ازدواجی که با عشق و تفاهم متقابل شروع میشود، تقریباً قابلپیشبینی است
آیا تفاهم اخلاقی که در ابتدای رابطه متوجه آن میشوید یک ازدواج بادوام و موفق را تضمین میکند؟ با آمار پنجاه-پنجاه ازدواجها که نیمی از آنها موفق شده و نیمی دیگر به طلاق منجر میشود، قابل درک است که خیلی افراد دوست داشته باشند بدانند که ارتباط آنها به کدامیک از این دو راه منجر خواهد شد. اگر ازدواج دومتان باشد، احتمال موفق شدن حتی پایینتر هم میآید.
البته یک خبر خوب برای زوجها داریم، حتی برای زوجهایی که برای بار دوم است که ازدواج کردهاند. خبر این است که نتیجه ازدواجی که با عشق و تفاهم متقابل شروع میشود، تقریباً قابلپیشبینی است. و مهمتر اینکه، موفقیت ازدواج به عواملی بستگی دارد که کنترل آن در دست خودتان است.
بیشتر زوجها ازدواجشان را با احساسی بسیار خوب شروع میکنند. در یک تحقیق جدید که توسط جاستین لاونر و توماس برادبری انجام گرفت، بر روی عوامل خطرزایی کار شد که بتواند در ابتدای ازدواجها موفقیت رابطه را تعیین کند. اینکه چه روابطی به ازدواجهایی موفق و بادوام منجر میشوند و کدام به مرور زمان به دلیل عصبانیت، خیانت یا عوامل تخریبکننده دیگر، نابود میشوند.
لاونرو برادبری ۱۳۶ زوج را به مدت ۱۰ سال پیگیری کردند. در چهار سال ابتدای ازدواج، همه زوجها سطح بالایی از رضایت از ازدواجشان را گزارش دادند.
بعد از گذشت ۱۰ سال، بعضی از زوجها طلاق گرفتند. لاونر و برادبری به اطلاعاتی که از زوجها در ابتدای ازدواجشان جمعآوری کرده بودند رجوع کردند تا ببینند آیا زوجهایی که طلاق گرفتهاند از همان روزهای اول با هم تفاوت داشتهاند یا خیر.
آنها متوجه شدند که برای هر دو دسته زوجهای موفق و طلاقگرفته، هر دو طرف میزان یکسانی از رضایت را از رابطهشان گزارش کرده بودند، حتی در چهار سال ابتدای ازدواج.
آنچه تفاوت داشت این بود که زوجهایی که بعداً طلاق گرفتند، حتی در سال اول ازدواجشان، تمایل بیشتری به ابراز احساسات منفی مثل عصبانیت داشتهاند و از روشهای ارتباطی انتقاد و متهم کردن همدیگر استفاده میکردهاند. این یعنی مهارتهای همکاری آنها برای حفظ رابطه بیثبات بوده است. آنها خیلی زود وارد مشاجره و دعوا با هم شده و در زمان بروز اختلافاتشان، خیلی زود از هم ناامید میشدهاند.
وقتی زن دوست دارد یک کار انجام دهد و مرد دوست دارد کار دیگری، همیشه بین زوجها اختلاف خواهد افتاد. همه زوجها زمانهایی دچار اختلاف عقیده و نظر، ناامیدی و ناراحتی میشوند. تفاوت در حرفهایی است که زوجها در چنین زمانهایی میزنند و کارهایی که میکنند. آیا از مهارتهای ارتباطی خود برای حفظ همکاری استفاده میکنند تا بتوانند درمورد آن مشکل با هم حرف بزنند و به یک راهحل منطقی و دوطرفه برسند؟ یا اینکه عصبانی میشوند و با خشونت و تهدید با هم صحبت میکنند؟ یا شاید هم به کل از حرف زدن با هم فرار میکنند و در آخر روز به روز از هم دورتر میشوند و خیانت بین آنها پیش میآید؟
خوشبختانه همکاری مهارتی اکتسابی و قابلیادگیری است. زوجهایی که این مهارتها را برای حفظ روابط متقابل و تعاملی یاد میگیرند، احتمال پابرجا ماندن ازدواجشان بسیار بیشتر است، درست مثل رانندههایی که قوانین و مهارتهای رانندگی ایمن را یاد میگیرند و دچار تصادفات رانندگی کمتری میشوند.
منبع: مردمان
