برخی از پیامبران به ویژه پیامبران اولوالعزم و پیامبرانی که دین بخصوص خود را داشته اند دارای کتاب بودهاند که در قرآن به آنها اشاره شدهاست.
نگاه قرآن به کتابهای آسمانی پیشین
پیامبران اولولعزم و کتابهای آنها عبارتند از:
- کتاب صحف از حضرت نوح (ع)
- کتاب صحیفه از حضرت ابراهیم (ع)
- کتاب تورات از حضرت موسی (ع) که به معنای شریعت است و شامل اسفار خمسه- سفر پیدایش- سفر خروج- سفر لاویان- سفر اعداد- سفر تثنیه است.
- کتاب انجیل از حضرت عیسی (ع) که به معنای بشارت است و شامل بر چهار انجیل یعنی متی- مرقس- یوحنا و لوقا میباشد.
- کتاب قرآن از حضرت محمد (ص) که به معنای خواندن و مرکب از ۱۱۴سوره است.
رابطه قرآن با کتابهای قبل از آن چیست؟
قرآن کریم به عنوان آخرین کتاب آسمانی که بر پیامبر اسلام(ص) نازل شد که تکمیل کننده شرایع پیشین است، و بدیهی است که کتابهای آسمانی قبل از خود را - مانند تورات، انجیل، صحف ابراهیم، زبور داوود - تأیید میکند، و تعالیم راستین آنها را نور و هدایتی از جانب خدا میداند. البته نه آن قسمت از آنها که مورد تحریف قرار گرفته است.
در اینجا به برخی از این آیات اشاره میشود:
1. و هنگامى که به آنها گفته شود به آنچه خداوند نازل فرموده، ایمان آورید، میگویند: ما به چیزى ایمان میآوریم که بر خود ما نازل شده است. و به غیر آن، کافر میشوند، در حالیکه حق است و آیاتى را که بر آنها نازل شده، تصدیق میکند.[1]
2. و این کتابى است که ما آنرا نازل کردیم، کتابى است پُربرکت، که آنچه را پیش از آن آمده، تصدیق میکند.
3. و به دنبال آنها (پیامبران پیشین)، عیسى بن مریم را فرستادیم، در حالیکه کتاب تورات را که پیش از او فرستاده شده بود تصدیق داشت. و انجیل را به او دادیم که در آن، هدایت و نور بود و [این کتاب آسمانى نیز] تورات را که قبل از آن بود، تصدیق میکرد و هدایت و موعظهاى براى پرهیزگاران بود.[3]
4. از نگاه قرآن ایمان به پیامبران الهی و کتابهای آنان از شرایط ایمان اعلام شده است:
پیامبر، به آنچه از سوى پروردگارش بر او نازل شده، ایمان آورده است. و همه مؤمنان [نیز]، به خدا، فرشتگان او و کتابها و فرستادگانش، ایمان آوردهاند [و میگویند] ما در میان هیچیک از پیامبران او، فرق نمیگذاریم [و به همه ایمان داریم].[4]
قرآن کریم با همه این تأییدات، اما تصریح میکند که کتابهای موجود سرشار از تحریفهایی است که از سوی معاندان، یا عالمان منحرف و فاسد بر پیکره آنها وارد شده و تعالیم آنها را مسموم ساخته است:
پس واى بر آنها که نوشتهاى با دست خود مینویسند، سپس میگویند: این، از طرف خدا است، تا آنرا به بهاى کمى بفروشند. پس واى بر آنها از آنچه با دست خود نوشتند و واى بر آنان از آنچه از این راه به دست میآورند.[5]
پی نوشت
[1]. بقره، 91.
[2]. انعام، 92.
[3]. مائده، 46.
[4]. مائده، 285.
[5]. بقره، 79.
