
نمازهای نافله چه اثری دارند؟
در روایت های پیشوایان دین تأکید بسیاری بر انجام دادن نافله ها شده است؛ زیرا آنها کاستی و نقصان باطنی نمازهای واجب
روزانه را جبران می کنند.
اثر کلی نوافل قرب به خدا و توجه و تذکر بیشتر و طبعا پاکی و دوری از گناه وغفلت است. در حدیث قدسی معروفی به نام «قرب
النوافل» آمده که خداوند فرمود: «بنده با نوافل به من نزدیک می شود تا جایی که من چشم او می شوم که با او می بیند وگوش او
می شوم که با او می شنود ودست او می شوم که با او کار انجام می دهد؛ یعنی، چشم و گوش و دست الهی پیدا می کند».(1)
در خصوص نماز شب آیات و روایات آثار زیادی را ذکر کرده اند؛ مثلاً: «مقام محمود و پسندیده در دنیا و آخرت اثر نماز شب شمرده
شده، همچنین نوافل موجب جبران نقص در فرائض می گردد».
رفت و آمد و معاشرت با کسانی که نماز نمی خوانند
18 _ رفت و آمد و معاشرت با کسانی که نماز نمی خوانند چه حکمی دارد؟
چنانچه می دانید یا احتمال می دهید که ارتباط و رفت و آمد با این افراد می تواند آثار مثبتی داشته باشد و شما می توانید با گفتار
یا رفتار خود آنها را با فرهنگ اسلامی آشنا کنید و بر ادای نماز تشویق نمایید، لازم است که رابطه با آنان را ترک نکنید و با رعایت
مراحل امر به معروف و نهی از منکر، آنها را ارشاد نمایید. اگر این راه مؤثر واقع نشد، چنانچه قطع ارتباط کارساز است و موجب تنبیه
آنها می شود، لازم است از این راه اقدام کنید. ولی اگر هیچ یک از راه ها تأثیر نکرد، دیگر برعهده شما چیزی نیست و اگر می
ترسید این گونه ارتباطات و رفت و آمدها، تأثیرات منفی در اخلاق و رفتار شما داشته باشد، لازم است که رابطه را قطع کنید.
1- 1. الکافی، ج 2، ص 352.
19 _ خداوند مکان ندارد و در جهت خاصی نیست؛ پس چرا..
19 _ خداوند مکان ندارد و در جهت خاصی نیست؛ پس چرا باید به سمت قبله نماز بخوانیم؟
بدون تردید خداوند مکان ندارد؛ چون مکان داشتن نشانه نیاز و محدودیت است و خداوند غنی مطلق است و به هیچ چیز و هیچ
کس، نیازی ندارد. خداوند، در همه جا و یا همه کس و همه چیز هست: «فَأینما تُولّوا فثَمَّ وجهُ الله»(1)؛ «به هر جهت روکنید، آنجا
روی به خدا است (در برابر خداوند قرار دارید».
از این مقدمه چنین نتیجه گرفته می شود که «قبله» نیست که خداوند در آن سمت قرار دارد. پس فلسفه قبله، رو کردن به سمت
خدا نیست؛ چون خداوند جهت خاصی ندارد. «ألا إنَّه بکل شی ء محیط»(2)؛ «او بر همه چیز احاطه دارد».
بنابراین فلسفه تغییر قبله را باید در جای دیگر جست وجو کرد.
خداوند جهت ندارد؛ ولی ما انسان ها در زندگی و حیات مادی و معنوی خود، نیازمند جهت هستیم و قبله، تعیین کننده جهت
حرکت مسلمانان در طول تاریخ بوده و هست. اگر فرض کنیم که نماز بدون قبله بود، چه اتفاقی می افتاد؟ هر کس به سمتی نماز
می خواند و همین امر موجب می شد تا عده ای، جهتی را ترجیح بدهند و دیگران را نیز به آن دعوت کنند؛ مثلاً عده ای به مشرق،
برخی به مغرب، گروهی به شمال، برخی به جنوب و... این موضوع خود عاملی برای تفرقه و نزاع و درگیری می شد؛ حال آنکه
اکنون نماز صفوف را متحد و یکپارچه می کند. علاوه بر این می توان فلسفه قبله را در موارد زیر دسته بندی کرد:
1 _ توجه به خانه توحید و به نداگر یکتاپرستی حضرت ابراهیم(ع).
2 _ توجه به زادگاه و خاست گاه دعوت توحیدی پیامبر(ص).
3 _ توجه دادن به اولین بنا و معبد روی زمین.
4 _ وحدت بخشی به صفوف مسلمانان.
5 _ ایجاد روح جامعه پذیری و الفت در بین مسلمانان و جوامع اسلامی.
6 _ ایجاد هویت مستقل فرهنگی در جامعه اسلامی.
1- 1. سوره بقره، آیه 115.
2- 2. سوره فصلت، آیه 54.