فضائل و کرامات امام رضا(ع)
فضیلت زیارت امام رضا علیه السلام
زیارت ائمه علیهم السلام مانند توبه از مکفرات است و مصداق: «ان الحسنات یذهبن السیئات» (هود: 114) می باشد،
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:
«قال رسول اللّه - صلی الله علیه و آله - سَتُدْفَنُ بَضْعَةٌ مِنّی بِاَرْضِ خُراسَانَ، مَازَارَهَا مَکْرُوبٌ اِلاّ نَفَّسَ اللهُ کَرْبَهُ، وَ لا مُذْنِبٌ اِلاّ غَفَرَاللهُ ذَنْبَهُ» [1]
بزودی پاره ای از بدن من در زمین خراسان دفن می شود، هیچ غمگینی او را زیارت نمی کند، مگر آن که خدا غمش را زایل می کند و هیچ گناهکاری او را زیارت نمی کند، مگر آن که خدا گناهانش را می آمرزد.
رسول خدا صلی الله علیه و آله این کلام را در وقتی فرموده که هنوز پدر و مادر امام هم به دنیا نیامده بودند.
امام جواد صلوات الله علیه به داوود صرمی فرمود:
«من زار ابی فله الجنه».[2] هر که قبر پدرم را زیارت کند اجرش بهشت است.
«قال ابوجعفر محمد بن علی الرضا - علیه السلام - ضمنت لمن زار قبر ابی - علیه السلام - بطوس عارفاً بحقه الجّنهَ علی اللّه عزوجل» [3].
فرمود: هر کس قبر پدرم را عارفاً بحقه زیارت کند ازطرف خدا بهشت او را ضمانت می کنم
سخنی گهربار
مؤمن واقعی
«قال الرضا علیه السلام لایکون المۆمن مۆمناً حتّی یکونَ فیه ثلاث خصالٍ: سنهٌ من ربه و سنه من نبیه و سنه من ولیّه، فاما السّنهُ من ربه فکتمان السر و اما السنه من نبیه فمداراه الناس و اما السنه من ولیّه فالصبر فی الباساء والضراء» تحف العقول: ص 442.
ثامن الائمه صلوات الله علیه فرمود: مۆمن، مۆمن (واقعی) نمی شود مگر آن که در وی سه سنت (عادت و کار) باشد: سنتی از پروردگارش،سنتی از پیامبرش و سنتی از امامش. اما خصلتش از پروردگار آن است که اسرار مردم را مخفی بدارد و افشا نکند و اما خصلتش از پیامبر آن است که با مردم مدارا کند، و امام خصلتش از امام آن است که در ضررهای بدنی و مالی صبر و استقامت داشته باشد.
احسان
1-مردی به محضر حضرت رضا علیه السلام آمد و گفت: به اندازه مروت خویش به من احسان کن، فرمود: نمی توانم (زیرا مروت امام خارج از حد بود). گفت: پس بقدر مروت من احسان کن، امام فرمود: آری، بعد به غلامش فرمود: دویست دینار به او بده.
2-امام در روز عرفه در خراسان همه مالش (شاید نقدینه باشد) را احسان کرد و به اهل نیاز تقسیم فرمود. فضل بن سهل گفت: این غرامت و اسراف است. فرمود: نه، بلکه غنیمت است، آنچه را که در آن پاداش و کرامت هست، غرامت مشمار.[4]
علی بن موسی عالم آل محمد
موسی بن جعفر صلوات الله علیه به پسرانش می فرمود: برادرتان علی بن موسی عالم آل محمد است، از او از دینتان بپرسید، آنچه می گوید حفظ کنید، من از پدرم امام صادق - علیه السلام - دفعات شنیدم می گفت:عالم آل محمد در صلب تو است ای کاش او را درک می کردم، او همنام امیرالمۆمنین علی است..[5]
امام صادق صلوات الله علیه در 25 شوال 148 هجری از دنیا رفت، امام رضا - علیه السلام - بعد از 16 روز در 11 ذوالقعده همان سال به دنیا آمد.
تواضع
مردی از اهل بلغ گوید: در سفر خراسان در خدمت امام رضا علیه السلام بودم.روزی طعام خواست، همه خدمتکاران از سیاهان و دیگران را کنار سفره جمع کرد، گفتم: فدایت شوم،بهتر آن است که آنها در خوان دیگری بخورند. فرمود: آرام باش پروردگار همه یکی است، مادرمان حوا و پدرمان آدم یکی است، مجازات بسته به اعمال است
«فقال: مه ان الرّبّ تبارک و تعالی واحد، والام واحده والاب واحد و الجزاء بالاعمال» [6].
بنده نوازی
امام صلوات الله علیه به غلامانش گفته بود: در وقت طعام خوردن اگر بالای سرتان هم بایستم قبل از تمام کردن طعام برنخیزید، یاسر گوید: گاهی بعضی از ما را صدا می کرد، می گفتند: مشغول طعام خوردنند، می فرمود: پس بگذارید طعامشان را تمام کنند: «قال: ان قمت علی رۆوسکم و انتم تاکلون فلاتقوموا حتی تفرغوا». [7]
پی نوشت ها:
[1] . وسائل الشیعه: ج 10 ص 433 و 435.
[2] . وسائل الشیعه: ج 10 ص 433 و 435.
[3] . وسائل الشیعه: ج 10 ص 433 و 435.
[4] . بحارالانوار /101/ 100/ 49.
[5] . بحارالانوار /101/ 100/ 49.
[6] . بحارالانوار /101/ 100/ 49.
[7] . فروع کافی: ج 6 ص 298.
منبع:کتاب خاندان وحی ،علی اکبر قرشی
