هر روز با خاطرات مقام معظم رهبری؛
"من واقعاً در پادگانها دیده بودم که مثل اراذل، به هم فحشهای عجیب و غریبی می‌دادند".
به گزارش گروه خبر خبرگزاری برنا، مقام معظم رهبری در دیدار با فرماندهان نظامی در سال ۶۹ گفتند:
"من در آن رژیم دیده بودم که حتّی افسرهای ارشد، مورد اهانت قرار می‌گرفتند. یکی از فرماندهان معروف و از آن افراد خبیثِ خشن - که به درک واصل شده و نمی‌خواهم اسمش را بیاورم - در سال ۴۲ در مشهد فرمانده بود. من هم در آن موقع زندانی بودم. ما را به آن‌جا بردند، تا تحویل بدهند. او من را دید و به طرفم آمد. در آن وقت، این شخص سرتیپ بود و سرهنگهایی دور و برش بودند. او آن‌چنان به اینها اهانت می‌کرد، که من تعجب کردم. فکر نمی‌کرد که لااقل جلوی منِ زندانیِ مخالفِ دستگاه - که به همین عنوان هم من را گرفتند آوردند و خیلی هم جوان بودم و طبعاً خصوصیات جوانی داشتم - نباید این حرفها را بزند. نه، ابایی نداشتند. آنهایی هم که مورد اهانت قرار می‌گرفتند، ظاهراً امتناعی نداشتند! من شبیه این قضیه را مکرر دیده بودم؛ آن یک موردش بود. در پایینترها هم من دیده بودم که فحش می‌دادند، اهانت می‌کردند و بد می‌گفتند. یک درجه فاصله، برای اهانت کردن کافی بود. البته ممکن بود که کسی شخصیت قویِ محکمی داشته باشد و مافوقش جرأت نکند به او خیلی فحش بدهد. چنین چیزهایی هم بود؛ لیکن اهانت کردن، کار خلافی محسوب نمی‌شد!
به زیردست خود اهانت می‌کردند و فحشهای اراذل‌مآبی می‌دادند. من واقعاً در پادگانها دیده بودم که مثل اراذل، به هم فحشهای عجیب و غریبی می‌دادند. ما که طلبه بودیم و این چیزها به گوشمان نخورده بود، به قدری تعجب می‌کردیم که این حرفهای رکیک، چه‌طور از دهن اینها خارج می‌شود. بعضی از این حرفها ممکن است حتّی به گوش خود ارتشیهایی هم که در این‌جا هستند، سنگین بیاید. البته شاید خیلی از برادران ارتشی فعلی ما، درست هم یادشان نباشد و این خصوصیات را در آن زمانها، تجربه هم نکرده باشند.
من کسی را دیده بودم که به همدرجه‌ی خودش در محیط نظامی فحاشی می‌کرد؛ چون فعلاً مأمور بر او، یا مافوقش بود. مثلاً با درجه‌ی یکسان، این فرد افسر نگهبان بود؛ ولی او نبود. چیز بسیار شرم‌آوری بود! همین اهانتها، به کتک هم منتهی می‌شد و سربازان بیچاره را زیر مشت و لگد، بی‌رحمانه کتک می‌زدند. این کارها را ممنوع کنید. هر کسی هم کرد، مجازاتش کنید".
بیانات در دیدار فرماندهان نظامی ۱۳۶۹/۱۰/۲۲
