چند علت جهنمي شدن در كلام خدا
حجتالاسلام والمسلمين فرشاد در حرم اباعبدالله الحسين با بيان اينكه در اين آيات خداوند پرسش و پاسخ بهشتي ها و جهنمي ها را طرح مي كند، اظهار داشت:
چند علت جهنمي شدن در كلام خدا
حجتالاسلام والمسلمين فرشاد در حرم اباعبدالله الحسين با بيان اينكه در اين آيات خداوند پرسش و پاسخ بهشتي ها و جهنمي ها را طرح مي كند، اظهار داشت:
اولين نكته اي كه جهنمي ها در علت قرار گرفتن در سقر(چاهي در جهنم) عنوان مي كنند، بي نمازي و بي توجهي به نماز است كه امام حسين (ع) با اقامه نماز در ميدان جنگ و در برابر دشمن علاوه براينكه به دنيا تا قيام قيامت فهماند كه ما خارج از دين نبوده ايم و براي اقامه نماز حتي حاضريم كه جان خود و يارانمان را فدا كنيم بر اهميت نماز تاكيد كردند.
خطيب بعثه مقام معظم رهبري با اشاره به شهادت زهير بن قين كه در مقابل امام حسين ايستاد تا تيرها به امام حسين اصابت نكند و امام نمازش را بخوانند، گفت: زهير در پرسشي از امام گفت كه آيا من به عهدم وفا كردم و امام كه او را در آغوش گرفته بود و تيرها بدنش را پوشانده بود فرمودند كه بله تو به عهدت وفا كردي.
وي با تأكيد براينكه بايد اهل نماز و قرآن بود، خاطرنشان كرد: اگر نماز بيايد، بدحجابي، بي حيايي حقه بازي و كلك و ساير گناهان رخت بر مي بندد زيرا اين كلام خداست كه نماز اگر در زندگي ما باشد ديگر اثري از گناه نخواهد بود.
حجتالاسلام والمسلمين فرشاد دومين علت جهنمي شدن را بي توجهي به رفع مشكل و توجه فقط و فقط به خود عنوان كرد و گفت: امام حسين به آن بشير در شب عاشورا فرمودند كه اين پول را بگير و براي آزادي فرزندت برو و اين نشان دهنده اهتمام آن حضرت به رفع مشكلات مردم است كه در آن شرايط بحراني جنگ حاضرند يكي از يارانش از او جدا شده و براي آزادي فرزندش برود.
وي دوست بد را يكي ديگر از عوامل جهنمي شدن در قرآن دانست و گفت: امام حسين از همان روز اول با اشاره به فاسق بودن يزيد فرمود كه من در هيچ شرايطي حاضر به بييعت و اعلام همراهي با يزيد نيستم و جانم را هم در اين راه خواهم داد.
خطيب بعثه مقام معظم رهبري عدم باور به قيامت را يكي ديگر از اسباب جهنمي شدن عنوان كرد و گفت: امام حسين در وصيت نامه اش شهادت به وجود بهشت و جهنم مي دهد كه اين پيام ها بايد در سر لوحه كار ما قرار گيرد.
وي در بخش ديگري از سخنان خود ضمن بيان يك مسئله شرعي به روايتي از پيامبر اشاره كرد و گفت: آن حضرت در پاسخ به اهميت مجلس علمي، آن را نسبت به هزار تشييع جنازه، هزار روزه، هزار عيادت از مريض و هزار شب زنده داري بالاتر عنوان كردند.
