زنا یکی از گناهان کبیره در اسلام است که اگر برای کسی اثبات شود که مرتکب این گناه شده است اجرای حد بر او واجب می‌شود. اما انواع آن چیست؟ مجازت های مختلف برای این گناه کدام است؟ و در چه شرایطی زناکار باید اعدام شود؟ جواب همه‌ی این سؤالات را می‌توانید در این مقاله کوتاه بخوانید.

فیلم سخنرانی درباره زنا(حجه الاسلام انصاریان)    بسیار شنیدنی از دست ندهید

زنا یکی از گناهان کبیره در اسلام است که اگر برای کسی اثبات شود که مرتکب این گناه شده است اجرای حد بر او واجب می‌شود. اما انواع آن چیست؟ مجازت های مختلف برای این گناه کدام است؟ و در چه شرایطی زناکار باید اعدام شود؟ جواب همه‌ی این سؤالات را می‌توانید در این مقاله کوتاه بخوانید.

فیلم سخنرانی درباره زنا(حجه الاسلام انصاریان)    بسیار شنیدنی از دست ندهید

زنا عبارت است از ارتباط جنسی بین زن و مرد درصورتی‌که عقد ازدواجی بین آن دو نفر خوانده نشده است. در زیر به‌تفصیل، در دو بخش لغوی و فقهی به معنای زنا می‌پردازیم.

معنای لغوی زنا

زنا از ماده (ز ن ی) مشتق شده است. «زَنَیَ» در زبان عربی به معنای «زنا کرد» است. «زنا» مصدر برای فعل «زَنَیَ» به معنای «زنا کردن» است.

معنای فقهی زنا

امام خمینی (ره) در کتاب شریف تحریرالوسیله زنا را این گونه تعریف می کند: یتحقق الزنا الموجب للحد بادخال الانسان ذکره الأصلی فی فرج امرأه محرمه علیه أصاله من غیر عقد نکاح دائما أو منقطعا ولا ملک من الفاعل للقابله ولا تحلیل ولا شبهه مع شرائط یأتی بیانها. زنا (زنایی که حد بر آن لازم است) عبارت است داخل کردن آلت تناسلی مردانه توسط مرد در آلت زنانه بدون آن‌که عقد ازدواجی خوانده شده باشد. تحریرالوسیله، ج۲، ص۴۵۵

اقسام زنا

زنا با محارم نسبی

زنای با محارم نسبی یعنی انسان با فردی که محرم انسان است و ازدواج کردن با او حرام است، زنا کند.

زنا به عنف

این نوع از زنا یعنی زنای همراه با زور و اجبار که زن راضی به زنا نباشد و مرد او را به اجبار وادار به زنا کردن بکند و یا او را تهدید کند تا او تسلیم شود. زنای با دختران نابالغ از طریق فریب آنها نیز جزو زنای به عنف محسوب می شود.

زنا محصن

این نوع از زنا یعنی زانی (مرد زنا کننده) از خودش همسر دارد و هر وقت بخواهد می‌تواند با همسرش هم‌بستر شود اما با این‌حال تن به گناه زنا داده است. البته در شرایط خاص زنای هر مرد متأهلی، زنای محصن نیست، مثلاً همسرش بیماری مقاربتی دارد یا بیماری ایدز دارد که نمی‌تواند با همسرش هم‌بستر شود. در این صورت زنا محصن نیست.

زنا محصنه

این نوع از زنا یعنی زانیه (زن زنا کننده) از خودش شوهر دارد و هر وقت بخواهد می‌تواند با شوهرش همبستر شود اما بااین‌حال تن به گناه زنا داده است. البته در شرایط خاص زنای هر زن متأهلی هم، زنای محصنه نیست، مثلاً شوهرش بیماری مقاربتی دارد یا بیماری ایدز دارد و یا به یک مسافرت طولانی‌مدت رفته است که نمی‌تواند با شوهرش همبستر شود. در این صورت زنا محصنه نیست.

زنا غیر محصنه

هنگانی که زناکار چه زن و چه مرد از خودشان همسر ندارند و مجرد هستند و با اختیار خودشان مرتکب این گناه شده اند و اجباری در کار نبوده، در این صورت زنای غیر محصنه رخ داده است.

