این پیام ها با هدف استفاده در جلسات جزء خوانی استخراج شده است، لذا خواهشمند است استفاده و منتشر نمایید.
1. إِنَّا نَحنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحَافِظُون
ما قرآن را خود نازل كرده ايم و خود نگهبانش هستيم.
- قرآن نه از بشر است و نه از فرشته. «إِنَّا نَحْنُ»
- قرآن براى هميشه محفوظ است. «لَحافِظُونَ»( حجر، 9)
2 . وَ لَقَدْ جَعَلْنَا فِى السَّمَاءِ بُرُوجًا وَ زَيَّنَّهَا لِلنَّاظِرِينَ
و همانا ما در آسمان برج هايى قرار داديم و آن را براى بينندگان زينت داديم.
- آسمان نيز همچون زمين، براى انسان آفريده شده است. «لِلنَّاظِرِينَ»(حجر، 16)
3.قَالَ إِنَّ هَؤُلَاءِ ضَيْفِى فَلَا تَفْضَحُونِ
گفت: اينان مهمانان منند، مرا رسوا مكنيد.
- آبرو بسيار ارزش دارد. «فَلا تَفْضَحُونِ، وَ لا تُخْزُونِ»
- اهانت به ميهمان، اهانت به ميزبان است. «فَلا تَفْضَحُون» (حجر، 68)
4. وَ لَقَدْ ءَاتَيْنَاكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِى وَ الْقُرْءَانَ الْعَظِيمَ
ما سبع المثانى و قرآن بزرگ را به تو داديم.
- سوره حمد معادل قرآن است با آنكه عدد آيات آن هفت مىباشد. «سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ» (حجر، 87)
5. أَ فَمَن يخَلُقُ كَمَن لَّا يخَلُقُ أَ فَلَا تَذَكَّرُونَ
آيا آن كه مى آفريند همانند كسى است كه نمى آفريند؟ چرا درنمى يابيد؟
- آفرينش پايان نيافته است بلكه استمرار دارد. «يَخْلُقُ»(نحل، 17)
6.وَ إِن تَعُدُّواْ نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ
اگر بخواهيد نعمتهاى خدا را شمار كنيد، شمار كردن نتوانيد. خدا آمرزنده و مهربان است.
- نعمتهاى الهى قابل شمارش نيست. «لا تُحْصُوها»(|نحل، 18)
7 . وَ اللَّهُ يَعْلَمُ مَا تُسِرُّونَ وَ مَا تُعْلِنُون
آنچه را كه پنهان مى كنيد يا آشكار مى سازيد خدا به آن آگاه است.
- خداوند به نيّتها و اهداف ما نيز آگاه است. «يَعْلَمُ ما تُسِرُّونَ»(نحل، 19)
8. فَأَصَابَهُمْ سَيِّئاتُ مَا عَمِلُواْ وَ حَاقَ بِهِم مَّا كاَنُواْ بِهِ يَسْتهَزِءُونَ
به كيفر كردار بدشان رسيدند و همان چيزهايى كه به ريشخند مى گرفتند بر سرشان تاختن آورد.
- دود اعمال بد، به چشم خود انسان مىرود. «فَأَصابَهُمْ سَيِّئاتُ ما عَمِلُوا»
- كيفر مسخرهى ديگران، در همين دنيا به انسان مىرسد. «حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ»(نحل، 34)
9 . يَوْمَ تَأْتِى كُلُّ نَفْسٍ تُجادِلُ عَن نَّفْسِهَا وَ تُوَفَى كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَ هُمْ لَا يُظْلَمُونَ
روز قيامت هر كس به دفاع از خويش به مجادله مى پردازد و جزاى هر كس چنان كه حق اوست داده مى شود و به كسى ستم روا ندارند.
- قيامت، فراگير است و همهى انسانها در آن روز حاضر مى شوند. «كُلُّ نَفْسٍ»
- اعمال ما در دنيا محو نمى شود، بلكه عمل و آثارش باقى مى ماند. «تُوَفَّى ... ما عَمِلَتْ» ( نحل، 111)
10. إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَواْ وَّ الَّذِينَ هُم مُّحسِنُونَ
زيرا خدا با كسانى است كه مى پرهيزند و نيكى مى كنند.
- صبر (و هر توفيق ديگرى)، از ناحيه اوست. «وَ ما صَبْرُكَ إِلَّا بِاللَّهِ»
- تقوى و احسان، وسيله ى جلب حمايتهاى الهى است. «إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ الَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ» ( نحل، 128)
سـوال: وسیــله جلــب حمــایت هــای الـهـــی چـیست؟
تهیه و تدوین: اتحادیه تشکل های قرآنی شهرستان خمینی شهر
