شکرانه طاعت

شکرانه طاعت

بخوان! به شکرانه توحید. بخوان! به شکرانه این عید!
بخوان، به پاس سرافرازی‏ات در بندگی و خاکساری
حضرت حق (جلّ جلاله)، بخوان:

اَللّهُمَّ اَهْلَ الْکِبرِیآءِ وَ الْعَظَمَةِ، وَ اَهْلَ الْجُودِ وَ الْجَبَرُوتِ،...
الهی، ای عظمت بی‏ پایان وَ ای دارنده هر دو جهان!
ای ذات بی‏مثال سخاوت!
ای کمال بی‏زوال قدرت!
ای بخشنده ‏ترینی که معنای بخششی!
و ای آمرزنده‏ای که پدید آورنده تقوایی!

أَسْئَلُکَ بِحَقِّ هذَا الْیَومِ الَّذی جَعَلْتَهُ لِلْمُسْلِمینَ عیدا؛
از تو می‏خواهیم به حق این روز مبارک،
که برای دل‏های مؤمن، عید قرار داده‏ای:
درود و سپاسمان را نثارِ پیامبر عشق و رحمت،
حضرت ختمی مرتبت،
مُحمّد صلی‏ الله‏ علیه ‏و‏آله‏ وسلم
و اهل بیت طاهرینش علیهم السلام نمایی!

الهی! در این روز مبارک،
از تو می‏خواهیم که ما را در سایه امنیت چترِ نورانیّت
محمد و آل محمد صلی ‏الله‏ علیه‏ و‏آله‏ وسلم قرار دهی.
الهی! از تو می‏خواهیم که به پاداش طاعتمان،
ما را از ترفندهای رنگارنگ اهریمن محفوظ بداری

الهی! ما را عبادتی بیاموز
که بتوانیم شُکر نعمت‏هایت را پاس بداریم.
الهی! عبادت خاصّانت را به ما بیاموز؛
عبادتی که توأم با عشق توست، عشق!

الهی! به پاداش عبادتمان، به پاس روزه‏هایمان،
ما را استقامت در راهی ببخش
که راه انبیا و اولیای توست!

ما را در راهی هدایت فرما که رضایت تو
و پیام‏ آور راستین تو در آن است.

الهی! به بهروزی این عید
که روز سرافرازی در امتحان تو بود،
توانایی‏مان بخش،
تا بار دیگر از عهده امتحان تو برآییم!

الهی! به پاس یک ماه برخورداری
از نعمت‏های «ویژه‏ ات»
که مخصوص «ماه مبارک رمضان» است،
چشم ما را هرچه زودتر به نعمت نهایی حضرتت ،
ظهور حضرت موعود عجل‌الله‌فرجه روشن فرما!

الهی! یک ماه با میزبانیِ ویژه‏ ات،
امساک از گناه را به ما آموختی
و نگاه ناسوتی‏مان را روشن از
انوار لاهوتی خویش کردی؛
در حالی که کم‏تر قدر چنین نعمتی را می‏دانیم!

رمضان سایه مهر از سرِ ما می‏گیرد
بال رأفت که فرو داشت، فرا می‏گیرد

چون نگیرد دلم از رفتن ماهِ شب قدر
که خدا سایه مهر از سرِ ما می‏گیرد

رمضان دار شفایی است که هر جان
و دلی داروی دردی از این دار شفا می‏گیرد

روزه با فطره، امان است و بَراتِ شب قدر
هر که شد در دو جهان کامروا می‏گیرد

... و ما امروز، ماه مبارک رمضان را در حالی بدرقه می‏کنیم
که لب‏های خشکیده خود را با تسبیح نامت صفا داده ‏ایم
و با امیدی بیشتر، قدم در راه زندگی نهاده‏ ایم؛
امیدی که با پالودگی از گناه، چون بذری، در دل ریشه می‏کند
و در هوای رسیدن به غایتِ مُراد خویش.

الهی! ما را در ادامه این راه خطیر، راهنما باش
و از فریب اهریمن قسم خورده دورمان بدار!
الهی! چشممان را به جمال دلارای
مهر موعود عجل‌الله‌فرجه،
در هم شکننده ظلمت و تاریکی، روشن کن،
تا نماز عید را،با ایشان و در فضای عطرآگین ولایت،
به جای آوریم!نمازی که آکنده از روح اجابت باشد؛
آکنده از قنوت‏های سبز آرزومندی!

الهی! هر روزمان را در سایه آقا
امام زمان عجل‌الله‌فرجه عید بگردان!