گهواره ای به یغما رفته...
چه حکایت غریبیست حال امروزم
چه باور سختیست بدون تو به غربت رفتنم علی کوچکم
می روم اما بدون تو بر دستهای نانجیبان و غارتیان
علی کوچکم!!! کجا امروز را میدیدم؟؟؟
بعد از تو مهد آرامش کدامین طفل گردم و همنوای لالایی کدامین مادر؟
کاش در این روزهای بی تو بودن دستهای مادرت رباب همدمم بود
کاش باز هم لالایی مادرانه اش این بار مرا آرام میکرد 
خوب میدانم چشمان مادرت به دور از تو به دنبال من است
خوب میدانم چقدر دلتنگ است بوی تو را از من استشمام کند...
این روزها که دلگویه هایم با تو زیاد است نمی دانم از کجایش بگویم
دلم به اندازه ی تمام ثانیه هایی که از این هزاره گذشته سخن دارد
هزاره ی سرخی که هر روزش عاشورایی باید و هر جایش کربلایی
پرچم سرخی باید که شور حسینی به پا کند و خواب هزارساله را بیدار
از این سکوت وحشت وخواب در عجبم
بیرق سرخ تو هنوز بین زمین و آسمان رقص خون دارد
خونی که فدیه بیداری آدمیان کرده ای و هنوز شیرینی خواب از راهمان دور کرده
قدمی به صلابت تو میخواهد این خاک تشنه زمین
قدمی حسینی از جنس تو می خواهد تا دگر بار به بیداری رسد
یا لثارات الحسین
دلنامه های کودکان برای عمو
مشک اینجا خالیست عموی مهربانم
آب ومشک خالی بهانه بود تا دست مهربان وصدای گرمت امید به خیمه آورد
رد نمناک مشک برخاک زیر عمود خیمه نام تو را فریاد میزند
عموی مهربانم شنیده ام گفته ای ز روی ما شرمنده ای
چشمان من حضور تو را میطلبد و من شرمنده ی چشمانم ز دیدار توام
کاش تو باشی وآبی نباشد که تشنگی دیدار جانکاه تر است
صدای قدمهایت به خیمه ها جان میداد عموی من
عموی من کجاست دستان پهلوان تو که باردیگر مرا به آسمان پرواز دهد
ببین کودکان چگونه دامان پدر را گرفته اند و تو را میطلبند
عمو جانم ما آب نمیخواهیم
برگرد تو را می خواهیم
چرا دلتنگ تو نباشم کربلای عشق
آخر سرزمین نینوا سکوی پرواز است و جنون
آغاز تا پایانش همه زیباییست
همه ی زیبایی های زمان در خون رنگ میگیرد
کربلای ما بیرق ظهور مهدی (عج) است
ذره ذره خاکش نام حسین علیه السلام را با جنون میخواند
تا عشق حسین نباشد چگونه میتوان به عشق موعود رسید
دلی که حسینی نشد چگونه میتواند مهدوی شود؟
ای همه ی دلهای حسینی !!!!
آیا یاری کننده ای هست که حسین را یاری کند؟؟؟صدای او را از اعماق تاریخ به گوش دل بشنود؟
بیرق حسین رد اشکهای مهدی موعود (عج) است
یاری دهندگان را پای عبور از جاده ها هست؟؟؟
