نتایج نظام اجتماعی فاسد و نظام الهی
----------------------------------------------
وقتى جهتگیرى کلیت یک جامعه، یک سازمان، یک مجموعه غلط بود، تلاشهاى فردى هرچه هم در آن جامعه انبوه باشد، نتیجهى خودش را نخواهد بخشید... از امام صادق (علیهالسّلام) نقل شده است - علىالظاهر از امام صادق (علیهالسّلام) است که ایشان حدیث قدسى را روایت می کنند - که فرمودند: « لَأُعَذِّبَنَّ کُلَّ رَعِیَّةٍ فِی الْإِسْلَامِ أَطَاعَتْ إِمَاماً جَائِراً لَیْسَ مِنَ اللَّهِ وَ إِنْ کَانَتِ الرَّعِیَّةُ فِی أَعْمَالِهَا بَرَّةً تَقِیَّةً ».( هر دسته از مسلمین، که از امام (حاکم) جائرى که از جانب خدا نیست اطاعت کرده است، هر چند در اعمالش نیکوکار و پرهیزگار باشد، عذاب خواهم کرد . )(1) مضمون حدیث این است: اگر سررشتهى نظام یک جامعه به دست انسانهاى فاسد و ناباب و ستمگر و منحرف باشد، حرکات مؤمنانهى افرادى که در این جامعه هستند، به جائى نمی رسد؛ و اگر در آنچنان جامعهاى کسانى تسلیم باشند و از آن ستمگران اطاعت کنند، خدا آنها را هم عذاب می کند. البته در همین حدیث، عکسش هم هست: « وَ لَأَعْفُوَنَّ عَنْ کُلِّ رَعِیَّةٍ فِی الْإِسْلَامِ أَطَاعَتْ إِمَاماً هَادِیاً مِنَ اللَّهِ وَ إِنْ کَانَتِ الرَّعِیَّةُ فِی أَعْمَالِهَا ظَالِمَةً مُسِیئَةً.»( و هر دسته از مسلمین، که از امام هدایتکننده از جانب خدا اطاعت کرده است، خواهم بخشید، هر چند آن دسته، در اعمال خود، ستمکار و گناهکار باشد.) که حالا اینها شرح دارد، نمی شود به همین ظاهر اکتفاء کرد.
خلاصهى مطلب و جان مطلب این است که اگر چنانچه در یک نظامى، در یک مجموعهاى، در یک کشورى، در یک جامعهاى، حاکمیت و نظام، نظام الهى است، نظام عادلانه است، آن کسانى که اطاعت از این نظام می کنند، مورد عفو الهى هستند؛ ولو خطاهائى هم داشته باشند.
ویژگی های ارتش اسلامی
------------------------------
اگر ما در دنیا ارتشى را پیدا کنیم که اعتقاداتش مثل اعتقادات مردم، احساساتش مثل احساسات مردم، خودش نه در خدمت اشخاص و افراد، بلکه در خدمت مردم و در خدمت منافع ملى به معناى حقیقى باشد، این ارتش خیلى ارزش دارد؛ ... ارتشی که بخاطر حفظ اسلام و برافراشته نگه داشتن پرچم اسلام بمیرد ، مردن در این راه اسمش شهادت است. در این صورت، این ارتش می شود ارتش الهى و معنوى؛ این ارتش می شود ارتش اسلامى.
ایمان موجب عزت و مقاومت
---------------------------------
آمادگى حقیقى ، یعنى ایمان، انگیزه ، آموزش ، سواد رزمى ، تخصصهاى لازم ، آماده بهکارى و استحکام شخصیت. شخصیت اخلاقى و شخصیت رفتارى باید داراى آنچنان استحکامى باشد که جاذبههاى گوناگون و فریبنده نتواند آن را تحت تأثیر قرار بدهد و آن را ذلیلِ خودش کند. گاهى اوقات بعضى از جاذبههاى زندگى، انسانها را ذلیل می کند. انسان بعضىها را مىبیند که براى خاطر پول ذلیل می شوند، براى خاطر مقام ذلیل می شوند، براى خاطر انگیزههاى جنسى ذلیل می شوند؛ این ذلت انسان است. عزیزترین و مقتدرترین انسانها آن کسانى هستند که این جاذبهها آنها را ذلیل نکند. البته این معنایش پشت کردن به جاذبههاى زندگى نیست؛ این معنایش مقهور جاذبهها نشدن است؛ والّا اسلام نه می گوید شما حتماً پول نداشته باشید، نه می گوید شما مقامى نداشته باشید، نه می گوید شما از این جاذبههاى گوناگون بهرهمند نشوید؛ اما اسیر اینها نباید بشوید، مقهور اینها نباید بشوید، ذلیل اینها نباید بشوید؛ باید قدرت مقاومت و ایستادگى داشته باشید، باید قدرت امتناع داشته باشید. این، شما را آماده می کند.
