عادت ماهانه زنان
« و از قاعدگی زنان از تو می پرسند. بگـو: آن مـواد زائـد است. بنابر اين در دوران قاعدگی با زنان آميزش (جنسی) نکنيد، پس از آن نيز تا آبتنی نکرده اند با آنها آميزش جنسی نکنيد».
قرآن می گوید که خون قاعدگی زنان مواد و عناصر زائد و تفاله ای است، وعـلـم امـروز نيز هـمـين را می گويد. خون قاعدگی مربوط به شستشو و بيرون دادن مواد زائد تخمدان است که آماده سازی تخم در آن صورت می گيرد.
زنـا فـاحـشـه است
« مقدمات زنا کردن را فـراهم نکنيد که زنا فاحشه است و رفتار ناخوشايندی را بدنبال می آورد».
واژه «فاحشه» از مصدر «فـحـش» می آيد. فحش به معنی: از حد زيادی خود زيادتر رفتن است. مثلاً اگر قـيمت چيزيکه 1000 تومان است آنرا 1300 تومان ارزشگذاری کنيم، آنرا زياد ارزشگذاری کرده ايم، ولی اگـر آنـرا مثلاً 1800 تومان ارزشـگـذاری کـنـيم "از حـد زيادی آن زيـادتـر رفته ايم" و مرتکب فحش شده ايم. و فاحشه چيزی اسـت کـه از حـد زيـادی خود زيادتر رفـته باشد يا برود.
سبيلاً نصب بر «تميز» است. يعنی جمله «وَسَـاءَ سَـبـِيـلاً» در اصل « وَ ساءَ سبيلهُ سَـبـيـلاً» است. به معنی: راه آن (يعنی رفـتار و رويه ناشی از آن) بسيار ناخوشايند است.
نـکـتـه آيـه: زنا فاحشه است و رفتار ناخوشايندی بدنبال می آورد:
چيزی که ما تا به امـروز از فـاحـشـه بـودن زنا می توانيم بگوئيم اين است که بيماری می آورد و بيماری آن "فراتر از حد زيادی بيماری" می رود (هم زمان آن طولانی است و هم از بيماريهای مرگ آور است). و رفـتـاری کـه با بيمارِ ناشی از آن می شود نيز چنانکه آيه به آن اشاره دارد، خيلی ناخوشايند است. کسی با وی ازدواج نمی کند (غـيـر از فـرد مـبـتلا)، و برخی نيز معتـقـدنـد کـه ويـروسـهـای آن در مـايـعـات بدن نيز هست و بهتر است که انسان احتياط کند و از ظرف آنها نيز نخورد.
حيوان وار خوردنِ برخی
« خدا کسانيکه ايمان آوردند و نيکوکاری کردند را به باغهائی که جويبارهای ويژه در آنها در جريان است خواهد برد. ولی کسانيکه ايمان نياوردند و فعلاً خوشگذرانی میکنند و مانند دامها نيز می خورند جايگاه آنها آتش خواهد بود».
نکته آيه: کسانيکه خوش گذرانی و عياشی می کنند مانند دامها می خورند:
وقـتی انسان گـرسـنه می شود، حتی وقـتی شکم خالی وی خود را بـهـم مـی کشد و قـند خون کاهش پيدا می کند وچربی بدن حل می شـود که انرژی صادر کند، اغلب يک وعده غذائی کوچکی برای پاسخ دادن به نياز اصلی بدن کـافـی است. ولی با اين وجود کسـانيکه خوش می گذرانند در هـر يک از وعــده هـای غـذائی با شکـوه و جـلال خود تا حد ترکيدن می خورند. دنبال آن نيز با کـمـال مـيـل دسـر خـوشـمـزه می خورند هـر چند احساس کنند شکم می خواهد بترکد. در اوقات ميان وعده های غذائی نيز می خورند. چرا اينطور می خورند در حاليکه بدن به اين همه غذا نياز ندارد؟ دليل آن به اشتها مربوط می شود. و پشت اين اشتها نيز يک حرص و طمع سـيـری ناپـذيـر و قـانع نـشـونـده ای خـود را مخفی کرده که ارث جـهـان گـذشـتـه حيوانی کم رنگ ماست. و اين همان چيزی که دامها بر مبنای آن می خورند.
سود و زيان مشروب
« راجع به مشروب و قمار از تو می پرسند! بگـو: در آنها زيان بزرگ و منافعی برای مردم وجود دارد. زيان آنها از منافع آنها بزرگتر است».
نکـتـه آيـه: مشروب منافع و زيان دارد. زيان آن از منافع آن بزرگـتر است:
منافع يک جام شراب برای بدن مساوی است با مـنافـعـی کـه يـک سـيـب بـرای بدن دارد. زيانهای آن برای بدن تقريبا همه جانبه است. يعنی هيچ دستگاه و سيستمی در بدن نيست که از مشروب تأثير مـنفی نبيند. مهمترين آنها کشته شدن سلولهای مغـز است. بنابر اين زيانهای آن خيلی بيش از منافع آنست.
