چرا امام از نماز مهمتر است لطفا منابع را هم بگویید
با عرض سلام.
۱ـ برهان عقلی
نماز، عمل انسان نمازگزار است. لذا نماز یک شخص، معلول خود آن شخص است. و شکّ نیست که علّت، برتر از معلول است. لذا خود انسانی که نماز میگزارد، از نماز خودش برتر است.
وقتی خود من، از نماز خودم برتر باشم، روشن است که امام معصوم، به نحو اولی، از نماز من برتر است.
انسان معصوم، قطعاً از نماز خودش هم برتر است. چون علّت نماز خودش است. ۲ـ برهان عقلی دیگر
نماز، ابزار انسانسازی است؛ لذا ما با ابزار نماز، خودمان را ترقّی میدهیم؛ همانگونه که با غذا، بدنمان را رشد میدهیم، غذایی که حاصل فعالیّت خود همین بدن است. هدف از این ترقّی روحی هم رسیدن به مقام معنوی امام معصوم است؛ که الگوی کامل انسان است. پس، غایت نماز، رسیدن به امام معصوم است.
و روشن است که هدف و غایت یک چیز، برتر از خود آن چیز است. ۳ـ طبق احادیث، حقیقت و باطن نهایی نماز، که نمازگزار باید به آن برسد، با حقیقت و باطن امام معصوم، یکی است.
«عَنْ دَاوُدَ بْنِ کَثِیرٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع أَنْتُمُ الصَّلَاةُ فِی کِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَنْتُمُ الزَّکَاةُ وَ أَنْتُمُ الْحَجُّ فَقَالَ یَا دَاوُدَ نَحْنُ الصَّلَاةُ فِی کِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ نَحْنُ الزَّکَاةُ وَ نَحْنُ الصِّیَامُ وَ نَحْنُ الْحَجُّ وَ نَحْنُ الشَّهْرُ الْحَرَامُ وَ نَحْنُ الْبَلَدُ الْحَرَامُ وَ نَحْنُ کَعْبَةُ اللَّهِ وَ نَحْنُ قِبْلَةُ اللَّهِ وَ نَحْنُ وَجْهُ اللَّهِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى فَأَیْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ وَ نَحْنُ الْآیَاتُ وَ نَحْنُ الْبَیِّنَات ... ــــ داود بن کثیر گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم «آیا نمازی که در کتاب خدا آمده شمایید؟ آیا زکات و حجّ شمایید؟» امام علیه السلام فرمودند: ای داود! ماییم آن نمازی که در کتب خدا آمده، و ماییم زکات و ماییم روزه و ماییم حجّ و ماییم ماه حرام، و ماییم بلد حرام، و ماییم کعبهی خدا، و ماییم قبلهی خدا، و ما ماییم وجهالله که خدای تعالی فرمود: «پس هر کجا رو کنید، وجهالله آنجاست» و ماییم آیات خدا و ماییم بیّنات.» (بحارالانوار، ج۲۴، ص۳۰۳)
علی علیه السلام فرمودند: «... قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله فِیَّ: «مَنْ کُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِیٌّ مَوْلَاهُ»، أَنَا صَلَاةُ الْمُؤْمِنِ أَنَا حَیَّ عَلَى الصَّلَاةِ أَنَا حَیَّ عَلَى الْفَلَاحِ أَنَا حَیَّ عَلَى خَیْرِ الْعَمَل ... ـــــ رسول الله صلی الله علیه و آله در مورد من فرمود: «هر که من مولای او هستم، پس علی مولای اوست»، منم نماز مؤمن، منم حیّ علی الصلاة، منم حیّ علی الفلاح، منم حیّ علی خیر العمل.» (الفضائل، فضل بن شاذان، ص۸۴)
منظور از این گونه احادیث آن است که غایت و باطن نهایی این اعمال، رسیدن به مقام نورانیّت ما اهل بیت است.
احادیث در این باب، زیاد است که این دو مورد را از باب نمونه ذکر کردیم.
۴- امامت از اصول دین و نماز از فروع دین است. لذا در برخی روایات نیز دارد که با کشتن امام معصوم علیه السلام به نوعی نماز را تعطیل نموده اند .
