* فصل عاشقی*
پروردگارا !
اگر اراده کنی که ما را بیامرزی
این آمرزش نتیجه فضل توست .
و اگر خواست تو کیفر دادن ما باشد
این کیفر هم از عدالت توست .
پروردگارا !
اگر اراده کنی که ما را بیامرزی
این آمرزش نتیجه فضل توست .
و اگر خواست تو کیفر دادن ما باشد
این کیفر هم از عدالت توست .
الها !
بر ما منت گذار و در کار بخشش خود سخت میگر
از گناهمان در گذر و ما را از عذاب خود رهایی ده
که ما را طاقت عدل تو نیست
و بی بخشایش تو هیچ یک ازما را امید نجات نباشد
مهربانا !
ای بی نیاز بی نیازان
اینکما بندگان تو در پیشگاه توایم
من از همه به تو محتاج ترم
پس به توانگری خویش تهی
دستی ما را چاره ای ساز
و احسان خویش را از ما دریغ مدار
آن گونه که نومید گردیم
خدواندا !
اگر ازماروی بگردانی
آن کسی که از تونیک بختی خواسته بد بخت شود
و آن کس که چشم بخشش ازتو داشته تهی دست ماند
با چنین حال نومیدی پیش چه کسی رویم
و روی نیاز به کدامین درگاه بریم ؟
رئوفا !
تو منزهی و ما آن بیچاره گانیم
که بر آوردن خواست ایشان را واجب کرده ای
و آن رنج دیدگانیم که
برداشتن رنج ایشان را وعده فرموده ای
رحیما !
خواست تو را سزاوار تر و بزرگی تو را
شایسته تر ان است که بر خواستار خود
رحمت خود رحمت آوری
و آن کس را که از تو یاری طلبد فریاد رس باشی
پس بر زاری و نیاز ما رحمت آور
و اکنون که خویشتن را بر آستان تو افکنده ایم
بی نیازمان فرما
غفورا !
آن دم که از شیطان فرمانبری کردیم
و از تو نافرمانی شیطان به شادی پرداخت
پس بر محمد خاندانش درود فرست
و اینک که ما او را برای خاطر تو رها کرده ایم
و به سوی تو آمده ایم
دیگر به گناه کردن ما شادش مکن
