راه شناس باشید، اكثریت یعنی چه؟!
حضرت [امام موسی كاظم علیه السلام ] می فرمایند:ثم ذم الله الكثرة فقال: وَ إِنْ تُطِعْ أَكْثَرَ مَنْ فِی اَلْأَرْضِ یُضِلُّوكَ عَنْ سَبِیلِ اَللّهِ ... نباید انسان این جور باشد كه ببیند اكثر مردم كدام راه را می روند [همان راه را برود و بگوید] آن راهی كه اكثر مردم می روند همان درست است. این مثل همان تقلید است. همان طور كه انسان طبعاً به سوی تقلید از دیگران كشیده می شود، طبعاً به سوی اكثریت نیز كشیده می شود، و قرآن مخصوصا همان چیزی را كه انسان طبعا به سوی آن كشیده می شود انتقاد می كند، می فرماید: اگر اكثر مردم زمین را، پیروی كنی، تو را از راه حق منحرف می كنند. دلیلش این است كه اكثر مردم پیرو گمان و تخمین اند نه پیرو عقل و علم و یقین، و به تارهای عنكبوتی گمان خودشان چسبیده اند. این است كه در كلمات امیرالمؤمنین هست: لاتَسْتَوْحِشوا فی طَریقِ الْهُدی لِقِلَّةِ اَهْلِهِ ؛ هرگز در راه هدایت، به دلیل اینكه در آن راه و جاده افراد كمی هستند وحشتتان نگیرد. یك وقت دوتا راه در پیش رو دارید: یكی را می بینید كه انبوه جمعیّت در آن موج می زند. راه دیگر را نگاه می كنید، می بینید عده كمی در آن هستند. گاهی انسان وحشتش می گیرد. فرض كنید به سوی مقصدی داریم می رویم. به یك دو راهی می رسیم. اكثریت مردم و انبوه جمعیت را می بینیم كه راهی را انتخاب كرده اند. اقلیتی هم راه دیگر را در پیش گرفته و می روند. آدم وحشتش می گیرد، می گوید ما هم از همان راه اكثریت می رویم، هرچه به سر آنها آمد به سر ما هم می آید. می فرماید: نه، راه شناس باشید، اكثریت یعنی چه؟!
[ مرتضی مطهری ، تعلیم و تربیت اسلامی ، تهران ، صدرا، چاپ پنجاه و یکم ،1386 ، ص 37 و 38. ]
کفر محض!
مَن أَصبَحَ عَلَی الدُّنیا حَزیناً فَقَد أَصبَحَ عَلَی اللهِ ساخِطاً: هر کس نسبت به وضعیت دنیوي اش محزون باشد، هرآینه بر خدا غضبناك است. این بدان خاطر است که وضعیت دنیوي او را کسی جز خدا به وجود نیاورده است. آیا زشت نیست که بعد از یک عمر نماز و عبادت، بر خدا غضبناك باشیم؟ آیا می شود انسان همه ي عمر مهمان باشد و باز هم از صاحبخانه پَکر باشد؟ چقدر بی وجدان باید باشد که خُلقش از این صاحبخانه تنگ باشد. بیایید و از این صاحبخانه گله نکنید. خصوصا پیش خلق از خدا گله نکنید که کفر است.
[ حاج اسماعیل دولابی ، مصباح الهدی ، ص30 ]
راهی برای گشایش از گرفتاری ها!
علامه لاهیجانی انصاری (ره) به نقل از استادش مرحوم میرزا علی آقا قاضی طباطبایی فرمودند: روزی از ایشان پرسیدم كه در مواقع اضطرار و گرفتاری چه در امور دنیوی و یا در امور اخروی و در بنبستكارها به چه ذكر مشغول شوم تا گشایش یابد؟ (مرحوم قاضی) در جواب فرمودند: پس از پنج بار صلوات و قرائت آیة الكرسی، در دل خود بدون آوردن به زبان بسیار بگو: « اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی فِی دِرْعِكَ الْحَصِینَةِ الَّتِی تَجْعَلُ فِیهَا مَنْ تَشاء» تا گشایش یابد. « خدایا! مرا در حصن و پناهگاه خود و در جوشن و زره محكم قرار بده در آن چنان جوشنی كه كسانی را كه بخواهی قرار میدهی .»
