برخی از جلوه های رفتاری حضرت زهرا(س) در برابر همسر گرامیشان که هما ن رفتارهای اسلامی ودینی ناب محمدی است و از دلایل پایداری زندگی امروزی می تونه باشه می پردازیم تا بلکه درسی اززندگی برای کسانی که تازه ازدواج کردن وقدم در این وادی گذاشتن باشه
فداکاری
اصولا شالوده ی هیچ خانواده ای بدون گذشت و ایثار،استوار نمی ماند. در خانه ای که تمام افراد آن در اندیشه ی منافع شخصی خود باشند و خبری از فداکاری نباشد،مهر و صفایی در میان نخواهد بود.
صبح یکی از روزهایی که علی(ع) و فاطمه (س) در کنار هم بودند،علی (ع) برای رفع گرسنگی شدید خود غذایی از همسرش طلب کرد.
زهرا (س) گفت: ((خود دو روز است که چیزی نخورده ام و هر چه در خانه بود برای شما و فرزندانم آوردم))
علی (ع) فرمود: ((چرا مرا از این امر آگاه نساختی تا برای تهیه ی غذا اندیشه ای کنم؟))
زهرا (س) پاسخ داد: ((از خدای خود شرم کردم که چیزی از تو بخواهم که انجام آن برایت دشوار باشد))
علی (ع) از خانه بیرون آمد و یک دینار قرض کرد.خواست با آن غذایی تهیه کند که بین راه مقداد را دید.
مقداد در هوای گرم مدینه،در کوچه نشسته بود.حضرت از او پرسید: ((چرا در این هوای گرم این چنین پریشان در کوچه نشسته ای؟))
مقداد عرض کرد: ((جواب این سوال را از من نخواه و بگذار نگویم که بر من و خانواده ام چه می گذرد))
علی (ع) فرمود: ((من از اینجا نمی روم تا علّت پریشانی تو را بدانم.))
مقداد که چاره ای جز بیان وضعیّت خود ندید،گفت:
((همسر و فرزندانم از شدّت گرسنگی،دندان های خود را به هم می فشارند و چون این وضع رقّت بار برایم قابل مشاهده نبود،از خانه بیرون آمدم تا شاهد چنین وضعیتی نباشم.))
دیدگان علی (ع) از اشک پر شد و دانه های آن بر محاسن مبارکش جاری گشت و رو به مقداد کرد و فرمود: ((احتیاج تو به این دینار بیش از من است.))
پول را به او داد و برای اقامه ی نماز راهی مسجد شد.
نماز را با پیامبر به جا آورد.پیامبر بعد از نماز رو به علی(ع) کرد و فرمود: ((آیا دوست داری من مهمان شما باشم؟))
علی (ع) از شرم پاسخی نداد.
پیامبر (ص) فرمود: ((چرا پاسخ نمی دهی؟))
علی (ع) گفت: ((بله تشریف بیاورید.))
پس از آن به اتفاق یک دیگر وارد خانه شدند.فاطمه(س) مشغول عبادت بود.
پیامبر پس از سلام و احوال پرسی فرمود: ((دخترم! زندگی را چگونه می گذرانی؟))
فاطمه (س) از زندگی خود اظهار رضایت کرد.
در همین حال علی (ع) متوجه ظرف غذایی شد که بوی عطر آن فضای اتاق را پر کرده بود،ظرفی مملو از طعامی مطبوع و خوشبو.
علی (ع) پرسید: ((این غذا از کجا آمده است؟من تا به حال غذایی به این مطبوعی و خوش رنگی ندیده ام.))
پیامبر دست خود را بر دوش علی گذاشت و فرمود:
((این،در مقابل آن ایثاری است که برای رضای خدا کردی و دیناری را که خود بدان نیازمند بودی،در راه خدا انفاق نمودی و در همان حال گریست.))
رازداری
ادب و احترام زن به همسر خود،باعث می شه که نه تنها از طرح و بزرگ جلوه دادن کمبود های خانه خودداری کنه،بلکه در حد امکان،کاستی ها را نادیده گرفته،آن ها را کوچک بشماره.
هنگامی که اظهار ناراحتی،نتیجه ای جز رنجش شوهر ندارد،زن نباید کلامی در این رابطه با او بگوید،چون گفتن کلام دراین هنگام هیچ مشکلی را حل نمی کند وفقط باعث رنجش شوهر می شود
اقتضای ایثار و محبّت دراینجاس، که زن به ترتیبی که می داند آن ها را جبران کرده و زحمت مضاعف را بر همسر خود تحمیل نکند.
روزی فاطمه(س) به حضور پدرش رسید،در حالی که آثار ضعف و گرسنگی از چهره ی زهرا نمایان بود. رسول خدا وقتی این حالت را مشاهده کرد،دست هایش را به سوی آسمان بلند نموده و فرمود:
((خدایا گرسنگی فرزندم را به سیری تبدیل کن و وضع او را سامان ده))
پیامبر اکرم بدون این که زهرا(س) سخنی به او بگوید،از ضعف و گرسنگی او باخبر می شود که این خود،یکی دیگر از نمونه های پایبندی به اساس و اسرار خانواده است.
سپاس مجاهدت ها
فاطمه در تمام مبارزات همسرش اعم از مبارزات سیاسی و جنگ های نظامی مایه ی امید و دلگرمی او بود؛وهمیشه پشت وپناهشان بود.
در غیاب شوهر،خانه و فرزندان او را به خوبی اداره می کرد؛با اشتیاق به انتظار بازگشت شوهر از جنگ می نشستن و تمام سعی و کوشش خود را در راه آسایش او به کار می برد،به طوری که وقتی علی برمی گشت و ساعاتی را در میان خانواده اش می گذراند،تمام خستگی های حاصل از جنگ های طاقت فرسا از تن او می رفت و با خیال آسوده خود را آماده ی نبرد های آینده می کرد.
آیا همسران امروزی اینگونه رفتار می کنن یا گاهی همسر که از راه و سرکار می رسد شروع به گله و..می کنن
وقتی علی(ع) از جبهه باز می گرشت،فاطمه(س) به استقبال او می رود و با روی گشاده و لبخند حاکی از رضایت و افتخار به او می نگرد،لباس و شمشیر خون آلود او را می شست و از حوادث میدان جنگ از او می پرسید.
درد های علی(ع)،درد های فاطمه(س) نیز هست،از این رو گفتار و کردار زهرا(س) در راستای خواست علی بود.
حمایت و پشتیبانی فاطمه(س) از همسرش به اندازه ای مهم و مؤثّر بود که علی (ع) مادامی که همسرش زنده بود،تن به بیعت نداد.
خلیفه ی اول و دوم چندین بار تقاضای ملاقات او را کرده بودند و فاطمه نپذیرفته بود؛اما تاریخ می نویسه؛ علی (ع) در واپسین روزهای حیات زهرا(س) نزد او آمد و تقاضای آن ها را برای ملاقات فاطمه(س) بازگو کرد و از او اجازه خواست.
زهرا(س) چنین گفت(خانه از آن شما و من نیز در اختیار شما هستم، آنچه خود صلاح می دانی عمل کن))
این را گفت و چادر بر سر کشید و صورت خود را به آن سوی اتاق متوجه ساخت.
ما به عنوان شیعیان ومحب حضرت علیّ بن ابی طالب(ع) باید از زندگی این بزرگواران الگو بگیریم و رفتارها و گفتارهای این دو عزیز خداوند،را سرمشق خود قرار دهیم.
