از وابستگی فرزندانمان به فضای مجازی جلوگیری کنیم
فراموش نکنید که غرق شدن در دنیای مجازی یعنی دریافت تشویق و توجه و حمایت از سوی منبعی خارج از خانواده و پذیرش نگاه فرهنگی و اجتماعی آن ها و تن دادن به آنچه مستقیم و غیر مستقیم از آن ها می آموزند. پس اگر مشوق های داخلی یعنی حمایت و توجه و عشق دیگر اعضای خانواده به همدیگر تحت الشعاع مشکلات قرار گیرد یا همان قدر که وابستگی به بازی های کامپیوتری و تمایل به جست و جو در وب سایت های متفاوت می تواند هر کسی را چه بزرگ و کوچک چنان درگیر خود کند.
نگذارید آن ها جای شما را بگیرند.
فراموش نکنید که غرق شدن در دنیای مجازی یعنی دریافت تشویق و توجه و حمایت از سوی منبعی خارج از خانواده و پذیرش نگاه فرهنگی و اجتماعی آن ها و تن دادن به آنچه مستقیم و غیر مستقیم از آن ها می آموزند. پس اگر مشوق
از وابستگی فرزندانمان به فضای مجازی جلوگیری کنیم
فراموش نکنید که غرق شدن در دنیای مجازی یعنی دریافت تشویق و توجه و حمایت از سوی منبعی خارج از خانواده و پذیرش نگاه فرهنگی و اجتماعی آن ها و تن دادن به آنچه مستقیم و غیر مستقیم از آن ها می آموزند. پس اگر مشوق های داخلی یعنی حمایت و توجه و عشق دیگر اعضای خانواده به همدیگر تحت الشعاع مشکلات قرار گیرد یا همان قدر که وابستگی به بازی های کامپیوتری و تمایل به جست و جو در وب سایت های متفاوت می تواند هر کسی را چه بزرگ و کوچک چنان درگیر خود کند.
نگذارید آن ها جای شما را بگیرند.
فراموش نکنید که غرق شدن در دنیای مجازی یعنی دریافت تشویق و توجه و حمایت از سوی منبعی خارج از خانواده و پذیرش نگاه فرهنگی و اجتماعی آن ها و تن دادن به آنچه مستقیم و غیر مستقیم از آن ها می آموزند. پس اگر مشوق های داخلی یعنی حمایت و توجه و عشق دیگر اعضای خانواده به همدیگر تحت الشعاع مشکلات قرار گیرد یا همان قدر که وابستگی به بازی های کامپیوتری و تمایل به جست و جو در وب سایت های متفاوت می تواند هر کسی را چه بزرگ و کوچک چنان درگیر خود کند که جایگزین قابل اعتماد و فرح بخشی چون آن پیدا نکند، همین میل و تعلق به آن در صورت مدیریت نشدن و غرق شدن در آن می تواند باعث ایجاد عوارض بی شماری باشد. شبکه های اجتماعی به خصوص آن گروه از شبکه هایی که تداخل بارزی با فرهنگ و اندیشه و اخلاق و منش اجتماعی دارند، نه تنها اعتیاد و وابستگی بیمار گونه و آسیب زا ایجاد می کنند بلکه می توانند چارچوب روابط بین فردی و تکریم و احترام بین اعضای خانواده را متزلزل کرده یا حتی منجر به فروپاشی بسیاری از الگوهای حمایتی و روابط تعریف شده و هنجار شده و قانونی باشند.
از چه سنی برای کودکان موبایل بگیریم؟
موبایل یکی از محصولات فناوری است که مزایای بی شماری دارد. به ویژه در این عصر که موبایل تقریبا همه کار می کند و علاوه بر تلفن، دوربین،کامپیوتر،حسابدار و... نیز هست. اما همین موبایل دوست داشتنی که نفس بسیاری از ما به آن وابسته است برای کودکان مضر و مخرب است. متاسفانه خیلی از والدین در مورد اینکه فرزندان کوچک آن ها گوشی موبایل دارد، با افتخار صحبت می کنند. کودک 5 یا 6 ساله ای که گوشی هوشمند به دست می کرد آیا واقعا از محدودیت ها و روش های استفاده آن آگاهی لازم را دارد؟ آیا پدر و مادر او احساس نمی کنند نباید این وسیله از این سن کم در اختیار او قرار بگیرد؟
البته برخی از والدین برای استفاده از موبایل برای فرزندان خود محدودیت تعیین می کنند و مثلا فقط دو ساعت موبایل در اختیار او قرار می دهند.
برخی از والدین از اینکه تا قبل از سن 12-17 سالگی برای فرزند خود موبایل تهیه کنند، اکراه دارند. برخی از خانواده ها از اینکه موبایل در اختیار فرزند خود قرار دهند می ترسند زیرا هراس دارند مبادا باعث انحراف او بشود.
واقعیت هم این است که والدین نباید به فرزندان دبستانی یا دوره راهنمایی خود موبایل بدهند زیرا با این کار این آزادی را به آن ها می دهند که وارد شبکه های اجتماعی آنلاین شوند. یا متاسفانه با دوستان نامناسب ارتباط های مخفیانه داشته باشند. وقتی یک گوشی هوشمند در اختیار یک نوجوان باشد، او به طور دایم به اینترنت دسترسی دارد و اینترنت نیز با همه خوبی ها، سایت هایی دارد که برای فرزندان ما به هیچ وجه مناسب نیستند.
بهترین سن برای خرید گوشی برای فرزندان، دوره دبیرستان است. دختر و پسر در این سن دیگر کودک نیستند و می توانند تا حدی خوب را از بد تشخیص دهند.
نویسنده: امید زاهدی
منبع: کتاب کودک و خانواده
