پیـــام های آسمــانی
جزء بیست و یکم
(برگرفته از تفسیر نور)
1. كُلُّ نَفْسٍ ذَائقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ
هر نفسى، چشنده ى مرگ است سپس
به سوى ما باز گردانده مى شويد.
مرگ، استثنا ندارد و براى همه است.
«كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ»
مرگ، پايان كار نيست، بازگشت به مبدأ است.
«إِلَيْنا تُرْجَعُونَ»
(عنکبوت، 57)
2 .وَ الَّذِينَ جَاهَدُواْ فِينَا لَنَهدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِين
كسانى را كه در راه ما مجاهدت كنند، به راه هاى خويش
هدايتشان مى كنيم، و خدا با نيكوكاران است.
خداوند، هم راه قرب را به ما نشان مى دهد و هم تا
رسيدن به مقصد، دست ما را مى گيرد.
«لَنَهْدِيَنَّهُمْ ... لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ»
(عنکبوت، 69)
3.غُلِبَتِ الرُّوم فِى أَدْنَى الْأَرْضِ وَ هُم مِّن بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ
روميان مغلوبِ (ايرانيان) شدند. (اين شكست) در نزديكترين
سرزمين (رخ داد) ولى آنان بعد از مغلوب شدن، در آينده ى
نزديكى پيروز خواهند شد.
با يك شكست، مأيوس نشويد.
«غُلِبَتِ ... سَيَغْلِبُونَ»
(روم، 3)
4 .وَعْدَ اللَّهِ لَا يُخلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَ لَكِنَّ أَكْثرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُون
(اين پيروزى) وعده ى الهى است. خداوند وعده اش را تخلّف
نمى كند ولى بيشتر مردم نمى دانند.
اكثر مردم در وفا كردن خداوند به وعده هايش ترديد دارند.
«لا يُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ»
(روم، 6)
|
