تکالیف زیاد، وقت کم - بخش دوم

در مطلب قبل در ارتباط با تکالیف دانش آموزان دانستیم باید یاد بگیریم که متخصصان درباره مقدار مناسب تکالیف و تفاوت بین تکالیف هوشمندانه و تکالیف سنگین و راه کارهای مفیدی که کودکان با استفاده از آن ها می توانند بهترین نتیجه را از مطالعه بگیرند، چه می گویند.
در ادامه مطلب می خوانیم...

تکالیف زیاد، وقت کم - بخش دوم

در مطلب قبل در ارتباط با تکالیف دانش آموزان دانستیم باید یاد بگیریم که متخصصان درباره مقدار مناسب تکالیف و تفاوت بین تکالیف هوشمندانه و تکالیف سنگین و راه کارهای مفیدی که کودکان با استفاده از آن ها می توانند بهترین نتیجه را از مطالعه بگیرند، چه می گویند.
در ادامه مطلب می خوانیم...

اگر کودک در مرز فروپاشی است
نسبت به نشانه های فرسودگی آگاه باشید: نا امیدی ممتد، از دست دادن انگیزه و کاهش علاقه به یادگیری. و برای صحبت کردن آماده باشید. کالیش می گوید «والدین می ترسند که به آن ها برچسب دردسر ساز و به کودکانشان برچسب مشکل، زده شود. اما اگر در ابتدای سال حجم تکالیف زیاد است، در ادامه سال کمتر نخواهد شد. قبل از آنکه کودک از مدرسه بدش بیاید، باید کاری انجام دهید».

در ادامه راهنمایی برای والدین ارائه می شود:
1. تحقیق کنید. وبسایت مدرسه را بررسی کنید و ببینید که قانونی برای تکالیف وجود دارد یا نه و آیا اینکه تکالیف فرزند شما بیش از حد می باشند یا خیر. میزان تکالیف و زمان مورد نیاز برای انجام آن ها را ثبت کنید.
2. با والدین دیگر مشورت کنید. اگر فکر می کنید یک تکلیف خاص، بسیار سخت است، به دیگر والدین ایمیل بزنید تا ببینید نظر آن ها هم همین است یا خیر. و اگر آن ها هم موافق هستند پیشنهاد دهید تا همه معلم را در جریان بگذارند. هر چه تعداد والدین بیشتر باشد، تاثیر آن بیشتر خواهد بود و معلم تکالیف را آسان تر خواهد کرد.
3. به طور خصوصی با معلم صحبت کنید. به روشی همکاری کننده با معلم صحبت کنید و اگر پاسخ مناسبی دریافت نکردید و یا گفت تکالیف بر اساس قوانین مدرسه هستند بگویید «اما این روش برای فرزند من جوابگو نیست». کالیش می گوید «معلمان اغلب نمی دانند که تکالیف چقدر می توانند استرس زا باشند و اکثر آن ها می خواهند کاری انجام دهند».
4. با مدیر مدرسه صحبت کنید. قبل از اینکه این کار را انجام دهید، در جلسه والدین شرکت کنید و از آن ها بخواهید تا نظر خود را درباره حجم تکالیف بنویسند و موافقت خود را اعلام کنند. سپس با مدیریت تماس بگیرید و از آن ها بخواهید تا به موضوع رسیدگی کنند.

تکلیف خوب در مقابل تکلیف بد
اکثر متخصصان موافق هستند که تکالیف خانه، برای مرور و تقویت مطالب ارائه شده در کلاس آن روز است. به طور ایده آل، تکلیف باید حس کنجکاوی را به کودک القا کند و به کودکان یاد دهد تا به طور موثر درس بخوانند از جمله اینکه چگونه زمان خود را بین کارهای سخت و آسان تقسیم کنند و حافظه خود را بیازمایند و در نتیجه می توانند به طور مادام العمر مطالب را یاد بگیرند. اما تعداد زیادی از معلمان آموزش ندیده اند و نمی دانند چه تکالیفی برای دانش آموزان مفید تر هستند. طبق گفته های هریس کوپر، تحقیقات نشان می دهند که موثرترین تکالیف به صورت زیر هستند:
ترکیبی باشند. سوالات باید ترکیبی از سوالات آسان و سخت باشند نه اینکه فقط مجموعه ای از سوالات سخت باشند. در این صورت کودکان آن را آسان تر درک می کنند و از انجام آن لذت می برند.
به نیازهای خاصی بپردازد. تکالیف باید مناسب با سن کودک باشند. برای مثال، در کلاس های پایین تر، تکالیف کوتاه تر باشند تا متناسب با گستره توجه آن ها باشند. اما اگر دانش آموزان سریع یاد می گیرند، می توان میزان و سختی آن را متناسب با آن ها افزایش داد.
در طول زمان گسترش یابد. وقتی که دانش آموزان مطالب را به طور خلاصه مرور کنند، دانش بیشتری را به خاطر می سپارند. تکرار کردن مطالب در طول چند هفته بهتر از مرور مطلب بلافاصله پس از یاد گرفتن است.
آن را به چیزهایی که کودک در خارج از کلاس از آن ها لذت می برد اعمال کنید. بهترین تکالیف، نه تنها مهارت های اصلی کودکان مانند خواندن، نوشتن، تحلیل کردن و تفکر انتقادی را تقویت می کنند، بلکه به دانش آموزان کاری را ارائه می دهند که او به آن ها اهمیت می دهد. هدف اصلی، درگیر کردن آن ها است.

چگونه به کودکان کمک کنیم
کودک شما به راهنمایی های هوشمندانه نیاز دارد، نه اینکه او را تحت فشار قرار دهید. از توصیه های متخصصان استفاده کنید تا بتوانید به فرزند خود کمک کنید:
1. مکانی ساکت و مناسب را برای انجام دادن تکالیف فراهم کنید و برای انجام تکالیف زمانی را مشخص کنید.

2. زمانی که کودک در حال انجام دادن تکالیف است، تلویزیون تماشا نکنید. اگر در حال خواندن است، شما هم کتاب یا روزنامه بخوانید. احترام گذاشتن و مثبت بودن نسبت به تکالیف، نگرش خوبی را به کودک القا می کند.

3. جواب ندهید و تکالیف را خودتان انجام ندهید. به جای آن، از کودک سوالاتی برسید که او را به سمت جواب هدایت کنند. پس دفعه بعدی که فرزند 13 ساله شما در ریاضی مشکل داشت، از او بخواهید تا سوال را دوباره بخواند و مطمئن شود که آن را درست فهمیده است.


4. تنبیه نکنید. بگذارید کودک خودش با عواقب انجام ندادن تکالیف رو به رو شود، حتی اگر باعث شرمندگی شما شود. به خاطر داشته باشید، تکلیف برای آن ها است نه شما.