و از خدا پروا بدارید بدان امید که مورد رحمت قرار گیرید. به نقل ابن عباس، پیامبر اکرم علیه (صلی الله علیه و آله و سلم) در پی نزول این آیه، بین مسلمانان بر اساس منزلتشان پیوند برادری برقرار ساخت؛ ابوبکر را تا عمر، عثمان را با عبدالرحمن و...، آن گاه علی (علیه السلام) را برادر خود قرار داد و فرمود: تو برادر منی و من برادر تو هستم(59). مسلمانان در آغاز، بر اساس همین برادری حتی از یکدیگر ارث نیز می بردند(60).


موضوعات مرتبط: قرآن شناسی
برچسب‌ها: قرآن شناسی

تاريخ : شنبه 4 مرداد 1399 | 10:12 قبل از ظهر | نویسنده : اکبر احمدی |

آیه های نامدار


عنکبوت / 2




آیه اخراج



آیه 240 بقره 2را آیهاخراج یا آیهامتاع گفته اند(55). این آیه، رسمی را که در جاهلیت بود و بر اساس آن زنان پس از مرگ شوهران خود، یک سال ازدواج نمی کردند و در خانه می نشستند، امضا کرده، به مردان سفارش می کند که برای همسران خود مالی را وصیت کنند که پس از مرگشان به ایشان بدهند؛ مالی که برای مخارج یک ساله آنها کافی باشد و زنان در این مدت از خانه های خود بیرون رانده نشوند و اگر در این مدت زنان خودشان از خانه خارج شدند، ورثه شوهر می توانند آن مال را به آنان ندهند(56): و الذین یتوفون منکم و یذرون أزواجاً وصیه لازواجهم متاعاً الی الحول غیر اخراج فان خرجن فلا جناح علیکم فی ما فعلن فی أنفسهن من معروف و الله عزیز حکیم؛ کسانی از شما که مرگشان فرا می رسد و همسرانی بر جای می گذارند، باید برای همسران خویش وصیت کنند که آنان را تا یک سال بهره مند سازند و از خانه شوهر بیرون نکنند؛ پس اگر بیرون بروند، در آنچه آنان به طور پسندیده درباره خود انجام دهند، گناهی بر شما نیست و خداوند توانا و حکیم است.
بر اساس روایتی از امام صادق (علیه السلام) تا پیش از نزول آیه ارث، وقتی مردی از دنیا می رفت، مخارج زنش را تا یک سال از اصل مال شوهر می پرداختند و پس از یک سال، او را بدون ارث از خانه بیرون می کردند. این حکم با آیه ارث که سهم زن را (در صورت نبود فرزند، یک چهارم و در صورت وجود فرزند یک هشتم) تعیین کرد، نسخ شد.
طبق نقلی از حضرت صادق (علیه السلام) این آیه با آیه 234 بقره 2 که عده وفات را چهار ماه و ده روز می داند، نسخ شده است(57).

 

 


