دانستنی هایی درباره نبی رحمت صلی‏ الله ‏علیه‏ و‏آله‏ وسلم و رحلت جانگدازش
نگاهی گذرا بر زندگی خاتم الانبیاء (ص)

 

دانستنی هایی درباره نبی رحمت صلی‏ الله ‏علیه‏ و‏آله‏ وسلم و رحلت جانگدازش
نگاهی گذرا بر زندگی خاتم الانبیاء (ص)

خاتم الانبیا حضرت محمد بن عبدالله در سال 571 م که مصادف با روز جمعه هفده ربیع ‏الاول بود، در مکه چشم به جهان گشودند و در چهل‏ سالگی از طرف خداوند متعال به پیامبری برگزیده شدند. حدود سیزده سال در مکه به صورت پنهان و نیمه ‏پنهان به تبلیغ دین اسلام پرداختند.

سپس در نتیجه فشارهای روزافزون کفار و مشرکان به مدینه هجرت کردند. پس از ده سال تبلیغ و تبیین احکام نورانی اسلام و تشکیل نخستین حکومت اسلامی در سن 63 سالگی در روز دوشنبه 28 صفر سال یازدهم هجری به ندای حق لبیک گفتند و چشم از جهان فانی فرو بستند. مرقد مطهرشان در مدینه منوره در کنار مسجدالنبی قرار گرفته است و همه ‏ساله سیل عاشقان نبوت، به‏ ویژه در ایام پیش و پس از مراسم حج، از سراسر عالم به زیارتشان می‏شتابند.

آخرین هشدار پیامبر صلی الله علیه و آله


در آخرین ساعت‏های زندگی پیامبراکرم صلی‏ الله‏ علیه ‏و‏آله‏ وسلم ، وقتی غم و اضطراب و دلهره سراسر مدینه را فرا گرفته بود و یاران باوفای آن‏حضرت با دیدگانی اشک‏بار و دل‏های آکنده از اندوه در کنار خانه رسول خدا صلی‏ الله ‏علیه‏ و‏آله ‏وسلم جمع شده بودند تا از سرانجام کسالت آن‏ حضرت آگاه شوند، دختر گرامی رسول‏ خدا، حضرت فاطمه علیهاالسلام ، در کنار بستر پدر با قلبی سوزان و دیده گریان به زمزمه کردن اشعاری که حضرت ابوطالب علیه‏ السلام در وصف آن‏ حضرت سروده بودند مشغول شد.

چون به این بیت رسید که می‏گوید: «[ای صاحب] آن چهره نورانی که به احترام آن مردم از ابرها باران درخواست می‏کنند و شخصیتی که پناهگاه یتیمان و بیوه‏زنان و درماندگان است»، ناگهان رسول خدا صلی‏ الله‏ علیه‏ و‏آله‏و سلم چشم خود را باز کردند و با صدای آهسته به دختر بزرگوارشان فرمودند:

دخترم به جای این اشعار آن آیه را تلاوت کن که می‏گوید:
«محمد پیامبر خداست و پیش از او نیز پیامبرانی آمدند و رفتند. آیا اگر او رحلت کند یا کشته شود به آیین و اعتقادات قبلی خود باز می‏گردید؟ [بدانید] هرکس دست به چنین کاری بزند به خدا زیان نمی‏ رساند».

سخنان امام علی علیه‏ السلام در سوگ پیامبر صلی‏ الله‏ علیه ‏و‏آله ‏وسلم

نقل کرده‏ اند وقتی حضرت علی علیه‏ السلام بر طبق وصیت پیامبر صلی‏ الله‏ علیه‏ و‏آله‏ وسلم پس از رحلت آن‏حضرت مشغول غسل و کفن رسول خدا صلی‏ الله‏ علیه‏ و‏آله و سلم شدند، در حالی که اشک از دیدگانشان جاری بود با این جمله ‏ها درد فراق پیامبر را تسکین می‏بخشید:

«پدر و مادرم فدای تو ای رسول خدا! با مرگ تو رشته‏ ای بریده شد که جز در مرگ تو چنان گسستنی دیده نشده است. با مرگ تو رشته پیامبری و فرود آمدن پیام ‏های آسمانی از هم گسست. مصیبت رحلت تو دیگر مصیبت‏ دیدگان را به شکیبایی وا داشت و همگان را در مصیبت تو یکسان عزادار کرد.

اگر تو خود ما را به شکیبایی امر نمی‏ کردی، آن‏قدر اشک می‏ریختیم که اشک دیدگان با گریستن بر تو پایان پذیرد، با این همه، دردِ جان‏کاهِ فراق تو همیشه با ما خواهد بود و این اندوه هرگز از ما جدا نخواهد شد و صدالبته که این در مقابل عظمت مصیبت فقدان تو امر ناچیزی است. اما چه می‏شود کرد؟ نه امکان بازگرداندن دوباره زندگی میسر است و نه می‏توان مانع وقوع مرگ شد.

