حقیقت بندگی
او تصمیم گیرفت که عبد بشود. انشاءالله خداوند طعم بندگی، عبودیت و نماز را به ما بچشاند. کسانی که نماز نمی خوانند تصمیم بگیرند که یک بار نماز بخوانند، شاید برق نماز آنها را گرفت و گرفت یار شدند.
حقیقت بندگی شکستن مَنیت و از بین بردن مَن هاست. اگر من خودت را شکستی، به سعادت می رسی. تجلی حقیقت بندگی در نماز است و این مداوم است. هیچ چیزی مثل نماز انسان را نمی شکند. حضرت امیر می فرماید که خدا دستور داده که نماز بخوانیم تا غرور ما شکسته شود.
از امام صادق(ع) سوال کردند: چرا خدا بی نمازی را در حد کفر قرار داده است ولی شراب خواری و گناهان دیگر در مرز کفر نیستند؟ امام فرمود: گناهان دیگر شهوانی است و فرد نمی خواهد به خدا عناد بورزد ولی نماز نخواندن دهان کجی به خداست.
نماز اول وقت موجب رضای خشنودی خدا
آقای مجتهدی می فرمود: چرا نماز اول وقت موجب رضای خشنودی خداست و نماز آخر وقت موجب غفران و آمرزش خداست؟ اگر بزرگی شما را ظهر صدا بزند و شما جواب او را غروب بدهید، شما بی ادبی کرده اید و این نماز آخر وقت با غفران قبول می شود. حالا کسی که اصلا نماز نمی خواند، چقدر کار زشتی می کند. خداوند این همه نعمت داده است، آیا ما نباید فرمان او را ببریم مثل پدری که تمام زندگی اش را برای فرزندانش گذاشته است، آیا فرزند نباید فرمان پدر را ببرد؟ نفع فرمان بردن، برای فرزند است.
فرزند آیت الله حائری موسس علمیه قم کتاب سِّر دلبران را نوشته است. در این کتاب این داستان آمده است. آیت الله حائری خیلی به جمکران علاقه داشت و در آنجا نماز جمعه می خواند. ایشان خیلی علاقه داشت که به محضر افرادی که امام زمان(عج) را دیده بودند برود. گفتند: سرهنگی در قم است که خدمت امام زمان(عج) رسیده است. ایشان می گوید: می خواستم ببینم که این واقعیت دارد یا خیر. وقتی با او صحبت کردم فهمیدم که فرد دروغ گویی نیست. من رمز این توفیق را پرسیدم. ایشان گفت: من در هر شرایطی که بودم نماز اول وقتم را می خواندم. و سعی می کردم به کسی ظلم نکنم.
فردی نزد پدر آیت الله حائری آمد و گفت که من تاجر هستم و گاهی کارهایم پیچ می خورد، ایشان فرمودند: شما سعی کنید که نمازتان را اول وقت بخوانید تا خدا هم به شما کمک کند. حضرت علی(ع) هر وقت با بحرانی روبرو می شدند، دو رکعت نماز می خواندند.
خلق عظیم پیامبر اکرم
پیامبر فرمود: اگر کسی دوست دارد که در قیامت خدا را ملاقات کند درحالیکه خدا از او راضی و او از خدا راضی باشد، زیاد صلوات بفرستد. در سوره قلم داریم: ما تو را بر یک خُلق بزرگ فرستادیم. امام صادق(ع) می فرماید: خدا پیامبر را با محبت خودش تربیت کرده است. بخاطر همین پیامبر دارای خلق عظیم است. همه ی صفات خدا در پیامبر هم وجود دارد.
تجلی حقیقت عبودیت در نماز است. تا ما خودمان را نشکنیم، راه باز نمی شود. لااله الا الله یعنی خودمان را بشکنیم و در برابر فرمان خدا اطاعت کنیم. و اگر در جایی این کار را نکردیم از خدا عذرخواهی کنیم. بزرگی می فرمود: ارتباط با خدا یعنی نماز و ارتباط با ائمه یعنی زیارت، خواندن دعا و سلام دادن را ترک نکنید. اینها برای نجات دادن انسان مهم است. در قرآن داریم به خدا و اولیاءخدا چنگ بزنید.
آیت الله موسوی همدانی در کتابی آورده است: در همدان فردی بنام علی سیاه گنداوی بود. او اهل معصیت و گناه بود ولی نمازش را می خواند. حتی هنگام نماز هم کارد و چاقو با خودش داشت. او نسبت به اهل بیت حرمت نگه می داشت. و تعصبات درستی داشت. او در اواخر عمرش منقلب شد. و در نجف توبه کرد.
وقتی او چشمش به ضریح حضرت علی(ع) افتاد گفت: خدایا این علی سیاه آلوده را به این علی خوب ببخش. او در نماز جماعتی که در آنجا برپابود، شرکت کرد و بعد از نماز مردم دیدند که سر از سجده برنمی دارد. او همان جا از دنیا می رود. او عاقبت به خیر شد. در همان زمان، شایعه شده بود که یکی از علمای نجف فوت کرده است و در حرم حضرت امیر قبری را آماده کردند تا او را دفن کنند. مردم می فهمند که آن عالم نمرده بلکه سکته کرده است. امامت جماعت می گوید که این قبر برای این فرد است و او را در همان قبر خاک می کنند. پس نماز ما را عاقبت به خیر می کند. و از بدی ها باز می دارد. خدایا به حق محمد و آل محمد به همه ی ما توفیق بندگی کامل عنایت بفرما و رفع گرفتاری از همه گرفتارها بفرما.
