ش (محلات): می‌گویند خداوند غضب و انتقام ندارد. چون غضب نبود مهربانی است و خدا مهربان و بخشنده است. آیا هیچ دلیل قرآنی دال بر غضب خدا وجود دارد؟

این نظریات بیشتر به قصد بی‌خیال و جسور کردن مسلمانان نسبت به ارتکاب گناه است تا بدینوسیله بتوانند او را از دایره‌ی بندگی، اطاعت و تقوا دور کنند. می‌خواهند از باب رحمت و مهربانی خداوند وارد شوند و به بندگان او القا کنند که هر چه می‌خواهید بکنید، نه تنها خداوند کریم‌تر و رحیم‌تر از آن است که شما را نبخشد، بلکه اساساً از او به جز بخشش صادر نمی‌شود و اصلاً غضب، انتقام، تعذیب و ... به او راه ندارد.

اگر چه خداوند متعال کریم و رحیم است و هر کس با هر مقدار گناه [البته نه غیر از حق الناس که باید جبران نماید] که به او رجوع کند، مورد بخشش قرار می‌گیرد، ولی این کرم و لطف و گذشت بدان معنا نیست که حتی اگر کسی به سوی او بازنگشت نیز مورد بخشش، لطف و کرم قرار می‌گیرد و اصلاً غضب، انتقام، عذاب و جهنمی در کار نیست.

کسانی که سعی در القای این گونه باورهای انحرافی در اذهان مسلمین دارند، نه تنها هیچ با معارف اسلامی و حتی ظاهر آیات قرآن کریم آشنایی ندارند، بلکه از راه‌های شیطانی وارد شده و التقاطی از اندیشه‌های بودایی – زرتشی و مسیحیت تحریف شده را ترویج می‌کنند.

ش (محلات): می‌گویند خداوند غضب و انتقام ندارد. چون غضب نبود مهربانی است و خدا مهربان و بخشنده است. آیا هیچ دلیل قرآنی دال بر غضب خدا وجود دارد؟

این نظریات بیشتر به قصد بی‌خیال و جسور کردن مسلمانان نسبت به ارتکاب گناه است تا بدینوسیله بتوانند او را از دایره‌ی بندگی، اطاعت و تقوا دور کنند. می‌خواهند از باب رحمت و مهربانی خداوند وارد شوند و به بندگان او القا کنند که هر چه می‌خواهید بکنید، نه تنها خداوند کریم‌تر و رحیم‌تر از آن است که شما را نبخشد، بلکه اساساً از او به جز بخشش صادر نمی‌شود و اصلاً غضب، انتقام، تعذیب و ... به او راه ندارد.

اگر چه خداوند متعال کریم و رحیم است و هر کس با هر مقدار گناه [البته نه غیر از حق الناس که باید جبران نماید] که به او رجوع کند، مورد بخشش قرار می‌گیرد، ولی این کرم و لطف و گذشت بدان معنا نیست که حتی اگر کسی به سوی او بازنگشت نیز مورد بخشش، لطف و کرم قرار می‌گیرد و اصلاً غضب، انتقام، عذاب و جهنمی در کار نیست.

کسانی که سعی در القای این گونه باورهای انحرافی در اذهان مسلمین دارند، نه تنها هیچ با معارف اسلامی و حتی ظاهر آیات قرآن کریم آشنایی ندارند، بلکه از راه‌های شیطانی وارد شده و التقاطی از اندیشه‌های بودایی – زرتشی و مسیحیت تحریف شده را ترویج می‌کنند.

آری، خداوند متعال در مورد کرم، بخشش و رحمت خود می‌فرماید:

«قُل يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسرَفُوا عَلى‏ أَنفُسِهِم لا تَقنَطُوا مِن رَحمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الغَفُورُ الرَّحيمُ» (الزمر - 53)

ترجمه: بگو اى بندگانم كه بر نفس خود ستم و اسراف كرديد از رحمت خدا نوميد مشويد كه خدا تمامى گناهان را مى‏آمرزد، زيرا او آمرزنده‌ی رحيم است‏.

اما معنای نا امید نشدن از رحمت خدا این است که یک موقع شیطان شما را اغفال و یأس را بر شما غالب نکند و چنین نیاندیشید که ما آن قدر گناه کرده‌ایم که دیگر راهی برای توبه و بازگشت باقی نمانده است! ‌خیر، چنین نیست. بلکه با هر میزان گناه که به خدا رجوع کنید، خداوند همه‌ی آنها را می‌بخشد. البته اگر تائب شده و رجوع کنید، اما اگر کسی نه تنها رجوع نکرد، بلکه عناد و لجاجت و گستاخی نیز کرد که دیگر مورد این رحمت واسعه قرار نمی‌گیرد. همان خدایی که آیه‌ی فوق را بشارت داده، مکرر از غضب، عذاب و آتش جهنم نیز انذار داده است که آیات متعدد در این زمینه دال بر مدعای بحث است.

