مهارت های زندگی
1. مهارت گوش دادن
اشاره
1. مهارت گوش دادن
مهارت گوش دادن، یکی از مهمترین مهارتهای ارتباطی است. شاید کسی بگوید: «مگر گوش دادن هم به مهارت نیاز دارد؟ خب خیلی راحت گوش می دهیم دیگر!»
مهارت های زندگی
1. مهارت گوش دادن
اشاره
1. مهارت گوش دادن
مهارت گوش دادن، یکی از مهمترین مهارتهای ارتباطی است. شاید کسی بگوید: «مگر گوش دادن هم به مهارت نیاز دارد؟ خب خیلی راحت گوش می دهیم دیگر!»
گوش دادن، آنقدرها هم که تصور می کنیم، ساده نیست و برای بهبود کیفیت آن باید از همین حالا تمرین کنیم تا شنونده کارآمدی شویم. در ابتدا این موضوع را بررسی میکنیم که اصولاً چرا گوش دادن اینقدر مهم است. برای درک بهتر و عمیق تر این مطلب، به پی آمدهای گوش ندادن یا با دقت گوش ندادن اشاره میکنیم:
_ از دست دادن فرصتهای حرفه ای و شغلی (به ویژه در تجارت).
_ برقراری روابط بی محتوا.
_ ایجاد درگیریهای بین فردی.
_ پدیدآمدن اشتباه هایی که گاهی بسیار خطرناکند.
_ ناراضی ساختن و ناراحت کردن دیگران.
_ ایجاد ضعف در انگیزه.
_ واداشتن کارکنان یا اعضای خانواده به پرخاشگری.
چه کسی حاضر است به دلیل لحظه ای کم دقتی در گوش دادن، این گونه خسارتهای سنگین را بپردازد؟ به دلیل اهمیت فراوان این مهارت، در بیشتر کتاب های مربوط به روابط حرفه ای، حداقل یک فصل به گوش دادن اختصاص دارد و حتی کتاب های مستقلی در این زمینه نوشته شده است.
افراد، خانواده ها و سازمان هایی که مهارت خوب گوش دادن را سرلوحه زندگی یا فرهنگ شغلی خود قرار می دهند، امتیازهای زیادی به دست می آورند. بسیاری از اطلاعاتی که برای انجام دادن فعالیتهای روزانه خود نیاز داریم، از صحبتهای دیگران به دست می آیند. با گوش دادن صحیح و فعال و با کنار گذاشتن تفکر شخصی خود (دست کم به طور موقت) می توانیم در طرف مقابل، احساس رضایت ایجاد کنیم و نشان دهیم برای سخنانش ارزش قائل هستیم. این امر سبب تقویت پیوندمان با او و افزایش میزان صمیمیت میشود.
گوش دادن، یکی از مهارت های مهم در نخستین مراحل رشد فکری انسان نیز هست. نوزاد با شنیدن و گوش دادن، پاسخ دهی و واکنش به دنیای جدید را آغاز می کند. یکی از مهمترین مسیرهای ورود دانش برای او، شنیدن است، حتی پیش از تولد. او پیش از صحبت کردن، گوش دادن را می آموزد. پیش از خواندن، صحبت کردن را و پیش از نوشتن، خواندن را. بر اساس یافتههای پژوهشگران، به طور متوسط 45 درصد از وقت ارتباط، صرف گوش دادن، 30 درصد صرف صحبت کردن، 16 درصد صرف خواندن و 9 درصد صرف نوشتن می شود.