سفارش به عترت و کتاب خدا

پس از برگشتن از «حجة‏الوداع» پیامبر اکرم صلی ‏الله ‏علیه ‏و‏آله ‏وسلم به مناسبت‏های مختلف از رحلت خود سخن به میان می‏آوردند و یاران و پیروانشان را آماده می‏کردند که اوضاع پس از رحلت پیامبر را بتوانند تحمل کنند.
نقل می‏کنند در این ایام فراوان خطبه می‏خواندند و مردم را نصیحت می‏کردند و از فتنه ‏های پس از خود باخبر می‏ساختند.
از جمله به آنها توصیه می‏کردند: «مبادا پس از من از سنت من دست بردارید و به بدعت‏گذاری در دین بپردازید.
بدانید که بعد از من با فتنه‏ها و آزمایش‏های زیادی مواجه خواهید شد.
اگر می‏خواهید در همه این پیشامدها از خطر در امان باشید، از کتاب خدا و عترت من دست برندارید.
ای مردم، من در بین شما این دو چیز را به یادگار می‏گذارم و در روز قیامت از آنها سؤال خواهم کرد».

وداع با مردم

پیامبر اکرم صلی ‏الله ‏علیه ‏و‏آله‏وسلم در یکی از آخرین روزهای حیات مبارکشان، در حالی‏که علی علیه‏السلام دست راست و فضل بن عباس دست چپ او را گرفته بودند به مسجد آمدند و برای مردم خطابه‏ا ی را با این عبارت خواندند:

«ای مردم طولی نخواهد کشید که من از میان شما به عالم بقا منتقل شوم.

بنابراین به هرکس وعده‏ای دادم یا به هرکس مدیونم، آن را از من طلب کند تا به جای آورم. ای بندگان خدا، جز از طریق اطاعت خدا کسی به خیری دست نیافته، از شرّ و بدی‏ها دور نمی‏شود.

کسی ادعا نکند که بدون عمل رستگار شده است.

هیچ آرزومندی بدون تبعیت از احکام الهی رضای خدا را به‏دست نمی‏آورد.

سوگند به خدایی که مرا به پیامبری مبعوث کرد، انسان از عذاب الهی جز از طریق رحمت خدا و عمل صالح نجات پیدا نخواهد کرد.
منِ پیامبر هم اگر به گناه و معصیت آلوده شوم هلاک خواهم شد».

آخرین نماز جماعت پیامبر صلی‏ الله‏ علیه ‏و‏آله‏ وسلم


همان‏گونه که پیامبراکرم صلی ‏الله ‏علیه ‏و‏آله ‏وسلم اولین نماز را به همراه حضرت خدیجه و علی بن ابیطالب علیه ‏السلام به جماعت خواندند، در پایان عمر مبارکشان نیز آخرین نماز را در مسجد و به جماعت به جای آوردند.

نقل کرده‏ اند در آخرین ساعات حیات رسول ‏خدا صلی ‏الله‏ علیه‏ و‏آله ‏وسلم در حالی که در بستر بیماری بودند ناگهان صدای اذان بلال حبشی را شنیدند و متوجه شدند وقت نماز فرا رسیده است.

رسول خدا صلی‏ الله علیه ‏و‏آله ‏وسلم به علی بن ابیطالب علیه السلام و فضل بن عباس فرمودند:«کمک کنید تا به مسجد بروم».

چون به کمک آن‏دو به مسجد رسیدند، نماز را به جماعت به جا آوردند و این آخرین نماز جماعت آن‏ حضرت بود. بعد از آن‏که به خانه برگشتند دیری نگذشت که روح مبارکشان به ملکوت اعلا و جوار قرب حضرت حق پرواز کرد.

 

تأملی در صلوات بر حضرت محمد(صلی الله علیه و آله و سلم)وآل پاکشان


چراغ هدايت‏گرى بشر، همواره روشن است؛ چنان‏كه نام پيامبر اعظم صلى ‏الله‏ عليه ‏و‏آله وسلم جاويد است.
روزهاى مقدس خدا، يادواره‏هايى از فضايلند و امروز، رنگ و بوى صلوات گرفته ‏ايم.

امروز در فضايى آكنده از بغض و غزل‏گريه، دل را قرين عطر صلوات مى‏كنيم و در غمِ گل‏هاى محمدى شريك مى ‏شويم.

انگيزه‏اى فراهم شده تا با ارج نهادن به تلاش‏هاى بى‏ وقفه حبيب خدا، از خوان پر كرامت صلوات بهره‏مند شويم.

فرصتى مهيا شده تا پس از بررسى «معناى اين ذكر شريف» و «چگونگى درود عرشيان و فرشيان»، و نيز بررسى «صلوات در قرآن كريم» و «نماز»، به مساحت معنوى اين ذكر كوتاه بيشتر پى ببريم.

از جمله بدانيم:
«صلوات گناهان را از ميان مى ‏برد»، «وسيله برآمده شدن حاجات است»، «فقرزدايى مى ‏كند»، «باعث استجابت دعا مى‏ شود»، «نقش مهمى در قيامت و در سنجش اعمال دارد» و «در محو شدن گناهان مؤثر است».

با هم به سمت دشت اشراق صلوات گام برمى ‏داريم: اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد.