الف) احادیث

ام‏المومنین، عایشه(رض) می‏گوید: «هرگز فاضل‏تر از فاطمه(س) به جز پدر بزرگوارش را ندیده‏ام.» (نک: ینابیع الموده، ص ۲۰۴؛ سنن ترمذی و الطبقات الکبری)

ام سلمه(رض) می‏فرماید: پیامبر مکرم(ص) در خانه‏ی فاطمه(س) بر بستر خویش آرمیده بود و کسایی خیبری بر تن داشت. آن گاه فاطمه(س) رسید، در حالی که دیگی محتوی حریره در دست داشت. رسول‏الله(ص) فرمود: «شوی و فرزندانت حسنین را فراخوان» فاطمه آنها را که مشغول خوردن بودند، حاضر ساخت. آیه تطهیر «انما یریدالله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا» بر پیامبر نازل شد. آن‏گاه رسول خدا(ص) زیادی عبای خویش را بر گرفت، روی ایشان کشید و سپس دست خویش را از میان کساء بیرون آورد، با دست به سوی آسمان اشاره کرد و گفت: «خداوندا، اینان اهل بیت و خواص من هستند. از آنها بدی و پلیدی را دور ساز و پاک‏شان فرما، خوب پاک گردانیدی و این را سه مرتبه فرمود (الدر المنثور، ۵/۱۹۸؛ مسند احمد حنبل، ج ۶، ص ۲۹۲؛ اسباب النزول، ص ۲۶۷ و مشکل الاثار، ج ۱، ص ۳۲۲).

عایشه(رض) روایت کرده است: رسول خدا(ص) در واپسین لحظات زندگی، فاطمه(س) را نزد خویش فراخواند و رازی را با او در میان نهاد، فاطمه(س) گریست. چند لحظه بعد دوباره فاطمه را فرا خواند و راز نهان دیگری را نیز با ایشان در میان گذاشت، این جا فاطمه خندید. عایشه می‏فرماید که علت را جویا شدم؛ فاطمه(س) فرمود: «در مرحله اول، رسول‏الله(ص) خبر از رحلت خود داد، من گریستم. در مرحله‏ی بعد، به من مژده داد که من نخستین فرد از خاندان او هستم که به او خواهم پیوست، شادمانی کردم. (مسند احمد؛ صحیح بخاری؛ مغازی واقدی و الطبقات الکبری)

ام سلمه(رض) می‏فرماید پیامبر خدا(ص) فرمود: «اگر علی آفریده نمی‏شد، کفوی برای فاطمه یافت نمی‏شد.» (ینابیع الموده، صص ۲۸۰-۲۹۸)

عایشه(رض) می‏گوید: «شخصی را در سیما، گفتار، کردار، برخاستن و نشستن، شبیه‏تر از فاطمه(س) به رسول خدا(ص) ندیدم. آن‏گاه که بر پدر خود رسول خدا(ص) وارد می‏شد، رسول خدا(ص) احترام می‏کرد. از جای خود بر می‏خاست، فاطمه را می‏بوسید و در جای خود می‏نشاند.» (سنن ترمذی و الطبقات الکبری)

ترمذی، به سند حسن غریب از عایشه(رض) روایت کرده است، وقتی از وی پرسیدند: «چه کسی نزد رسول خدا(ص) محبوب‏تر بود؟ فرمود: فاطمه(س). پرسیدند: از مردان؟ فرمود: شوهرش تا آن‏جا که من می‏دانم، او مردی است که پیوسته در روزه و نماز است.» (صحیح ترمذی، ج ۲، ص ۴۷۵؛ ریاض النضرة، ج ۲، ص ۲۱۳)

ترمذی نیز از عایشه(رض) روایت کرده است که گفت: فاطمه(س) محبوب‏ترین بانوان، نزد رسول خدا(ص) و شویش علی(رض) محبوب‏ترین مردان در نزد پیامبر(ص) بود.» (ینابیع الموده، ص ۳۴۲؛ تاریخ دمشق، ص ۱۶۲؛ کنزالعمال، ص ۱۲۷؛ الثمانیه، ص ۳۱۰؛ مرآة المومنین، ص ۳۰؛ ربیع الابرار، ص ۸۱۱؛ تاریخ جرجان، ص ۲۱۸؛ احقاق الحق، ص ۱۶۷)

پیامبر مکرم اسلام(ص) می‏فرماید: «هر گاه که شوق بهشت در دلم پیدا می‏شود، گلوی فاطمه را می‏بوسم.» (فضائل الخمسه، ص ۱۲۷) همچنین پیامبر مکرم(ص) می‏فرماید: «نخستین کسی که در بهشت بر من وارد می‏شود، فاطمه است.» (کنزالعمال و المیزان الاعتدال)