[ اسوه عارفان ، گفته ها و ناگفتهها درباره مرحوم علامه سید علی آقا قاضی ، ص33 ]
شرط رسیدن به سعادت
حضرت آیت الله نمازی شاهرودی پس از نقل تشرفشان به حضرت ولی عصر عجل الله فرموده بود: من فهمیده ام که برای توفیق و رسیدن به خیرات و مبرات و سعادت ها چند چیز خیلی با اهمیت است: اول: محبت اهل بیت (علیه السلام). هر قدر می توانید محبت به خاندان عصمت و طهارت، محمد و آل محمد، اولاد و ذراری آن ها را در دلتان بیشتر کنید. هر خدمتی که از دستتان بر می آید برای ذراری زهرا سلام الله علیها انجام دهید. دوم: قرآن خواندن، هر روز مقداری بخوانید، به هر اندازه که می توانید قرآن بخوانید. سوم: نماز جماعت، را هرگز ترک نکنید، درباره امام جماعت تحقیق کنید، هر جایی که نماز جماعت بر پا می شود و امام جماعت مورد اعتماد است، شرکت کنید. چهارم: نماز شب را ترک نکنید، از خدا بخواهید که به شما توفیق خواندن نماز شب را عطا کند، نماز شب آثار عجیبی دارد.
[ حسن صدری مازندرانی ،حیات عارفانه فرزانگان ]
زن با یک دست گهواره را و با دست دیگر دنیا را تکان می دهد
از اینکه فهمیده بودیم ساکنان سلول سمت چپ (و راستمان) ایرانی هستند خوشحال بودیم. سی و دو ضربه به دیوار زدیم تا آنها را متوجه حروف الفبا کنیم . آنها هم متقابلاً سی دو ضربه به دیوار کوبیدند . نه بیشتر نه کمتر. خوشحال شدیم که آنها منظور ما را فهمیده اند . پس حالا ضربه بزنیم؛ پانزده ضربه «س» بیست و هفت ضربه «ل» یک ضربه «ا» بیست و هشت ضربه « م» یعنی سلام. هرچه نشستیم جوابی دریافت نکردیم . مجدداً بار دوم و بار سوم تکرار کردیم . سلول سمت چپ به دریچه زدند و نگهبان را صدا زدند . دریچه که باز شد ما بلا فاصله زیر در رفتیم از زیر در شنیدیم که با صدای بلند گفتند ما ترتیب الفبا را نمی دانیم . ... کار خلاقانه آن برادری که به بهانه ی ترانه خواندن اسامی دوستانش را با شعر و آهنگ برایمان گفته بود یادمان آمد . از آنجا که نگهبان ها به دعای بعد از نماز ما در سه وعده نماز یومیه عادت کرده و آن را پذیرفته بودند شروع به خواندن دعای امن یجیب کردیم البته با همان لحن و صوت همیشگی به جای دعا حروف الفبا را شمرده شمرده می خواندیم . ... وقتی تمام شد فوراً از دیوار سمت راست که ترتیب حروف الفبا را گرفته بودند شروع به ضربه زدن کردند : « زن با یک دست گهواره را و با دست دیگر دنیا را تکان می دهد. »
[معصومه آباد،من زنده ام (خاطرات دوران اسارت)، چاپ دویست و پنجم ،1395 ، ص 269 تا271 ]
یک استفتاء
سوال: با توجه به کیفیت فیلم ها (خارجی یا داخلی) و موسیقی که از تلویزیون جمهوری اسلامی پخش می شود دیدن و گوشدادن به آنها چه حکمی دارد؟
جواب: اگر افراد شنونده و بیننده تشخیص دهند موسیقى که از رادیو و تلویزیون پخش مى شود از نوع موسیقى مطرب لهوى مناسب با مجالس لهو و گناه است و یا دیدن فیلمى که از تلویزیون پخش مى شود، مفسده دارد، دیدن و شنیدنِ آنها براى آنان جایز نیست و مجرّد پخش از رادیو و تلویزیون حجّت شرعى براى جواز محسوب نمى شود.
( استفتائات مقام معظم رهبری امام خامنه ای در سایت معظمً له به آدرس: leader.ir )
