عوارض بیش فعالی در کودکان(2)
درمان های مرسوم اختلال عدم توجه و بیش فعالی در کودکان
درمان استاندارد ADHD در کودکان شامل دارو، آموزش و مشاوره است. این درمان ها می تواند بسیاری از علائم ADHD را تسکین دهند اما آن ها را درمان نمی کند. در ضمن ممکن است کمی طول بکشد تا درمان های بیش فعالی روی کودک اثر کنند پس انتظار معجزه یک شبه نداشته باشید.
در حال حاضر، داروهای محرک (روانی) معمولترین داروهای تجویز شده برای درمان ADHD هستند. به نظر می رسد داروهای محرک برای تقویت و برقراری تعادل سطح مواد شیمیایی مغز که انتقال دهنده های عصبی نام دارند کمک می کند. این داروها در بهبود علائم و نشانه های عدم توجه و بیش فعالی بسیار موثرند.
از جمله این داروها می توان به ریتالین، دیگران، دگزامفتامین و... اشاره کرد که در دو فرم کوتاه و طولانی اثر موجودند. دیگر داروهای مورد استفاده در درمان ADHD شامل اتوموکستین و داروهای ضد افسردگی مثل بوپروپیون و دزیپرامین و... است.
کودکان مبتلا به ADHD اغلب باید از درمان های رفتاری و مشاوره، با یک روان پزشک، روان شناس، مددکار اجتماعی و... بهره مند شوند.
برخی از کودکان مبتلا به ADHD نیز ممکن است شرایط دیگر مانند اختلال اضطراب یا افسردگی داشته باشند که در این مورد هم رفتاردرمانی و مشاوره ضروری است.
نمونه هایی از این درمان ها شامل موراد زیر است:
رفتار درمانی:
معلمان و والدین می تواند استراتژی های رفتاری رابه کودک آموزش دهند تا نحوه برخورد با شرایط دشوار را یاد بگیرند. این استراتژی ممکن است شامل سیستم های پاداش و... باشد.
روان درمانی:
معمولا برا کودکان بزرگتر انجام می شود تا الگوهای رفتاری منفی و راه های مقابله با علائم بیماری خود را یاد بگیرند.
مهارت آموزی به پدر و مادر:
این روش می تواند به پدر و مادر کمک کند تا راه های درک و راهنمای رفتار کودک را یاد بگیرند.
خانواده درمانی:
خانواده درمانی می تواند به پدر و مادر و خواهر و برادر کودک کمک کند تا با با استرس زندگی با کودک مبتلا به بیش فعالی مقابله کنند.
درمان های جایگزین اختلال عدم توجه و بیش فعالی در کودکان
یوگا یا مدیتیشن:
انجام روزانه تمرینات یوگا به طور منظم و یا استفاده از تکنیک های مدیتیشن و تمدد اعصاب ممکن است به کودکان کمک کند تا آرامش پیدا کنند و نظم و انضباط را یاد بگیرند.
رژیم غذایی مخصوص:
اکثر رژیم های غذایی که برای ADHD تجویز می شود شامل حذف غذاهای قنددار و آلرژن مانند گندم، شیر و تخم مرغ است. برخی از رژیم های غذایی توصیه می کنند که رنگ های خوراکی مصنوعی و مواد افزودنی از برنامه غذایی کودک حذف شود. مصرف کافئین به عنوان یک محرک برای کودکان مبتلا به ADHD هم می تواند علائم را تشدید کند.
مکمل درمانی با ویتامین و مواد معدنی:
در حالی که ویتامین ها و مواد معدنی برای سلامت عمومی مفید هستند، اما هیچ شواهدی وجود ندارد که نشان دهد مکمل های ویتامینی یا مواد معدنی می تواند علائم ADHD را کاهش دهد.
فرمولاسیون اختصاصی: این محصولات ترکیبی از انواع ویتامین ها، عناصر کم مقدار معدنی و... هستند که البته تحقیقات کافی در خصوص اثربخشی شان انجام نشده و به طور بالقوه می توانند مضر باشند.
اسیدهای چرب ضروری:
این چربی ها که مهم ترینشان اسید چرب امگا ۳ است برای عملکرد درست مغز لازم است. اگر می خواهید درباره اختلال بیش فعالی بیشتر بدانید، ادامه مطالب این بسته را در این صفحه ببینید.
منبع: تکتم نجفی
تهیه و تنظیم: مریم فروزان کیا
