پیـــام های آسمــانی
جزء یازدهم
(برگرفته از تفسیر نور)
1. خُذْ مِنْ أَمْوَالِهْم صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَكِّيهِم بِهَا
وَ صَلّعَلَيْهِمْ إِنَّ صَلَوتَكَ سَكَنٌ لَهُم وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
از داراييهايشان صدقه بستان تا آنان را پاك و منزه سازى و برايشان
دعا كن، زيرا دعاى تو مايه آرامش آنهاست، و خدا شنوا و داناست.
نگوییم زكات دادن وظيفه اش بوده،
ما هم تشكّر كنيم.
«خُذْ»،
«صَلِّ عَلَيْهِمْ»
( توبه، 103)
2.أَ لَمْ يَعْلَمُواْ أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ
وَ يَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
آيا هنوز ندانسته اند كه خداست كه توبه بندگانش را مى پذيرد
و صدقات را مى ستاند، و خداست كه توبه پذير و مهربان است.
چون گيرنده ى صدقات خداست، پس با دلگرمى بدهيم
و بهترين جنس را با بهترين شيوه بپردازيم.
«أَنَّ اللَّهَ» ...
«يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ»
(توبه، 104)
2.أَ لَمْ يَعْلَمُواْ أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ
وَ يَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
آيا هنوز ندانسته اند كه خداست كه توبه بندگانش را مى پذيرد
و صدقات را مى ستاند، و خداست كه توبه پذير و مهربان است.
چون گيرنده ى صدقات خداست، پس با دلگرمى بدهيم
و بهترين جنس را با بهترين شيوه بپردازيم.
«أَنَّ اللَّهَ» ...
«يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ»
(توبه، 104)
3 . يَا أَيُّها الَّذِينَ ءَامَنُواْ اتَّقُواْ اللَّهَ وَ كُونُواْ مَعَ الصَّادِقِينَ
اى كسانى كه ايمان آورده ايد، از خدا بترسيد و با راستگويان باشيد.
دوستى، همنشينى و همراهى با راستگويان، يكى از عوامل تربيت
و جلوگيرىِ انسان از انحراف است.
«اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ»
(توبه، 119)
4 . لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ
حَرِيصٌ عَلَيْكُم بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَّحِيم
هر آينه پيامبرى از خود شما بر شما مبعوث شد، هر آنچه شما را
رنج مى دهد بر او گران مى آيد. سخت به شما دلبسته است
و با مؤمنان رئوف و مهربان است.
از عوامل تأثير كلام در ديگران، خيرخواهى، دلسوزى،
مهربانى،بى توقّعى و تواضع است.
«عَزِيزٌ عَلَيْهِ»،
«حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ»،
«رَؤُفٌ رَحِيمٌ»
(توبه، 128)
5. إِنَّ فِى اخْتِلَافِ الَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ مَا خَلَقَ اللَّهُ
فِى السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ لَآیاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَّقُون
درآمد و شد شب و روز و آنچه خدا در آسمانها و زمين
آفريده است براى پرهيزگاران عبرتهاست.
از كنار پديده ها، به سادگى نگذريم.
«ما خَلَقَ اللَّهُ» ...
«لَآياتٍ»
(یونس، 6)
6. هُنَالِكَ تَبْلُواْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا أَسْلَفَتْ وَ رُدُّواْ إِلَى اللَّهِ
مَوْلَاهُمُ الْحَقِّ وَ ضَلَّ عَنْهُم مَّا كاَنُواْ يَفْتَرُون
در آنجا هر كس هر چه كرده است پاداشش را خواهد ديد
و همه را به سوى خدا مولاى حقيقيشان بازمى گردانند
و همه آن بتان كه به باطل مى پرستيدند نابود مى شوند.
قيامت، روز دريافت كارنامه ى آزمون دنيوى است.
«تَبْلُوا كُلُّ نَفْسٍ»
(یونس، 30)
7. أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ فَأْتُواْ بِسُورَةٍ مِّثْلِهِ وَ ادْعُواْ
مَنِ اسْتَطَعْتُم مِّن دُونِ اللَّهِ إِن كُنتُمْ صَادِقِين
مى گويند كه آن را به دروغ به خدا نسبت مىدهد. بگو:
اگر راست مى گوييد، جز خدا هر كه را كه مى توانيد
به يارى بخوانيد و سوره اى همانند آن بياوريد.
نه تنها كلّ قرآن، بلكه حتّى يك سوره از آن هم معجزه است.
«بِسُورَةٍ»
(یونس، 38)
8. هُوَ يُحْیِی وَ يُمِيتُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُون
اوست كه زنده مى كند و مى ميراند و همه به سوى او بازمى گرديد.
حيات و مرگ و سرانجام كار همه به دست خدا و به سوى اوست.
«يُحيِي وَ يُمِيتُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ»
( یونس، 56)
9. فَلَمَّا جَاءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِندِنَا قَالُواْ إِنَّ هَاذَا لَسِحْرٌ مُّبِين
و چون حق از نزد ما به سوى ايشان آمد،
گفتند كه اين جادويى آشكار است.
پيامبران با خداوند رابطه ى مستقيم دارند
و معجزات و برنامه هايشان از او سرچشمه مى گيرد.
«عِنْدِنا»
(یونس، 76)
10. وَ قَالَ مُوسَى يَا قَوْمِ إِن كُنتُمْ ءَامَنتُم بِاللَّهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُواْ إِن كُنتُم مُّسْلِمِين
موسى گفت: اى قوم من، اگر به خدا ايمان آورده ايد
و تسليم فرمان هستيد به او توكل كنيد.
ايمان، از توكّل جدا نيست.
«إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوا»
با توكّل و تسليم بايد مشكلات را پشت سرگذاشت.
«تَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُسْلِمِينَ»
(یونس، 84)
