جنگ افروزی مدتهاست که به بخشی جداییناپذیر از سیاست خارجی ایالات متحده تبدیل شده است
سه روز پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، واژۀ جدیدی به ادبیات سیاسی دولتمردان ایالات متحده اضافه شد: «جنگ علیه ترور». استراتژی جدیدی که آمریکا را به باتلاق جنگی بیپایان در خاورمیانه انداخت. میلیونها زن و کودک قربانی شدند، کشورها و شهرها به خاک و خون کشیده شدند، اما ترور به پایان نرسید. بعد از دو دهه، حالا واضحتر از همیشه است که دولت ایالات متحده خود بزرگترین حامی این چرخۀ خشونت است. این پرونده مجموعهای است از مطالبی که سیاست خارجی ایالات متحده در این سالها را بررسی کردهاند.
• پایان نظم انگلیسی-آمریکایی
برای دههها، تعریف آمریکایی-انگلیسی از دموکراسی و آزادیْ جهان را تعریف میکرد. اما امروز چه؟
پس از جنگ جهانی دوم، آمریکا و انگلیس به نمادهایی استثنایی از آزادی تبدیل شدند، مظهرِ کامل ارزشهای جهانوطن و انسانگرایانۀ غربی. آرمانی که نه تنها بسیاری از کشورهای غیرغربی، بلکه حتی غنیترین ملتهای اروپایی نیز به دنبال رسیدن به آن بودند. اما حالا این دو کشور، دست به تخریبِ همان چیزی زدهاند که خودشان طی چند دهه ساختهاند. گویی رهبرانِ ساختنِ نظم پس از جنگ، رهبری ویرانی آن را نیز به دست گرفتهاند.
• این جهان دیگر روی صلح را نخواهد دید
گفتوگوی شان ایلینگ با مارک دنر
بعد از حملات ۱۱ سپتامبر ایالات متحدۀ آمریکا جنگ علیه تروریسم را آغاز کرد. آنچه قرار بود مبارزهای سریع و قاطع برای مجازات مسئولان این حمله باشد، امروز تبدیل شده است به جنگی با سایهها در سراسر جهان. تعقیب و گریزی که به بیش از ۱۰۰ کشور جهان کشیده شده است و هیچ نشانهای از پایان آن در دست نیست. آخرین کتاب مارک لنر، «مارپیچ»، تلاشی است برای فهم این جنگ همیشگی.
• چرا کارتر و هیچ رئیس جمهور دیگری نتوانست خاورمیانه را تغییر دهد؟
گفتوگو با اندرو بچویچ
دو اتفاق در ۱۹۷۹ امریکا را به سیاست کنونیاش در خاورمیانه کشاند: انقلاب ایران و حملۀ شوروی به افغانستان. این دو اتفاق این دیدگاه را نزد رهبران سیاسی امریکا تثبیت کرد که باید حامی سیاست دسترسی به خلیج فارس نفتخیز بود. هر رئیسجمهوری پس از کارتر نیز چنین باوری داشتهاست. به اعتقاد اندرو بچویچ، استاد روابط بینالملل، فهم این نکته مهم است که این جنگ ابتدا بر سر نفت بود اما با گذشت زمان به امری بیش از آن مبدل گشت.
• الیور استون: جنگ به روایت والتدیزنی
گفتوگوی برد اوانز با الیور استون
الیور استون ۱۵ ماه در جنگ ویتنام جنگید. ۲۰ سال بعد، تصمیم گرفت فیلمی دربارۀ آن جنگ بسازد، چون انگار هیچکس در آمریکا نمیدانست آنجا چه گذشته. اما «جوخه» تنها فیلم او دربارۀ جنگ نبود. استون میگوید هالیوود غیرواقعیترین تفسیرِ ممکن از جنگ را به واقعیترین شکل ممکن ارائه میدهد: روایتِ آمریکاییهای قهرمان و دشمنان رذل آنها و در میان این اسطورهسازیها سینما کارکرد خود برای مبارزه با خشونت را از دست داده است.
