رسول خدا(ص) در مجلسی بودند که این آیات را از سوره زلزال قرائت فرمودند:
«فمن یعمل مثقال ذرة خیراً یره و من یعمل مثقال ذرة شراً یره؛هر کسی اندکی عمل خیر انجام دهد،آن را میبیند و هر کس اندکی عمل بد انجام دهد،آن را میبیند».(سوره زلزال،آیات 7 و 8)
یک عرب بادیه نشین تحت تأثیر قرار گرفت و عرض کرد،یا رسول الله!یک ذره را هم حساب میکنند؟
پیامبر(ص) فرمودند:آری.
بادیه نشین برخاست و گفت:وای بر آشکار شدن بدی و گریه میکرد.
رسول خدا(ص) فرمودند:این بادیه نشین دلش از ایمان به خدا برخوردار است.
و همچنین وقتی پیامبر(ص) این سوره را قرائت کردند و صعصعه آن را شنید،گفت:همین آیه را که از قرآن شنیدم برای من کافی است.1
1.تفسیر ابوالفتوح رازی،ج 12، ص 147.
لو انزلنا هذا القرآن علی جبل لرأیته
خاشعاً متصدّعاً من خشیة الله و تلک
الامثال نضربها للنّاس لعلّهم یتفکّرون
اگر این قرآن را بر کوهی نازل می کردیم،
قطعاً آن کوه را از ترس خدا، فروتن و
از هم پاشیده می دیدی و این مثال ها را
برای مردم می زنیم تا شاید بیندیشند
(سوره حشر/ آیه21)
بسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشایشگر مهربان
اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِي غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ ﴿۱﴾
روز حسابِ مردم نزدیک است اما آنان غافل و روی گردانند.
مَا يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنْ رَبِّهِمْ مُحْدَثٍ إِلَّا اسْتَمَعُوهُ وَهُمْ يَلْعَبُونَ ﴿۲﴾
هيچ پند تازه اى از پروردگارشان نيامد مگر اينكه بازى كنان آن را شنيدند.
سوره انبیاء، آیه 1-2
«یُبَصَّرُونَهُمْ یَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ یَفْتَدِی مِنْ عَذَابِ یَوْمِئِذٍ بِبَنِیهِ *وَصَاحِبَتِهِ وَأَخِیهِ * وَفَصِیلَتِهِ الَّتِی تُۆْویهِ * وَمَن فِی الْأَرْضِ جَمِیعًا ثُمَّ یُنجِیهِ »؛(معارج: 11-14)
خویشان را به خویشان خود بنمایند و نشان دهند (لكن از شدت هول به یكدیگر توجه نكنند)، گنهكار آرزو كند اى كاش مىتوانست از عذاب آن روز پسران خود را فدا دهد. و نیز همسر و برادرش را . و نیز خویش و قومش را كه (در دنیا) او را پناه مىدادند. و نیز همه كسانى را كه در روى زمیناند، تا این كار او را (از عذاب آن روز) نجات دهد.اما نمىتواند. عذاب الهى است ؛
«یُبَصَّرُونَهُمْ یَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ یَفْتَدِی مِنْ عَذَابِ یَوْمِئِذٍ بِبَنِیهِ *وَصَاحِبَتِهِ وَأَخِیهِ * وَفَصِیلَتِهِ الَّتِی تُۆْویهِ * وَمَن فِی الْأَرْضِ جَمِیعًا ثُمَّ یُنجِیهِ »؛(معارج: 11-14)
خویشان را به خویشان خود بنمایند و نشان دهند (لكن از شدت هول به یكدیگر توجه نكنند)، گنهكار آرزو كند اى كاش مىتوانست از عذاب آن روز پسران خود را فدا دهد. و نیز همسر و برادرش را . و نیز خویش و قومش را كه (در دنیا) او را پناه مىدادند. و نیز همه كسانى را كه در روى زمیناند، تا این كار او را (از عذاب آن روز) نجات دهد.اما نمىتواند. عذاب الهى است ؛
وَ لَوْ لا أَن يَكُونَ النَّاس أُمَّةً وَحِدَةً لَّجَعَلْنَا لِمَن يَكْفُرُ بِالرَّحْمَنِ لِبُيُوتهِمْ سقُفاً مِّن فِضةٍ وَ مَعَارِجَ عَلَيهَا يَظهَرُونَ(۳۳) وَ لِبُيُوتهِمْ أَبْوَباً وَ سرُراً عَلَيهَا يَتَّكِئُونَ(۳۴) وَ زُخْرُفاً وَ إِن كلُّ ذَلِك لَمَّا مَتَعُ الحَْيَوةِ الدُّنْيَا وَ الاَخِرَةُ عِندَ رَبِّك لِلْمُتَّقِينَ(۳۵/زخرف)
«اگر تمكن كفار از مواهب مادى سبب نمى شد كه همه مردم امت واحد [ همگی گمراه] شوند ما براى كسانى كه كافر مى شدند خانه هائى قرار مى داديم با سقفهائى از نقره و نردبانهائى كه از آن بالا روند! و براى خانه هاى آنها درها و تختهائى (زيبا و نقرهای ) قرار مى داديم كه بر آن تكيه كنند. و انواع وسائل تجملى ، ولى تمام اينها متاع زندگى دنياست و آخرت نزد پروردگارت از آن پرهيزگاران است .