راه های اثبات ارتکاب این گناه

اثبات از طریق اقرار به زنا

در راه اثبات ارتکاب گناه به‌وسیله اقرار فرد زناکار باید آن فرد چهار ویژگی داشته باشد ازجمله عاقل باشد. اگر دیوانه بود نباید اعتنایی بشود. ویژگی دوم باید فرد اقرار کننده آزاد باشد، اگر برده و غلام شخص دیگری بود نیز در صورت اقرار به زنا، حد بر او جاری نمی‌شود. ویژگی سوم باید بالغ باشد، اقرار به زنای فرد نابالغ، غیر معتبر است. و ویژگی چهارم و آخر این است که چهار بار اقرار به گناه کند و آن‌هم در چهار مجلس. البته این نظر بین علما اختلافی است و برخی چهار بار اقرار در یک مجلس را هم، برای اجرای حد زنا کافی می‌دانند.

اثبات از طریق شاهدان

در این راه باید ۴ مرد (یا ۳ مرد و ۲ زن) شهادت به زنای شخصی بدهند. البته باید شهادت هر چهار نفر آنها کاملاً صراحت داشته باشد و خالی از شبهه و ابهام باشد در غیر این صورت، علاوه بر تبرئه شدن فرد متهم به زنا آن چهار نفر (حتی اگر فقط یکی از آنها شهادتش مبهم باشد و صراحت نداشته باشد) حد قذف ( نسبت دروغ) خواهند خود. حد قذف معادل ۸۰ ضربه شلاق برای هر کدام از شاهدان است.

نکته قابل‌توجه دیگری این است که اگر فردی شاهد ارتکاب گناه زنا بود، مستحب است که شهادت ندهد و آن را کتمان کند. و بر قاضی هم مستحب است به‌نوعی (مثلاً با ایماواشاره) شاهدان را از شهادت دادن منصرف کند.

نکته: راه‌های اثبات زنا فقط محدود به همین دو راه است و با هیچ راه دیگری مانند آزمایش‌های پزشکی و آزمایشگاهی، ازلحاظ شرعی زنا ثابت نمی‌شود.

انواع مجازات زنا

قتل

حد افراد زیر قتل است:

1. زناکاری با محارم نسبی زنا کرده است(کسانی که ازدواج با آنها حرام است)
2. مرد کافری که با زن مسلمان زنا کرده است حتی اگر آن کافر ذمی(تحت پرچم اسلام) باشد.
3. زناکاری که بوسیله زور و تهدید و اجبار اقدام به زنا کرده است.
4. مرد و زن آزاد و غیر محصنی که بیش از دو بار و بقول دیگری بیش تر از سه بار مرتکب زنایی شده باشد که حد آن زنا بر او جاری شده باشد.
5. غلام و برده ای که بیش تر از هفت بار و بقول دیگری بیش تر از هشت بار مرتکب زنایی شده باشد حد آن زنا بر او جاری شده باشد.
6. بعضی از فقها، شخصی که با همسر پدرش، زنا کرده است را نیز مستحق اعدام می دانند.
7. اگر فردی همسرش را در حال زنا با مرد دیگری ببیند این اختیار را دارد که هر دو را به قتل برساند.

رجم (سنگسار)

سنگسار کردن حد مخصوص مرد و زن محصنی است که بالغ و آزاد نیز باشد.

تازیانه

سه گروه مستحق تازیانه هستند:

1. مرد یا زن بالغ و عاقل غیر محصنی که زنا کرده باشد، ۱۰۰ ضربه شلاق خد او است.
2. بنا بر نظر برخی از فقها مرد یا زن بالغ و عاقلی که محصن باشند و با زن و مرد نابالغ و یا دیوانه زنا کرده باشد. که صد ضربه شلاق حد آن ها است.
3. غلامی و برده ای که زنا کرده باشد ( غیر از موارد مستوجب قتل ) هر کدام ۵۰ ضربه شلاق می خورد.

در قرآن کریم

خداوند متعال در آیات ابتدائی سوره نور به مسئله زنا پرداخته است. در زیر ۵ آیه ابتدائی سوره مبارکه نور را مشاهده می کنید.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

سُورَهٌ أَنْزَلْنَاهَا وَفَرَضْنَاهَا وَأَنْزَلْنَا فِیهَا آیَاتٍ بَیِّنَاتٍ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ ﴿۱﴾

این سوره‏ ای است که ما آن را فرو فرستادیم و واجب نمودیم، و در آن آیات بینات نازل کردیم، شاید شما متذکر شوید.

الزَّانِیَهُ وَالزَّانِی فَاجْلِدُوا کُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا مِائَهَ جَلْدَهٍ وَلَا تَأْخُذْکُمْ بِهِمَا رَأْفَهٌ فِی دِینِ اللَّهِ إِنْ کُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ وَلْیَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَائِفَهٌ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ ﴿۲﴾

به زن زناکار و مرد زناکار صد تازیانه بزنید، و اگر به خدا و روز قیامت ایمان دارید، نباید شما را در [اجرای] دین خدا درباره آن دو نفر دلسوزی و مهربانی بگیرد، و باید گروهی از مؤمنان، شاهد مجازات آن دو نفر باشند.