مگر مسلمان روزی پنج نوبت اقامه نماز نکرده و بر اساس تعلیم خداوند (قرائت سوره حمد) در هر نوبت دو مرتبه از خالق کریم و رب جلیل، رحمان و رحیم خود نمی‌خواهد که او را به «صراط مستقیم» هدایت نماید، نه صراط کسانی که بر آنها غضب کرده است - «صِراطَ الَّذينَ أَنعَمتَ عَلَيهِم غَيرِ المَغضُوبِ عَلَيهِم وَ لاَ الضَّالِّينَ» (الفاتحه - 7)؟ پس چه گونه مدعی می‌شوند که خداوند غضب و انتقام ندارد؟!

خداوند متعال در آیات متعددی بر غضب و انتقام خود تأکید نموده است که در ذیل فقط به چند نمونه اشاره می‌گردد:

غضب الهی:

«إِنَّ الَّذينَ اتَّخَذُوا العِجلَ سَيَنالُهُم غَضَبٌ مِن رَبِّهِم وَ ذِلَّةٌ فِي الحَياةِ الدُّنيا وَ كَذلِكَ نَجزِي المُفتَرينَ» (الاعراف - 152)

ترجمه: كسانى كه گوساله پرستيدند به زودى با خشم (غضب) پروردگارشان مواجه می‌شوند و نیز با ذلتى در زندگى اين دنيا، و دروغ‏سازان را چنين سزا مى‏دهيم‏.

«مَن كَفَرَ بِاللَّهِ مِن بَعدِ إيمانِهِ إِلاَّ مَن أُكرِهَ وَ قَلبُهُ مُطمَئِنٌّ بِالإيمانِ وَ لكِن مَن شَرَحَ بِالكُفرِ صَدراً فَعَلَيهِم غَضَبٌ مِنَ اللَّهِ وَ لَهُم عَذابٌ عَظيمٌ» (النحل - 106)

ترجمه: و هر كه از پس ايمان آوردنش منكر خدا شود، نه آن كه مجبور شده و دلش به ايمان قرار دارد، بل آن كه سينه به كفر گشايد، غضب خدا بر آنها باد و عذابى بزرگ دارند.

«وَ الَّذينَ يُحَاجُّونَ فِي اللَّهِ مِن بَعدِ ما استُجيبَ لَهُ حُجَّتُهُم داحِضَةٌ عِندَ رَبِّهِم وَ عَلَيهِم غَضَبٌ وَ لَهُم عَذابٌ شَديدٌ» (الشوری - 16)

ترجمه: و كسانى كه عليه ربوبيت خدا احتجاج مى‏كنند بعد از آن كه مردم آن را پذيرفتند، حجتشان نزد پروردگارشان باطل است، و غضبى شامل حال آنان است و عذابى شديد دارند.

انتقام الهی:

«فَلا تَحسَبَنَّ اللَّهَ مُخلِفَ وَعدِهِ رُسُلَهُ إِنَّ اللَّهَ عَزيزٌ ذُو انتِقامٍ» (ابراهیم - 47)

ترجمه: مپندار كه خدا از وعده خويش با پيغمبران تخلف كند، زيرا خدا نيرومند و انتقام‏گير است.‏

«مِن قَبلُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ أَنزَلَ الفُرقانَ إِنَّ الَّذينَ كَفَرُوا بِآياتِ اللَّهِ لَهُم عَذابٌ شَديدٌ وَ اللَّهُ عَزيزٌ ذُو انتِقامٍ» (آل عمران - 4)

ترجمه: محققاً كسانى كه به آيات خدا كفر ورزيدند، عذابى شديد دارند و خدا مقتدرى است داراى انتقام.

«وَ مَن يَهدِ اللَّهُ فَما لَهُ مِن مُضِلٍّ أَ لَيسَ اللَّهُ بِعَزيزٍ ذِي انتِقامٍ» (الزمر - 37)

ترجمه: و كسى را كه خدا هدايت نمايد هيچ كسى نمى‏تواند او را گمراه كند. آيا خدا قدرتمند و صاحب انتقام نيست؟