فرمانده هان بی سنگر
16 اسفند ماه امسال در یادواره شهید حاج محمد ابراهیم همت و شهید حاج مجید رمضان فرصتی بود تا میهمان سفره پر از فیض و برکت این دو شهید بزرگوار شویم.
اینجا که وارد شوید، میهمان لشگر 27 محمد رسول الله شدهاید. حاج همت، کریمی، رمضان، حاج احمد توسلیان، باکری و خیلی از بچههای لشگر با لبخند مهمان نوازیشان را نشان میدهند. تنها عکسهای شهدای لشگر 27 محمد رسول الله، اینجا را به سنگری امن برای عاشق پیشگان بدل کرده است. سنگری که درست در میدان شهدای و در پایتخت قرار گرفته و میگوید کلنگ این سنگر را زینالدین زده. زینالدینی که خودش هم خیلی زود به جمع دوستانش پیوست. بله درست حدس زدید اینجا حسینیه حاج همت خودمان است. 16 اسفند ماه امسال در یادواره شهید همت و شهید حاج مجید رمضان فرصتی بود تا میهمان سفره پر از فیض و برکت این دو شهید بزرگوار شویم.
در این مراسم پر فیض، جمعی از خانوادههای معظم شهدا و ایثارگر و همرزمان این شهدا حضور داشتند. محسن طاهری به مدیحه سرایی در رثای حضرت زینب (س) و شیخ حسین انصاریان درباره موضوع شهادت و دفاع مقدس به سخنرانی پرداخت. حضور سردار حسین دهقان وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و محمد اسماعیل کوثری فرمانده سابق لشگر 27 محمد رسول الله در حسینیه، ای مراسم را باشکوهتر کرده بود.
پسر شهید رمضان در مورد این دو سردار شهید جنگ تحمیلی گفت: شهیدان همت و رمضان دوستان صمیمی و از مۆسسان لشکر محمد رسول الله (ص) بودند که در مورد رابطه برادری و اخوت این دو شهید بزرگ ناگفتههای بسیاری است.
پسر شهید رمضان از قول یکی از همرزمان پدرش میگوید که شهید رمضان و شهید همت باهم عهد بسته بودند که در لشکر 27 محمدرسول الله (ص) شهید شوند. وی گفت: شهید محمدابراهیم همت فرمانده لشکر سپاه محمد رسول الله بود و پدر من در مقام رئیس ستاد لشکر و قائم مقامی حاج همت سه سال با وی همکاری داشت.
مصطفی رمضان در مورد خاطره یکی از همرزمان این دو شهید گفت: یکی از همزمان پدرم و حاج همت نقل کرده است که از اواسط سال 1365 پس از شهادت حاج همت به پدرم پیشنهاد ریاست ستاد نیروی هوایی سپاه پاسداران را داده بودند اما پدرم در جوابشان گفته بود که با شهید همت عهد بستهایم که خونمان در لشکر 27 ریخته شود و حالا که حاج همت رفته شهید شده من هم در لشکر میمانم تا شهید شوم.
در میان این مراسم تصاویری از شهدا لشکر 27 محمد رسول الله پخش شد که جملگی از فر مانده هان لشگر بودند. مردان نبردی که سینه به سینه لشگر 27 محمد رسول الله را هدایت کردند تا به سر منزل اصلیاش که همان پیروزی حق علیه باطل است، برسانند. فرماندهانی که در خون گلگون خود غلتیدند تا مبادا دست متجاوزی به جان و مال و ناموس این خاک برسد.
سامیه امینی