الزَّانِی لَا یَنْکِحُ إِلَّا زَانِیَهً أَوْ مُشْرِکَهً وَالزَّانِیَهُ لَا یَنْکِحُهَا إِلَّا زَانٍ أَوْ مُشْرِکٌ وَحُرِّمَ ذَلِکَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ ﴿۳﴾

مرد زناکار نباید جز با زن زناکار یا مشرک ازدواج کند، و زن زناکار نباید جز با مرد زناکار یا مشرک ازدواج نماید، و این [ازدواج] بر مؤمنان حرام شده است.

وَالَّذِینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ ثُمَّ لَمْ یَأْتُوا بِأَرْبَعَهِ شُهَدَاءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِینَ جَلْدَهً وَلَا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهَادَهً أَبَدًا وَأُولَئِکَ هُمُ الْفَاسِقُونَ ﴿۴﴾

و کسانی که زنان عفیفه پاکدامن را به زنا متهم می کنند، سپس چهار شاهد نمی آورند، پس به آنان هشتاد تازیانه بزنید، و هرگز شهادتی را از آنان نپذیرید، و اینانند که در حقیقت فاسق اند.

إِلَّا الَّذِینَ تَابُوا مِنْ بَعْدِ ذَلِکَ وَأَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ ﴿۵﴾

مگر کسانی که بعد از آن توبه کنند و مفاسد خود را اصلاح نمایند که بدون تردید خدا [نسبت به آنان] بسیار آمرزنده و مهربان است.

خداوند متعال در سوره نساء به مسئله شهادت دادن برای اثبات زنا، اشاره می کند.

وَاللَّاتِی یَأْتِینَ الْفَاحِشَهَ مِنْ نِسَائِکُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَیْهِنَّ أَرْبَعَهً مِنْکُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّى یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِیلًا ﴿۱۵﴾

و از زنان شما [امتِ اسلام] کسانی که مرتکب زنا می شوند، چهار نفر مرد از خودتان را بر آنان به گواهی بخواهید؛ پس اگر [به ارتکاب آن] گواهی دادند، آن زشت کاران را در خانه ها [به عنوان حبس ابد] نگاه دارید تا مرگشان فرا رسد، یا خدا [برای نجات] آنان راهی قرار دهد.

وَاللَّذَانِ یَأْتِیَانِهَا مِنْکُمْ فَآذُوهُمَا فَإِنْ تَابَا وَأَصْلَحَا فَأَعْرِضُوا عَنْهُمَا إِنَّ اللَّهَ کَانَ تَوَّابًا رَحِیمًا ﴿۱۶﴾

و از شما [مسلمانان] آن مرد و زنی که مرتکب آن [کار زشت] می شوند [در صورتی که بدون همسر باشند] آنان را [با اجرای حدود خدا] بیازارید؛ و اگر توبه کنند و [مفاسد خود را] اصلاح نمایند از آنان دست بردارید؛ زیرا خدا همواره بسیار توبه پذیر و مهربان است.

خداوند متعال در سوره مبارکه اسراء زنا را بدترین راه ممکن برای دفع شهوت معرفی می نماید.

وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنَا إِنَّهُ کَانَ فَاحِشَهً وَسَاءَ سَبِیلًا ﴿۳۲﴾

و نزدیک زنا نشوید که کاری بسیار زشت و راهی بد است.

روایات در مورد زنا

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم: فِی الزِّنَا سِتُّ خِصَالٍ ثَلَاثٌ مِنْهَا فِی الدُّنْیَا وَ ثَلَاثٌ فِی الْآخِرَهِ فَأَمَّا الَّتِی فِی الدُّنْیَا فَیَذْهَبُ بِالْبَهَاءِ وَ یُعَجِّلُ الْفَنَاءَ وَ یَقْطَعُ الرِّزْقَ وَ أَمَّا الَّتِی فِی الْآخِرَهِ فَسُوءُ الْحِسَابِ وَ سَخَطُ الرَّحْمَنِ وَ الْخُلُودُ فِی النَّارِ.