پیامبر اکرم(ص) در بیماری و وفاتش، هنگامی که بی‏تابی فاطمه را مشاهده کرد، فرمود: «ای فاطمه! آیا راضی نیستی که تو برترین بانوی زنان جهان، بانوی زنان این امت و بانوی زنان باایمان باشی؟» (مستدرک الصحیحین، ص ۱۵۶) رسول خدا(ص) به اصحاب نیز فرموده است: «بدانید که فاطمه، بانوی تمام زنان در قیامت است.» (حلیة‏الاولیاء، ص ۱۴۲)

ابن عباس می‏گوید که پیغمبر(ص) فاطمه(س) را زیاد می‏بوسید، روزی عایشه عرض کرد: شما فاطمه را زیاد می‏بوسید؟ رسول خدا(ص) فرمود: این کار دلیلی دارد؛ در شب معراج، هنگامی که جبرئیل مرا وارد بهشت کرد؛ از تمام میوه‏های بهشتی به من داد و از عصاره آنها، نطفه فاطمه در رحم خدیجه منعقد شد. هنگامی که مشتاق آن میوه‏های بهشتی می‏شوم، فاطمه را می‏بوسم و از بوی او، بوی تمام آن میوه‏ها را که در آن شب خوردم، استشمام می‏کنم. (ذخائر العقبی، ص ۳۶)

همچنین پیامبر(ص) فرمود: «جبرئیل سیبی از بهشت برای من آورد و خوردم و نطفه فاطمه از آن منعقد شد.» (همان، ص ۴۴ و سیوطی، در المنثور، تفسیر اسراء، آیه ۱)

در کتاب‏های حدیث آمده است که رسول خدا(ص) به حضرت فاطمه(س) فرمود: «خداوند با خشم تو، خشمگین و با رضای تو، راضی می‏شود.» (مستدرک الصحیحین، ص ۱۵۲؛ ابن حجر در الاصابة و ابن اثیر در اسدالغابة)

در صحیح بخاری نیز آمده است که پیغمبر اکرم(ص) فرمود: «فاطمه، پاره وجود من است. هر کس او را به خشم آورد، مرا به خشم آورده است.» (صحیح بخاری، کتاب: بدأ الخلق باب مناقب قرابه رسول الله و خصائص نسائی)

در صحیح ترمذی هم از حضرت رسول(ص) نقل می‏شود: «فاطمه، پاره‏ای از وجود من است. آن‏چه او را آزار می‏دهد، مرا آزار می‏دهد و آن‏چه او را به زحمت می‏افکند، مرا به زحمت می‏افکند.» (صحیح ترمذی، ص ۳۱۹؛ فیض القدیر؛ کنزالعمال؛ مسند احمد و صحیح ابی داوود) و نیز ایشان می‏فرماید: «نخستین شخصی که وارد بهشت می‏شود، فاطمه است. او میان این امت، مانند مریم میان بنی اسرائیل است.» (کنزالعمال، ص ۲۱۹)

در حدیث دیگری، عایشه(رض) از آن حضرت(ص) روایت می‏کند: «هنگامی که روز قیامت برپا شود، منادی صدا می‏زند: ای مردم! سرهای خود را به زیر افکنید تا فاطمه، دختر محمد بگذرد.» (تاریخ بغداد، ص ۱۴۱) در حدیث دیگری نیز پس از ذکر همین معنا آمده است: «فاطمه(س) با هفتاد هزار حورالعین، به سرعت برق از آن‏جا عبور می‏کند و به سوی بهشت می‏شتابد.» (کنز العمال، ص ۲۱۸)

در حدیثی از رسول خدا(ص) می‏خوانیم: «در آن شب که مرا به معراج بردند، دیدم این جمله‏ها، بر در بهشت نوشته شده است: خداوندی جز خدای یگانه نیست، محمد، رسول خدا و علی، محبوب پروردگار است. حسن و حسین برگزیدگان خدایند و فاطمه، منتخب خداوند است.» (تاریخ بغداد، ص ۲۵۹)

در حدیثی در ذخائرالعقبی آمده است که پیامبر اسلام(ص) به فاطمه(س) فرمود: «ای فاطمه! آیا می‏دانی چرا فاطمه نامیده شده‏ای؟» سپس می‏فرماید: «خداوند بزرگ تو و فرزندانت را در قیامت از آتش دوزخ باز می‏دارد.» (ذخائر العقبی ص ۲۶)

در حدیثی، رسول خدا(ص) فرموده است: «هر کس فاطمه را آن‏گونه که حق فاطمه است بشناسد، شب قدر را درک کرده است. علت نام‏گذاری آن حضرت به فاطمه آن است که خلایق از کنه معرفت وی بریده شدند.» در حدیثی دیگر نیز آمده است: «هر کس فاطمه را آن‏گونه که سزاست، بشناسد، لیلة‏القدر را درک کرده است.»