حرمت موسیقی در قرآن!
عن ابی عبدالله (علیه السّلام) فی قول الله تعالی: «و اجتنبوا قولَ الزُّور» (حج، ۳۰)، قال: قول الزُّورِ الغِناء.
امام صادق – علیه السّلام – درباره سخن خداوند که میفرماید: «از گفتار باطل بپرهیزید» فرمود: گفتار باطل همان غناء است.
«وسائل الشیعه، ج ۱۲، ص ۲۲۷»
قال الامام الباقر (علیه السّلام): الغِناءُ مِمّا وَعَدَاللهُ علیه النارَ و تلا هذه الآیه: و مِنَ الناس مَن یشتری لهوَ الحدیث لیُضِلَّ عن سبیل الله … (لقمان، ۶).
غنا و آوازهخوانی از جمله گناهانی است که خداوند برای آن وعده آتش داده است، سپس این آیه را تلاوت فرمود: «برخی از مردم کسانی هستند که سخن بیهوده را میخرند تا دیگران را از روی نادانی از راه خدا گمراه کنند و آیات الهی را به استهزاء گیرند، برای آنان عذابی خوارکننده خواهد بود».
«وسائل الشیعه، ج ۱۲، ص ۲۲۶»
قالَ رجلٌ للصادِقِ (علیه السّلام): إنَّ لی جِیرانا و لَهُم جَوارٍ یَتَغَنَّینَ و یَضرِبنَ بِالعُودِ، فرُبّما دَخَلتُ المَخرَجَ فَاطِیلُ الجُلوسَ استِماعا مِنِّی لَهُنَّ! فقالَ لَهُ الصادقُ علیه السلام: لا تَفعَلْ، فقالَ: و اللّهِ ما هو شیءٌ آتِیهِ بِرِجلی إنّما هو سَماعٌ أسمَعُهُ بِاذُنی، فقالَ لَهُ الصادقُ (علیه السّلام): تَاللّهِ أنتَ! أ ما سَمِعتَ اللّهَ عَزَّ و جلَّ یقولُ: «إنَّ السَّمْعَ و البَصَرَ و الفُؤادَ کُلُّ اولئکَ کانَ عَنهُ مَسْؤولًا» «اسراء ۳۶»؟! فقالَ الرَّجُلُ کَأنّنی لم أسمَعْ بهذهِ الآیهِ مِن کتابِ اللّهِ عَزَّ و جلَّ مِن عَرَبیٍّ و لا عَجَمیٍّ! لا جَرَمَ أنّی قد تَرَکتُها و أنا أستَغفِرُ اللّهَ تعالی.
مردی به امام صادق (علیه السّلام) عرض کرد: همسایگانی دارم که آنان را کنیزکانی است که آواز میخوانند و عود مینوازند و گاهی اوقات من به مستراح میروم و برای این که ساز و آواز آنها را بشنوم نشستنم را طول میدهم. حضرت علیه السلام به او فرمود: این کار را نکن. مرد گفت: به خدا قسم از روی قصد آن جا نمیروم، بلکه آوازی است که با گوشم میشنوم. حضرت فرمود: عجبا از تو مگر نشنیدهای که خداوند تعالی میفرماید: «همانا گوش و چشم و دل، از همه اینها بازخواست میشود»؟ آن مرد گوید: انگار این آیه کتاب خداوند عزّ و جلّ را از هیچ عرب و عجمی نشنیده بودم. لا جرم این عمل خود را ترک کردم و از خدای بزرگ آمرزش میطلبم.
«میزان الحکمه ج ۸ ۵۳۷ حدیث: ۱۵۴۹۹»
الإمامُ الرِّضا (علیه السّلام) لمّا سَأَلَهُ محمّدُ بنُ أبی عَبّادٍ عنِ السَّماعِ و کانَ مُشتَهرا بالسَّماعِ و شُربِ النَّبیذِ: لأِهلِ الحِجازِ رَأیٌ فیهِ و هُو فی حَیِّزِ الباطِلِ و اللَّهوِ، أ ما سَمِعتَ اللّهَ تَعالی یقولُ «و إذا مَرُّوا بِاللَّغوِ مَرُّوا کِراما» (الفرقان: ۷۲)
امام رضا (علیه السّلام) در پاسخ به سؤال محمّد بن ابی عبّاد که به آوازه خوانی و شرابخواری شهره بود و درباره آوازه خوانی سؤال کرد فرمود: اهل حجاز در این باره رأی و نظری دارند. در حالی که این عمل به منزله باطل و لهو است. مگر نشنیدهای که خداوند تعالی میفرماید: «و چون بر لغو بگذرند، با بزرگواری میگذرند».
«میزان الحکمه ج ۸ ۵۳۸ حدیث: ۱۵۵۰۰.»
بعثت رسول خدا برای نابودی ساز و نی!
قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): اَنَّ اللهَ بَعثَنی رحمهً للعالَمین و لِاَمحقَ المعازفَ و المزامیرَ و امورَ الجاهلیه.
خداوند مرا مبعوث کرد تا رحمتی برای جهانیان باشم و ساز و نیها و امور جاهلیت را نابود سازم.
«بحار الانوار، ج ۷۹، ص ۲۵۰»
خانهای که در آن موسیقی است از بلا دور نیست و دعا مستجاب نمیشود و فرشتگان داخل آن نمیشوند و برکت از آنجا میرود!
قال الامام الصّادق (علیه السّلام): بیتُ الغناء بیتٌ لا تُؤمَنُ فیه الفجیعهُ و لا تُجابُ فیه الدَّعوهُ و لا تَدخلُه الملائکه.
خانهای که در آن غناء و ساز و آواز نواخته شود، از مصیبتها و بلاهای دردناک در امان نیست و دعا در آن خانه مستجاب نمیگردد و فرشتگان به آن خانه وارد نمیشوند.
«دعائم الاسلام، ج ۲، ص ۲۸۰»
قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): لا تَدخلُ الملائکهُ بیتاً فیه خَمرٌ أو دفٌّ أو طَنبُور أو نَردٌ و لا یُستجابُ دعاءُ هُم و تَرتفِع عَنهم البرکهُ.
فرشتگان وارد خانهای که در آن شراب یا دایره یا طنبور (نوعی از آلات موسیقی) و یا نرد (نوعی وسیله قمار) باشد، نمیشوند و دعای اهل آن خانه مستجاب نمیگردد و برکت از آنان برداشته میشود.
«مستدرک الوسائل، ج ۱۳، ص ۲۱۸»
اولین نوازنده و خواننده شیطان است!
قال رسول الله (صلی الله علیه و آله) : کان اِبلیسُ اَوّلَ مَن تَغَنّی.
ابلیس نخستین کسی است که به غناء و آوازه خوانی پرداخت.
«وسائل الشیعه، ج ۱۲، ص ۲۳۱»
گوش کردن صدای تار موسیقی از گناهان کبیره است!
قال الامام الرضا (علیه السّلام): اِستماع الاَوتار مِنَ الکبائر.
گوش دادن به (صدای) تارهای موسیقی از گناهان کبیره است.
«مستدرک الوسائل، ج ۱۳، ص ۲۲۰»
غنا بدترین صداها!
قال الامام الصّادق (علیه السّلام): شرُّ الاَصواتِ الغِناء.
بدترین صداها، غناء (و آوازه خوانی) است.
«وسائل الشیعه، ج ۱۲، ص ۲۲۹»