زِنا، شش پیامد دارد: سه در دنیا و سه در آخرت. سه پیامد دنیایى اش این است که: آبرو را مى بَرد، مرگ را شتاب مى بخشد و روزى را مى بُرد و سه پیامد آخرتى اش: سختى حسابرسى، خشم خداى رحمان و ماندگارى در آتش است. خصال ص  321 ، ح ۳

امام صادق علیه السلام: اَلذُّنوبُ الَّتى تُغَیِّیرُ النِّعَمَ البَغىُ وَ الذُّنُوبُ الَّتِی تُورِثُ النَّدَمَ الْقَتْلُ وَ الَّتِی تُنْزِلُ النِّقَمَ الظُّلْمُ وَ الَّتِی تَهْتِکُ السِّتْرَ شُرْبُ الْخَمْرِ وَ الَّتِی تَحْبِسُ الرِّزْقَ الزِّنَا وَ الَّتِی تُعَجِّلُ الْفَنَاءَ قَطِیعَهُ الرَّحِمِ وَ الَّتِی تَرُدُّ الدُّعَاءَ وَ تُظْلِمُ الْهَوَاءَ عُقُوقُ الْوَالِدَیْنِ.

گناهی که نعمت ها را تغییر مى دهد، تجاوز به حقوق دیگران است. گناهى که پشیمانى مى آورد، قتل است. گناهى که گرفتارى ایجاد مى کند، ظلم است. گناهى که آبرو مى بَرد، شرابخوارى است. گناهى که جلوى روزى را مى گیرد، زناست. گناهى که مرگ را شتاب مى بخشد، قطع رابطه با خویشان است. گناهى که مانع استجابت دعا مى شود و زندگى را تیره و تار مى کند، نافرمانى از پدر مادر است. کافى ج ۲، ص ۴۴۸، ح ۱

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم: اِذا ظَهَرَ الزِّنا وَ الرِّبا فى قَرْیَهٍ فَقَدْ اَحَلّوا بِاَنْفُسِهِمْ عَذابَ اللّه

 هرگاه زنا و ربا در جایى آشکار شود، مردم آنجا خود را در عذاب خدا افکنده اند. نهج الفصاحه ص ۱۹۶ ، ح ۱۱۸

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم: أَرْبَعٌ لَا تَدْخُلُ بَیْتاً وَاحِدَهٌ مِنْهُنَّ إِلَّا خَرِبَ وَ لَمْ یُعْمَرْ بِالْبَرَکَهِ الْخِیَانَهُ وَ السَّرِقَهُ وَ شُرْبُ الْخَمْرِ وَ الزِّنَا.

چهار چیز است که اگر داخل در خانه ایی شد برکت از آن خانه می رود، خیانت ، دزدی ، شرب خمر و زنا. بحار الأنوار ج‏۷۶ ص۱۸۷ 

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم: أَلَا وَ مَنْ زَنَى بِامْرَأَهٍ مُسْلِمَهٍ أَوْ یَهُودِیَّهٍ أَوْ نَصْرَانِیَّهٍ أَوْ مَجُوسِیَّهٍ حُرَّهٍ أَوْ أَمَهٍ ثُمَّ لَمْ یَتُبْ مِنْهُ وَ مَاتَ مُصِرّاً عَلَیْهِ فَتَحَ اللَّهُ تَعَالَى لَهُ فِی قَبْرِهِ ثَلَاثَمِائَهِ بَابٍ یَخْرُجُ مِنْهَا حَیَّاتٌ وَ عَقَارِبُ وَ ثُعْبَانٌ مِنَ النَّارِ فَهُوَ یَحْتَرِقُ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَهِ- فَإِذَا بُعِثَ مِنْ قَبْرِهِ تَأَذَّى النَّاسُ مِنْ نَتْنِ رِیحِهِ فَیُعْرَفُ بِذَلِکَ وَ بِمَا کَانَ یَعْمَلُ فِی دَارِ الدُّنْیَا حَتَّى یُؤْمَرَ بِهِ إِلَى النَّارِ أَلَا وَ إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ الْحَرَامَ وَ حَدَّ الْحُدُودَ فَمَا أَحَدٌ أَغْیَرَ مِنَ اللَّهِ وَ مِنْ غَیْرَتِهِ حَرَّمَ الْفَوَاحِش‏.

و هر کس با زنى مسلمان، یا یهودى، یا نصرانى، یا مجوسى- آزاد باشد یا کنیز- زنا کند، و بعد توبه نکند و با اصرار به این عمل خلاف بمیرد، خداوند سیصد هزار دریچه به قبرش بگشاید که از آنها مارها و عقرب ها و شرارهاى آتش به قبرش هجوم آورند، و او بدین وضع تا روز قیامت بسوزد، و چون از گور برخیزد از بوى بد و عفونت او همه مردم محشر در عذاب باشند، و بدان شناخته شود و به عملى که در این دنیا مرتکب مى‏شده تا این که امر شود او را به دوزخ برند. وسائل الشیعه ، ج‏۲۰، ص ۳۲۳