چرا باید حکم ولایت فقیه را بپذیریم؟

 اسلام اجراى احکام را تنها به دست فقهاى عادل و اسلام شناسان با تقوى سپرده تا در تمام حوادث طبق قانون خدا حكم كنند و اطاعت از آن فقها را همچون اطاعت از امام معصوم و رسول گرامى واجب دانسته است.

اسلام اجراى احکام را تنها به دست فقهاى عادل و اسلام شناسان با تقوى سپرده تا در تمام حوادث طبق قانون خدا حكم كنند و اطاعت از آن فقها را همچون اطاعت از امام معصوم و رسول گرامى واجب دانسته است.

در زمان غیبت حضرت مهدى علیه السلام ما را به حال خود رها نكرده‏ اند، بلكه ما را به پیروى از فقها و اسلام شناسان عادل و با تقوا كه نوّاب عام آن حضرت هستند، سفارش كرده‏اند.

بنابراین بر ما لازم است كه در حوادث و مشكلات گوش به فرمان حكم خدا كه از طریق فقیه جامع الشرایط عادل به ما ابلاغ مى‏شود، باشیم.

زیرا اسلام اجراى احکام را تنها به دست فقهاى عادل و اسلام شناسان با تقوى سپرده تا در تمام حوادث طبق قانون خدا حكم كنند و اطاعت از آن فقها را همچون اطاعت از امام معصوم و رسول گرامى واجب دانسته است.

بنابراین ولایت فقیه ادامه راه امامت‏ و نقش ولایت فقیه همان نقش امامت و تدوام خط انبیاست.

البته بر اساس روایات نیز اسلام بار حكومت را به دوش فقیه عادل گذارده كه به گوشه‏اى از آنها اشاره مى‏كنیم:

* رسول خدا صلى الله علیه و آله فقها را خلیفه خود معرفى كرده است، چنانكه فرمودند: «الّلهم ارحم خلفائى» خداوندا! جانشینان مرا مورد لطف و رحمت قرار ده. از آن حضرت سۆال شد جانشینان شما چه كسانى هستند؟ فرمود: «الفقهاء» (وسائل‏الشیعه، ج 18، ص 101)

* پیامبر صلى الله علیه و آله فرمودند: «العلماء ورثة الانبیاء» (وسائل‏الشیعه، ج 18، ص 53)  علما، وارثان انبیا هستند.

* حضرت على علیه السلام فرمودند: خداوند از علما پیمان گرفته است كه در برابر غارتگرى‏ ستمگران و گرسنگى محرومان خاموش نمانند. (نهج‏البلاغه، خطبه 3)

 شكى نیست كه حمایت از مظلومان و محكومیّت ظالم نیاز به قدرت و تشكیلات دارد.

* حضرت على علیه السلام مى‏فرمایند: «العلماء حكّام على الناس» (غررالحكم‏) علما، حاكمان مردم هستند.

* امام حسین علیه السلام مى‏فرمایند: مجراى امور و احكام باید به دست علماى خداشناس و با تقوى باشد، كسانى كه در حرام و حلال خدا خیانت نمى‏كنند و امانت را حفظ مى‏نمایند. (تحف العقول، ص 242)

* از امام صادق علیه السلام درباره نزاع‏هایى كه براى حل آنها به نظام طاغوتى مراجعه مى‏شود سۆال شد، امام علیه السلام فرمودند: مراجعه به آنها ممنوع است. حتى اگر شخصى حقّ خود را از طریق دستگاه طاغوتى به دست آورد، حرام است. (شاید به خاطر این كه مراجعه به دستگاه طاغوتى به منزله پذیرفتن آن نظام و تقویت آن است.) بلكه در این قبیل موارد وظیفه شما آن است كه راه حل را از افرادى بخواهید كه شناخت عمیق نسبت به علوم و روایات ما داشته باشند كه من آنها را به عنوان قاضى و داور براى شما تعیین مى‏كنم و بدانید كه اگر او حكمى داد و شما آن را قبول نكردید، در واقع حكم خدا را كوچك گرفته‏اید و هر كه آن فقها را رد كند، گویا ما را رد كرده و رد ما ردّ خدا و به منزله شرك به خداى بزرگ است. (كافى، ج 1، ص 68)

* امام كاظم علیه السلام فرمودند: «الفقهاء حصون الاسلام» (كافى، ج 1، ص 38) ؛ فقها، قلعه اسلام هستند.

* امام زمان علیه السلام با خط مبارك خود پیامى براى یكى از نوّاب خود نوشتند كه در آن سفارش شده بود:

«امّا الحوادث الواقعة فارجعوا فیها الى رواة حدیثنا فانّهم حجّتى علیكم و انا حجّة اللّه» (وسائل‏الشیعه، ج 27، ص 140)

 در حوادث جامعه و پیش آمدها، به علما و دانشمندانى كه علوم ما را نقل مى‏كنند

مراجعه كنید كه من آنها را به عنوان حجّت در میان شما قرار دادم و خودم حجت خدا هستم.