موضوعات مرتبط: قرآن شناسی
برچسب‌ها: قرآن شناسی

تاريخ : شنبه 4 مرداد 1399 | 10:8 قبل از ظهر | نویسنده : اکبر احمدی |

آیه های نامدار

فرقان / 30

آیه احسان

آیه 90 نحل 16 آیهاحساننام گرفته است(48): ان الله یأمر بالعدل و الاحسان و ایتای ذی القربی و ینهی عن الفحشاء و المنکر و البغی یعظکم لعلکم تذکرون؛ در حقیقت، خدا به دادگری و نیکوکاری و بخشش به خویشاوندان فرمان می دهد و از کار زشت و ناپسند و ستم باز می دارد به شما اندرز می دهد؛ باشد که پند گیرید.
این آیه، شش اصل مهم را بازگو کرده، به سه اصل مثبت عدالت، نیکو کاری و بخشش به خویشاوندان فرمان می دهد و از سه اصل منفی ارتکاب فحشا، اعمال ناپسند و ستم و سر کشی نهی می فرماید. از میان اصول مثبت، عدالت اصلی جامع و فراگیر و به معنای قرار دادن هر چیز در جای خود است(49)، بنابراین، هر گونه انحراف، افراط و تفریط، تجاوز از حد و تجاوز به حقوق دیگران بر خلاف عدالت است. بخشش به خویشاوندان نیز اهمیتی ویژه میان نیکی های دیگر دارد و آوردن آن به طور جداگانه، با اینکه از مصادیقاحساناست، می تواند بیانگر این اهمیت باشد(50). در میان اصول منفی که در این آیه مورد نهی الهی قرار گرفته اند، ستم و تعدی به حقوق دیگران دارای قبحی فزون تر در مقایسه با دیگر زشتی هاست و بدین سبب، با آنکهبغی خود از منکرات به شمار می رود، به صورت ویژه آورده شده است(51).
بر اساس این آیه شریفه، عدل و احسان نو بخشش به خویشاوندان، از تمایلات فطری انسان و نیز بیزاری از فحشا، زشتی و ستم، نهفته در نهاد آدمیان است، زیرا ذیل آیه می فرماید: لعلکم تذکرون وتذکر، یاد آوری چیزی است که انسان پیش تر به گونه ای از آن آگاه بوده یا بدان تمایل داشته است(52).
به گفته ابن مسعود، آیه ای جامع تر از این در قرآن نیست و عثمان بن مظعون می گوید: از آن روز که رسول خدا این آیه را بر من قرائت کرد، اسلام در دلم جای گرفت و پیامبر را دوست می داشتم(53). عکرمه نیز نقل می کند که رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) این آیه را بر ولید خواند. ولید گفت: ای پسر برادر! باز هم بخوان. پیامبر دوباره خواند. ولید گفت: والله که شیرینی و تازگی دارد؛ بالای آن پر بار و ریشه اش پر برکت است و این کلام آدمیان نیست(54).




 

 


موضوعات مرتبط: قرآن شناسی
برچسب‌ها: قرآن شناسی

تاريخ : شنبه 4 مرداد 1399 | 10:6 قبل از ظهر | نویسنده : اکبر احمدی |

آیه های نامدار

 مائده / 2



  آیه اتباع

آیه 108 یوسف 12 را آیهاتباع (پیروی) نام نهاده اند(45). بر اساس این آیه، پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و هر که از او پیروی کند، با بصیرت به اسلام و به سوی خدا دعوت می کنند: قل هذه سبیلی ادعوا الی الله علی بصیره أنا و من اتبعنی و سبحان الله و ما أنا من المشرکین؛ بگو: این است راه من، که من هر کس پیروی ام کرد، با بینایی به سوی خدا دعوت می کنیم، و خدا منزه است، و من از مشرکان نیستم.
جمله و انا من المشرکینتأکید بر این است که دعوت به سوی خدا، دعوتی نیست که به هر شکلی صورت گیرد، بلکه بر اساس توحید خالص انجام می شود و به هیچ وجه از توحید به سوی شرک گرایش نمی یابد.
از تعبیر انا و من اتبعنی استفاده می شود که بار این دعوت فقط بر دوش پیامبر نیست، بلکه بر دوش کسانی که از دین پیروی می کنند نیز قرار دارد؛ البته از سیاق آیه بر می آید که پیروان خاصی در این دعوت می توانند با پیامبر مشارکت کنند، زیرا راه و روش پیامبر: سبیلیهمان دعوت با بصیرت و یقین به سوی ایمان محض و توحید خالص است و روشن است که در چنین سبیلی تنها کسانی شرکت دارند که در دین، برای خدا مخلص، و به مقام پروردگارشان عالم بوده و با بصیرت و یقین باشند، پس هر کس تنها عنوان تابع رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) بر او صدق کند، در این دعوت شریک نخواهد بود. مؤید این تخصیص، برخی روایات است که مقصود از تابعان پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله و سلم) را امیر مؤمنان و اوصیای بعد از آن حضرت دانسته اند،(46) هر چند بعید نیست که این بیان از باب تطبیق بر مصداق اتم و کامل تر باشد(47).

 

 


موضوعات مرتبط: قرآن شناسی
برچسب‌ها: قرآن شناسی

تاريخ : شنبه 4 مرداد 1399 | 10:3 قبل از ظهر | نویسنده : اکبر احمدی |
صفحه قبل 1 2 3 4 5 ... 10 صفحه بعد
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.