در یک نگاه
مطهره پیوسته
نام مطهرش، فاطمه و کنیه های مقدسش؛ ام ابیها، ام الائمه، ام الحسن و ام الحسین است. معروف ترین القاب مبارکش نیز سیدة النساء؛ بانوی بانوان عالم، صدیقه کبری، زهرا، عذرا، طاهره، مبارکه و بتول است. پنج سال پس از بعثت رسول خدا ص)، در شب جمعه 20 جمادی الثانی در مکه؛ حرم امن الهی دیده حق بین به جهان گشود. مادر بزرگوارش خدیجه و پدر گرامی اش رسول خدا، حضرت محمد است. در دو سالگی همراه پدر و مادر، در شعب ابی طالب گرفتار شد و سه سال در آنجا رنج آوارگی و گرسنگی را همراه دیگر مسلمانان تحمل کرد. در پنج سالگی در رحلت مادر به سوگ نشست و در هشت سالگی، به همراه خاندان خود به مدینه مهاجرت کرد.
فاطمه زهرا س)، در سال دوم هجرت به ازدواج امیر مؤمنان، علی ع) درآمد. حاصل این وصلت فرخنده و آسمانی، سه پسر و دو دختر به نام های حسن، حسین، محسن، زینب و امّ کلثوم ع) بود که محسن پیش از ولادت، در واقعه جانگداز داستان سقیفه به شهادت رسید. سرانجام آن حضرت پس از یک عمر کوتاه سراسر رنج، درد، اندوه، عبادت، خدمت و عصمت، در سیزدهم جمادی الاول سال یازدهم هجرت، در بستر شهادت آرمید. تمام سال های کوتاه زندگانی آن قدیسه آسمانی، آن که میهمانی از ملکوت الهی در جهان بود، در عبادت و دفاع از ولایت عظمای علوی گذشت. سلام خدا و پیامبران الهی و فرشتگان مقرّب و صالحان جهان بر او باد.1
برای آن بزرگوار هشت لقب بیان کرده اند؛ صدیقه، راضیه، مرضیه، زهرا، بتول، عذرا، مبارکه و طاهره. در برخی روایت ها زکیه و محدثه از القاب ایشان و «ام ابیها»، کنیه آن حضرت بیان شده است.2
پدری به نام محمد ص)، او را سرپرستی و تربیت می کند که همه مراتب انسانیت و کمالاتش را پیموده است. مادری چون خدیجه دارد که اسلام، مرهون ایثار و فداکاری اوست؛ مادری که سه سال، مسلمانان محصور در شعب ابی طالب را حمایت و همه اموال خود را در این راه هزینه کرد؛ مادری که چندین سال در مکه با همه مصیبت های طاقت فرسا ساخت و دوشادوش رسول اکرم ص)، اسلام را یاری کرد.3 او شوهری چون امیر مؤمنان علی ع) دارد که بیش از سیصد آیه قرآن مجید درباره او نازل شده است. از نظر فرزند، ام الائمه و سرّ مستودع است. او مادر عصاره جهان آفرینش، حضرت مهدی عج) است. این دختر پاک دامن؛ آن بانوی معصوم و مظلوم؛ آن بانوی بانوان بهشتی؛ آن که مادر پدر است و دستی زخم آلود و شانه ای مجروح و لباسی کهنه و رنگ پریده از فرط کار و مجاهده بر تن دارد؛ زهراست. او محجوب ترین و عفیف ترین زن جهان است و زحمت در کنج خانه پدر و شوهر و تربیت فرزندان پاک و بزرگوار و دلاور را بر هر چیزی مقدم می دارد. آن پرده نشین حرم ستر و عفاف ملکوت که چشم آفتاب، از دیدن سیمای مقدسش محروم است، زهراست که امروز، روز ولادت اوست.
1. برگرفته از: سید حمید موسوی گرمارودی، میهمانی از ملکوت، صص 5 و 6.
2. فاطمه زهرا از ولادت تا شهادت، صص 62 ـ 117.
3. الفصول المهمه، ص 240.