از این گونه احادیث متوجه مى‏شویم كه موضوع ولایت فقیه چیز تازه‏اى نیست كه جمهورى اسلامى آن را مطرح كرده باشد، بلكه از آغاز بوده است، منتهى طاغوت‏ها و پادشاهان نگذاشتند فرصتى براى عمل به این گونه احادیث پیدا شود.

و این گنجى بود مخفى كه امام خمینى قدس سره موانع آن را بر طرف كرد و آن را آشكار ساخت.

راه دور نرویم، مهم‏ترین رمز پیروزى ملت ایران در این انقلاب توجه به ولایت فقیه بود، فقیه جامع‏الشرائطى همچون امام قدس سره كه دستور مى‏داد ومردم با جان ودل مى‏پذیرفتند.

ایران كشور پهناورى بود، كه در طول تاریخ هر وقت دشمنان به آن حمله كردند، گوشه‏اى از آن را جدا كردند. تنها زمانى كه نتوانستند حتى یك وجب از خاك آن را جدا كنند، زمانى بود كه كشور در دست یك ولىّ فقیه بود، با اینكه تمامى قدرت‏هاى استكبارى جهان و عمّال آنها هماهنگ و متّحد شده و مصمّم بر شكست ایران و تجزیه آن بودند. براى همین است كه جهانخواران و مزدوران داخلى آنها با ولایت فقیه مخالفند و با انواع توطئه‏ها و تهمت‏ها در صدد تضعیف آن هستند.

پس دلیل منطقى كسانى كه با ولایت فقیه مخالفت مى‏كنند، چیست و چه مى‏گویند؟

آیا مى‏گویند مسلمان‏ها حكومت و نظام لازم ندارند؟

آیا مى‏گویند نظام لازم است ولى ناظم و والى و حاكم لازم نیست؟

آیا مى‏گویند والى جامعه اسلامى، افراد غیر اسلام شناس باشند؟

آیا فكر مى‏كنند ولایت فقیه یك نوع استبداد دینى یا طبقاتى است؟ مگر فقیه از یك طبقه خاصى است؟ و مگر خودخواهى سلب عدالت از فقیه نمى‏كند كه در این صورت ولایت او در جامعه از بین مى‏رود.

ما از مخالفان ولایت فقیه مى‏پرسیم:

شما كه دست امت را از دست فقیه عادل درمى‏آورید در دست چه كسى مى‏گذارید؟

چند فقیه عادل سراغ دارید كه وابسته به شرق یا غرب و وطن فروش باشد؟

در این چند سال كه مردم ولایت فقیه را پذیرفتند، چه ضررى كردند و از چه چیزى بازماندند؟

مگر تقلید تنها در مسائل عبادى است؟! مگر در مسائل اجتماعى و سیاسى و اقتصادى، احتمال حرام و حلال داده نمى‏شود و مگر نباید در هر موضوعى كه احتمال حرام و حلال مى‏دهیم تقلید كنیم؟

آیا سپردن رهبرى امت مسلمان به غیراسلام‏شناس همچون سپردن دانشكده پزشكى به غیر پزشك نیست؟

آیا سپردن امت به دست افراد غیرعادل و گناهكار، خیانت به مقام انسانیّت نیست؟

آیا نمى‏توانیم به دنیا اعلام كنیم تنها كسانى لیاقت رهبرى ما را دارند كه از علم و تقواى خاصى برخوردار باشند؟

آیا زمان آن نرسیده كه از پذیرش رهبرى‏هاى غیر صادقانه و سیاست بازان و فرصت طلبان حرفه‏اى شانه خالى كنیم و خود را در دامن اسلام انداخته و تنها رهبرى‏هایى را بپذیریم كه با معیارهاى وحى تطبیق كند؟

پروردگارا! براى همیشه قلب نازنین امام زمان علیه السلام را از ما راضى و خشنود و ما را از بهترین یاران او قرار بده.

خدایا! ما را مشمول دعاهاى آن حضرت و از مخلصان و منتظران و زمینه سازان حكومتش و از حامیان ولایت فقیه قراربده.

فرآوری: آمنه اسفندیاری

بخش احکام اسلامی تبیان

منابع:

1-  اصول عقائد ـ محسن قرائتی

2-  وسائل‏الشیعه، ج 18، ج27

3-  نهج‏البلاغه، خطبه 3

4-  تحف العقول، ص 242

5-  غررالحكم

6-  كافى، ج 1