موسیقی بهشتی!
قال ابوالحسن (علیه السّلام): مَن نزَّهَ نفسَه عن الغناء فاِنَّ فی الجنهِ شجرهً یأمرُ اللهُ عزّوجلّ الریاحَ اَنْ تحرّکها فَیسمعُ لها صوتاً ام یَسمعْ بمثله و مَن لم یتنزَّه عنه لم یَسمعْه.
کسی که خود را از غناء و ساز و آواز، پاکیزه و دور نگه دارد در عوض آن در بهشت درختی است که خداوند به باد فرمان میدهد که آن درخت را به حرکت درآورد و از آن درخت صدایی دل نواز به گوش میرسد که هرگز مانند آن را نشنیده است، اما کسی که در دنیا خود را از غناء، پاکیزه و دور نگه ندارد آن صدا را نمیشنود.
«جامع الاحادیث الشیعه، ج ۱۷، ص ۲۰۷»
آلات موسیقی چه می گویند؟
سَمِعَ امیرالمؤمنین (علیه السّلام) رجلاً یَطربُ بالطَنبور فمنعه و کَسَرَ طنبورَه … فقال: اِنّه یقول: سَتَندِم سَتَندِم اَیا صاحبی سَتَدخُل جهنَّم اَیا ضاربی.
امیرالمؤمنین امام علی (علیه السّلام) شنید مردی طنبور مینوازد، وی را از این کار منع کرد و طنبورش را شکست و از وی خواست که توبه کند او هم توبه کرد، سپس به او فرمود: آیا می دانی هنگامی که طنبور نواخته میشود چه میگوید؟ عرض کرد جانشین رسول خدا (صلی الله علیه و آله): داناتر است. حضرت فرمود: میگوید: بزودی پشیمان میشوی، به زودی پشیمان میشوی ای صاحب من! به زودی داخل جهنم میگردی ای نوازنده من!
«مستدرک الوسائل، ج ۱۳، ص ۲۲۰»
ترجمه دیگری از حدیث فوق:
گفتگوی آلت موسیقی با نوازنده خودش!
وَ نَقَلَ: أَنَّهُ سَمِعَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع رَجُلًا یُطْرِبُ بِالطُّنْبُورِ فَمَنَعَهُ وَ کَسَرَ طُنْبُورَهُ ثُمَّ اسْتَتَابَهُ فَتَابَ ثُمَّ قَالَ أَ تَعْرِفُ مَا یَقُولُ الطُّنْبُورُ حِینَ یُضْرَبُ قَالَ وَصِیُّ رَسُولِ اللَّهِ ص أَعْلَمُ فَقَالَ إِنَّهُ یَقُولُ سَتَنْدَمُ سَتَنْدَمُ أَیَا صَاحِبِی سَتَدْخُلُ جَهَنَّمَ أَیَا ضَارِبِی.
نقل شده: امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) دید مردی «طنبور» (که یک نوع آلت موسیقی سنتی شبیه تار که دارای دسته دراز و کاسه کوچک است و در مجلس لهو و عیاشی زده میشود) میزد، علی (علیه السلام) او را از این کار بازداشت و حتی طنبور او را گرفت و شکست، سپس او را توبه داد و او توبه کرد.
آنگاه علی (علیه السلام) به او فرمود: آیا می دانی طنبور وقت به صدا درآوردنش چه میگوید؟
او گفت: «وصی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) داناتر است».
علی (علیه السلام) فرمود: طنبور هنگام زدنش در صدای مخصوصش میگوید:
سَتَنْدَمُ سَتَنْدَمُ أَیَا صَاحِبِی سَتَدْخُلُ جَهَنَّمَ أَیَا ضَارِبِی.
«بزودی پشیمان میشوی، به زودی پشیمان میشوی ای صاحب من و به زودی داخل دوزخ میگردی ای زننده تار من».
«مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل؛ ج ۱۳؛ ص ۲۲۰، المخازن، ج ۱، ص ۳۲۱ (داستانهای صاحبدلان) ج ۲، ص ۳۳.»
