تربت حسين، شفاي دل است، دواي دل است، صفاي دل استدلي که ندارد نام حسين، گوش نسپرده به پيام حسين،
دلي که نيفتاده به دام حسين، آن دل، گِل است، کارش مشکل است
.
پاکی خجل از تو
«السلام علیك یا بن رسول الله السلام علیك یا بن امیرالمؤمنین وبن سیدالوصیین السلام علیك یا بن فاطمة سیدة نساء العالمین»
ابتدای زیارت عاشورا و برخی دیگر از زیارتهای امام حسین (ع) با درود فرستادنبه حضرت آغاز میگردد. در خلال درود، نسب شریف حضرت نیز ذكر میشود كه او فرزندپیامآوران اسلام محمد مصطفی (ص) است. فرزند اسدالله الغالب، علی بن ابیطالب اولامام مؤمنان است و نیز فرزند كوثر نبی، تنها دختر پیغمبر اسلام (ص) است كه خود سرورزنان عالم است. اینان همگی از پیشوایان دین اسلامند و از تمام عصمت برخوردارند.
به طور جزم كسی در عالم از حیث نسب، شرافت نسب آل كساء را ندارد. بر اینشرافت نسبی نه فقط دوستان و پیروان حضرت، بلكه دشمنان نیز اعتراف كردهاند.
پس از آن كه «سنان بن انس نخعی» سر امام حسین (ع) را در روز عاشورا از بدن جدا كرد سوار بر اسب شد و خود را به خیمه عمر بن سعد رساند، او در حالی كه جلوی خیمهایستاده بود، با صدای بلند خطاب به عمر بن سعد این گونه رجز خواند و طلب پاداش نمود:
«اَوْقر ركابی فضةً و ذهباًانی قتلت الملك المحجبا
قتلت خیرالناس اماً واباًو خیرهم اذنیبون نسباً
ركابه را از طلا و نقره پر كن كه من شاه پردهدار را كشتهام
كسی را كشتهام كه پدر و مادرش از همه بهتر است و چون مردمان، نسب خویشگویند؛ نسب وی از همه والاتر است.
شرافت، كرامت و اصالت خانوادگی امام حسین (ع) نه این كه پس از ظهور اسلام به وجود آمد، بلكه در زمان جاهلیت نیز از ارج و منزلت خاصی برخوردار بود و این منزلت باظهور اسلام رخ نمود و كاملتر شد. در زیارت امام حسین (ع) در عیدین
نه فقط مُطَهَّر بودند و از زشتی و پلیدیدور و مبرا شدند، بلكه مُطَهِّر و پاك كننده دیگر پلیدیها نیز گشتند
شهادتمیدهیم:
«اشهد انك كنت نوراً فی الاصلاب الشامخه والارحام المطهرة لم تنجسكالجاهلیة بأنجاسها ولم تلبسك من مدلهمات ثیابها؛ شهادت میدهم كه تو نوری بودیدر پشت شامخ پدرانت و ارحام پاك مادرانت كه هرگز جاهلیت با پلیدیهایی كه داشت،نتوانست شما را آلوده نماید و هرگز اندكی از غبار و گرد رذالت ]شرك و كفر[ بر دامان شماننشت».
هنگامی كه عبارتهای زیارتنامهها را در كنار شخصیت آن امامِ شریف قرار میدهیم، صحت مضامین آنها روشنتر میگردد و نیز ارادة الهی در عدم آلودگی ورجس این خاندان آشكار میشود. خداوند در قرآن شریف میفرماید: انما یرید الله لیذهب عنكم الرجس اهل البیت ویطهركم تطهیراً
عدم آلودگی در قبل و بعد از ظهور اسلام از فضایل و مشخصههای این خاندان باكرامت است كه نه فقط آنها را از دیگران متمایز میسازد، بلكه از فضایلی است كهمختص این خاندان و خانواده میباشد و این از لطف و عنایت خداوند نشأت میگیرد.
در یكی دیگر از زیارات امام حسین(ع) حضرت را باعث پاكی بلاد اسلامی و كره زمین میدانیم. امام حسین (ع) طبق این عبارات نه فقط مُطَهَّر بودند و از زشتی و پلیدیدور و مبرا شدند، بلكه مُطَهِّر و پاك كننده دیگر پلیدیها نیز گشتند. مسلمانان بلاداسلامی حضرت را الگو قرار دادند و راهی را كه او رفت با جان و دل پیمودند و همچو او ازرجس و پلشتی پاك شدند.
«اشهد انك طُهْرٌ طاهرٌ مطهر من طهر طاهرٍ طهرت وطهرت بك البلاد وطهرتارض انت بها و طهر حرمك.»