• آمریکا چطور قدرتش را به دست خود به باد میدهد؟ فرید زکریا توضیح میدهد
عصر تفوّق ایالات متحده یک دورهٔ کوتاه سرمستیآور بود که ابتدا و انتهایش از جنس فروپاشی بود
فرید زکریا، ژورنالیست و کارشناس سیاست خارجی آمریکاست که او را بیشتر بهواسطهٔ نظراتش در دفاع از لیبرال دموکراسی و آزادی میشناسند. او هر هفته برنامهٔ تلویزیونی پربینندهای در شبکهٔ سی.ان.ان اجرا میکند و بهطور مستمر برای واشنگتن پست، تایم و بسیاری از مطبوعات دیگر مینویسد. زکریا در جدیدترین یادداشتش، همچون تحلیلگرانی از طیفهای گوناگون، معتقد است ایالات متحده هر روز بیشتر از جایگاه سابقش در نظام بینالمللی فاصله میگیرد و میپرسد: با افول قدرت آمریکا، آیا شاهد زوال امپراطوری ایدههایش هم خواهیم بود؟
• اگر آن شهرها را از میان نمیبردم، چه کسی اردوگاه آوارگان میساخت؟
وقتی خلبان یک بمبافکن آمریکایی از اردوگاهی سر در میآورد که قرار بود بمبارانش کند
رمان جدید محمد حنیف، نویسندۀ پاکستانی-بریتانیایی، کمدی سیاهی است از ویرانیهایی که سیاست خارجی ایالات متحده در خاورمیانه به بار آورده است. داستان در هم پیچیدهای از یک خلبان آمریکایی که پس از سقوط بمبافکنش مجبور میشود در میان مردمی زندگی کند که قرار بود قتلعامشان کند. موقعیتی غریب از مواجهۀ سربازی که مجبور به اطاعت است و مردمی که دنبال راه نجاتی میگردند.
• امریکا خودش را گروگان تروریسم نگه داشته است
احتمال کشتهشدن امریکاییهای مسلمان، از احتمال کشتهشدن امریکاییها بهدست اسلامگرایان افراطی بیشتر است
آمارها نشان میدهند از هر یکمیلیون مسلمان امریکایی، یک نفر بهخاطر نفرت آمریکاییهای غیرمسلمان از باورهای او کشته میشود. در حالیکه از هر هفدهمیلیون امریکایی یک نفر بهدست اسلامگرایان افراطی کشته شده است. بااینحال استاد جامعهشناسی دانشگاه کارولینای شمالی معتقد است برای بسیاری از امریکاییها آمارها مهم به نظر نمیرسند. و آنها بیشتر مایلند روی خشونتی متمرکز شوند که نامش را تروریسم اسلامی میگذارند.
• خدا میداند
چطور پدری که درختان زیتونش را برای حفظ جان کودکانش رها کرد، در خیابانهای شیکاگو جان داد؟
اینال هندی، نویسندۀ فلسطینی ساکن آمریکا، از مردی سیهچرده و لاغر میگوید که از روستای پدریاش در قدس، به آمریکا، سرزمین فرصتها مهاجرت کرد تا بتواند زندگی بهتری برای خودش بسازد. اما طعم زیتونها و انجیرهای باغ اجدادیاش را هیچگاه از یاد نبرد. مردی که تا دیروقت در یک رستوان فستفود کار میکرد تا شکم شش بچهاش را سیر کند و یک شب، برای ۴۸.۵ دلار به سینۀ او شلیک کردند. مردی که پدرش بود.
• هیروشیما را به یاد آور
نولیبرالیسم استعارهای از بمب اتم است: تجسمی از تخریب جهانی امر اجتماعی، سیاسی و اخلاقی
بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی عدهای را به جشن و پایکوبی برانگیخت، آنانی که استدلال میکردند تنها راه تسلیمکردن ژاپن استفاده از بمب اتم است. عدۀ دیگری در بمب اتم چیزی نمیدیدند مگر پیشرفت علم و قدرت شگفتانگیز آن. رایجترین دلیلی که برای استفاده از بمب اتم آورده میشد این بود که تنها راه شکست ژاپن و حفظ جان سربازان آمریکایی استفاده از بمب اتم است. اما همان زمان هم تعدادکثیری از سیاستمدارن و حتی رهبران نظامی مخالف استفاده از بمب اتم بودند و استدلال میکردند که برای پایان دادن به جنگ هیچ ضرروتی برای استفاده از بمب اتم نیست. امروزه ثابت شده که استدلال این دسته از مخالفان کاملاً درست بوده است.
• تاریخ شستوشوی مغزی؛ از هیتلر تا «وستورلد»
مروری بر کتاب «برنامهریزی انسان؛ شستوشوی مغزی، آدمهای ماشینی و نبود آزادی در آمریکا» نوشتۀ اسکات سلیسکر
چگونه ممکن است کسی بخواهد با شیوۀ زندگی آمریکایی مخالفت کند؟ از نظر اغلب آمریکاییها، چنین چیزی فقط وقتی ممکن است که مغزِ آن آدم را شستوشو داده باشند. بدینترتیب، از زمان جنگ جهانی دوم، بهطور مداوم با دستههای مختلفی از موجودات مواجه میشویم که شستوشوی مغزی شدهاند و، ازقضا، نقطۀ اشتراکشان دشمنی با آمریکاست: از نازیها تا کمونیستها تا تروریستها و حالا ماشینها. این اسطوره چه فایدهای برای آمریکا داشته است؟
