«هـر كس از ياد خدا روي گرداند, معيشت تنگي خواهد داشت؛ و من اعرض عن ذكري فان له معيشه ضنكا» (طه/124).
مـراد از تـنـگـي و سـخـتـي معيشت , فقر و نداري نيست , بلكه مراد آن است كه كسي كه خدا را فـراموش كند حتي اگر ثروت بي شمار هم داشته باشد باز آرامش روحي و رواني نخواهد داشت و همواره در پي افزايش ثروت و دل واپس از دست دادن آن , بيماري و ... خواهد بود و روشن است كه با چنين روحيه اي زندگي بسيار تلخ و تنگ خواهد بود .
نكته ديگر اينكه "اعراض" روگرداني عمدي و بعد از آگاهي و اتمام حجت است. اما بسياري از مردم دور از معارف الهي هستند. لذا گشايش زندگي آنها به طور عادي ونتيجه تلاش آنهاست.مگر كساني كه گرفتار سنت استدراج شده اند و خداوند خواسته كه آنها در دنيا طلبي غوطه ور شوند.
تفسير الميزان ج 14 ص 225

«هـر كس از ياد خدا روي گرداند, معيشت تنگي خواهد داشت؛ و من اعرض عن ذكري فان له معيشه ضنكا» (طه/124).
مـراد از تـنـگـي و سـخـتـي معيشت , فقر و نداري نيست , بلكه مراد آن است كه كسي كه خدا را فـراموش كند حتي اگر ثروت بي شمار هم داشته باشد باز آرامش روحي و رواني نخواهد داشت و همواره در پي افزايش ثروت و دل واپس از دست دادن آن , بيماري و ... خواهد بود و روشن است كه با چنين روحيه اي زندگي بسيار تلخ و تنگ خواهد بود .
نكته ديگر اينكه "اعراض" روگرداني عمدي و بعد از آگاهي و اتمام حجت است. اما بسياري از مردم دور از معارف الهي هستند. لذا گشايش زندگي آنها به طور عادي ونتيجه تلاش آنهاست.مگر كساني كه گرفتار سنت استدراج شده اند و خداوند خواسته كه آنها در دنيا طلبي غوطه ور شوند.
تفسير الميزان ج 14 ص 225

قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ ﴿١﴾ الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ ﴿٢﴾ وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ ﴿٣﴾

قطعا مومنان رستگارشدند (1) کسانی که در نماز خاشع هستند(2) و کسانی که از کار های بیهوده روی گردانند (3)

پس اگر می خواهیم مؤمن واقعی بشویم و به رستگاری برسیم باید بعد از ایمان آوردن به خدا،قیامت ، فرشتگان ،کتاب های آسمانی ،تمامی پیامبران و ایمان به آنچه خداوند فرمان داده و عمل به آن ها ، در درجه اول باید سعی کنیم نماز هایمان را به بهترین صورت انجام دهیم و در نمازهایمان خاشع باشیم و بدانیم که در مقابل چه کسی ایستاده ایم و در درجه دوم از کار های بیهوده دوری کنیم .

در شهر توریستی اسکاگن این زیبایی رو میشه در سجیه دید، این شمالیترین شهر دانمارکیهاست ..... جایی که دریای بالتیک و دریای شمالی بهم میپیوندند. دو دریای مختلف با هم یکی میشوند و بنابراین این راستا بوجود میاد.

و این همان چیزی است که در قرآن آمده است.

سورة مباركه  الرحمن

مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ(19).             دو دريا را به گونه اي روان كرد كه با هم برخورد كنند.

 بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ (20).           ما ميان آن دو حد فاصلي است كه به هم تجاوز نمي کنند.

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ (21).          پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‏كنيد؟

يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجان ُ (22).  از آن دو، مروارید و مرجان خارج مى‏شود.

سوره مباركه فرقان آیه 53:

« و هو الذي مَرَجَ البحرينِ هذا عَذبٌ فُراتٌ و هذا مِلحً اُجاجً وَ جَعَلَ بَينَهما بَرزَخا و حِجراً مَهجوراً»

 و اوست كسي كه دو دريا را موج زنان به سوي هم روان كرد اين يكي شيرين و آن يكي شور و تلخ است وميان آندو حريمي استوار قرار داد.

سوره مباركه فاطر آيه 12:

وَمَا يَسْتَوِي الْبَحْرَانِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَمِن كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْمًا طَرِيًّا وَتَسْتَخْرِجُونَ حِلْ= 9َةً تَلْبَسُونَهَا وَتَرَى الْفُلْكَ فِيهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوا مِن فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ

 اين دو دريا يکسان نيستند: يکی آبش شيرين و گواراست و يکی شور و تلخ، از هر دو گوشت تازه می خوريد، و از آنها چيزهايی برای آرايش تن خويش بيرون می کشيد و می بينی که کشتي ها برای يافتن روزی و غنيمت، آب را می شکافند و پيش می روند، باشد که سپاسگزار باشيد.

سوره مباركه نمل آيه 61:

اَمَّنْ جَعَلَ الْاَرْضَ قَرَارًا وَ جَعَلَ خِلالَهَا اَنْهَارًا وَ جَعَلَ لَهَا رَوَاسِیَ وَ جَعَلَ بَينَ الْبَحْرَيْنِ حَاجِزًا ءَاِلهٌ مَعَ اللهِ بَلْ اَکْ؍ َرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿61﴾

[آيا شريكانى كه مى‏پندارند بهتر است‏] يا آن كس كه زمين را قرارگاهى ساخت و در آن رودها پديد آورد و براى آن، كوه‏ها را [مانند لنگر] قرار داد، و ميان دو دريا برزخى گذاشت؟ آيا معبودی شریک با خداست؟ [نه،] بلكه بيشترشان [مشرکان و کافران] نمیدانند[و جاهل و بی خبرند].

رسول خدا(ص) در مجلسی بودند که این آیات را از سوره زلزال قرائت فرمودند:
«فمن یعمل مثقال ذرة خیراً یره و من یعمل مثقال ذرة شراً یره؛هر کسی اندکی عمل خیر انجام دهد،آن را می‌بیند و هر کس اندکی عمل بد انجام دهد،آن را می‌بیند».(سوره زلزال،آیات 7 و 8)
یک عرب بادیه نشین تحت تأثیر قرار گرفت و عرض کرد،یا رسول الله!یک ذره را هم حساب می‌کنند؟
پیامبر(ص) فرمودند:آری.
بادیه نشین برخاست و گفت:وای بر آشکار شدن بدی و گریه می‌کرد.
رسول خدا(ص) فرمودند:این بادیه نشین دلش از ایمان به خدا برخوردار است.
و همچنین وقتی پیامبر(ص) این سوره را قرائت کردند و صعصعه آن را شنید،گفت:همین آیه را که از قرآن شنیدم برای من کافی است.1
1.تفسیر ابوالفتوح رازی،ج 12، ص 147.