نماز جعفر طیار را در هر وقتی از شبانهروز میشود خواند و خواندن آن در روز جمعه بعد از آن که آفتاب کمی بلند شد، ثواب نماز را بیشتر میکند.
نماز جعفر طیار چهار رکعت است، که به صورت دوتا دو رکعتی خوانده میشود، یعنی دو رکعت میخوانیم و سلام میدهیم و بعد دو رکعت دیگر میخوانیم.
در نماز جعفر طیار، بعد از سورة حمد میتوان سورة توحید و یا سورة دیگر را خواند. خواندن سورة «زلزله» در رکعت اوّل (بعد از حمد) و سورة «والعادیات» در رکعت دوم و «إذا جاء» در رکعت سوم و توحید در رکعت چهارم، ثواب نماز را بیشتر میکند.
در نماز جعفر طیار باید در هر رکعت ذکر «سبحان الله والحمد لله ولا إله إلاّ الله والله أکبر» بعد از سوره پانزده مرتبه، در رکوع ده مرتبه، بعد از رکوع (در حالی که ایستاده است) ده مرتبه، در سجده ده مرتبه، بعد از سجده ده مرتبه، در سجده دوم ده مرتبه و بعد از سجده ده مرتبه خوانده شود، که مجموعاً سیصد مرتبه میشود.
بقیه ذکرهایی که در مفاتیح الجنان نوشته شده،واجب نیست، بلکه مستحب است و ثواب نماز را بیشتر میکند. نیز سه روز روزه گرفتن و بعد نماز خواندن به کیفیتی که در مفاتیح نوشته، برای طلب حاجت مؤثر است، ولی روزه گرفتن جزء نماز جعفر طیار نیست، بلکه عملی است جدا. کسی که نمیتواند روزه بگیرد و روزه برایش ضرر دارد، نباید روزه بگیرد.
نماز خوف ؟
نماز خوف به هنگام جنگ در حال رو در رویی با دشمن خوانده میشود. چون در حال ترس از حمله دشمن خوانده میشود، نماز خوف گفته شده است. در وقتی که وظیفه، خواندن نماز خوف است، نمازهای چهار رکعتی (جنگ در وطن باشد یا سفر) شکسته است و دو رکعتی خوانده میشود. نماز خوف را فرادا و به جماعت میشود خواند. اگر به جماعت خوانده شود. طریقه آن در نمازهای دو رکعتی (نماز صبح و نماز ظهر و عصر و عشا که تبدیل به دو رکعت میشوند) چنین است: مسلمانان جنگجو تبدیل به دو گروه میشوند، گروه اوّل، یک رکعت را با امام جماعت میخوانند، و امام پس از اتمام یک رکعت توقف میکند، و مأمومین یک رکعت دیگر را به تنهایی (فرادا) میخوانند و سلام میدهند و به جبهه جنگ باز میگردند، و جای گروه دوم را میگیرند، سپس گروه دوم میآیند و به امام اقتدا میکنند و یک رکعت نماز خود را با امام و رکعت دوم را به طور فرادا میخوانند. در نماز سه رکعتی (مغرب) امام جماعت رکعت اوّل را با گروه اوّل میخواند و توقف میکند. مأمومین دو رکعت دیگر را فرادا تمام میکنند و به جبهه بر میگردند و گروه دوم در رکعت دوم به امام اقتدا میکنند و دو رکعت را با امام و یک رکعت را خود میخوانند.(1)
پی نوشت:
1.آیت الله مکارم تفسیر نمونه، ج 4، ص 103؛
مصطفی حسینی دشتی، معارف و معاریف، واژه خوف؛
جواهر الکلام، ج 14، ص 157 و 162 و 166.
