پیام های آسمانی جزء بیست و هفتم (برگرفته از تفسیر نور)
این پیام ها با هدف استفاده در جلسات جزء خوانی استخراج شده است، لذا خواهشمند است استفاده و منتشر نمایید.
پیام های آسمانی جزء بیست و هفتم (برگرفته از تفسیر نور)
این پیام ها با هدف استفاده در جلسات جزء خوانی استخراج شده است، لذا خواهشمند است استفاده و منتشر نمایید.
1. مَا تَذَرُ مِن شَىءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كاَلرَّمِيمِ
به هر چه مى وزيد آن را چون خاكسترِ استخوان مرده مى گردانيد.
- بلایای طبیعی همچون خشکسالی و قحطی، می تواند عذاب الهی باشد. «مَا تَذَرُ مِن شَىءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كاَلرَّمِيم»( ذاریات، 42)
2. إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِين
خداست روزى دهنده. و اوست صاحب نيرويى سخت استوار.
- تمام امکانات و تخصص‌ها و ابزارها، وسیله برای رسیدن به رزق است. ولی روزی رسان تنها خداست. «إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ» (ذاریات، 58)
3. يَوْمَ تَمُورُ السَّمَاءُ مَوْرًا
روزى كه آسمان سخت بچرخد.
- برای وقوع قیامت، نه فقط زمین که تمام کرات آسمانی به هم می‌ریزد. «يَوْمَ تَمُورُ السَّمَاءُ مَوْرًا»(طور،9 )
4. يَتَنَازَعُونَ فِيهَا كَأْسًا لَّا لَغْوٌ فِيهَا وَ لَا تَأْثِيمٌ
در آنجا جام مى دهند و جام مى ستانند، كه در آن نه سخن بيهوده باشد و نه ارتكاب گناه.
- در خوردن شراب‌های دنیوی، لغو و گناه راه دارد، ولی در بهشت لغو و گناه راه ندارد. «لَّا لَغْوٌ فِيهَا وَ لَا تَأْثِيمٌ»(طور، 23)
5. مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَ مَا طَغَى
چشم خطا نكرد و از حد درنگذشت.
- حق چشم، آن است که نه انحراف بیند و نه زیاده. «مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَ مَا طَغَى»(نجم، 17)
6. وَ أَنَّهُ هُوَ أَضْحَكَ وَ أَبْكَی
و اوست كه مى خنداند و مى گرياند.
- خنده و گریه، هر دو لازم است و نباید در حالات عاطفی و احساسی، مانع خنده و گریه شد. «هُوَ أَضْحَكَ وَ أَبْكَی»(نجم، 43)
7. وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِر
و اين قرآن را آسان ادا كرديم تا از آن پند گيرند. آيا پندگيرنده اى هست؟
- قرآن، آسان است ولی سست نیست، یعتی سخنانش محکم و استوار است. «يَسَّرْنَا الْقُرْءَانَ»(قمر، 17)
8. خَلَقَ الْانسَانَ مِن صَلْصَالٍ كاَلْفَخَّارِ* وَ خَلَقَ الْجَانَّ مِن مَّارِجٍ مِّن نَّارٍ
آدمى را از گل خشكشده اى چون سفال بيافريد. و جن را از شعله اى بى دود.
- خداوند از ماده سرد بی‌روح (صَلْصَالٍ) و ماده گرم بی‌روح (مَّارِجٍ)، موجودات زنده می‌سازد. «خَلَقَ الْانسَانَ.... خَلَقَ الْجَانَّ...»( الرحمن، 14 و 15)
9. وَ حُورٌ عِينٌ* كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُو الْمَكْنُونِ
و حوران درشت چشم، همانند مرواريدهايى در صدف.
- زنانی بهشتی‌اند که در عین زیبایی، عفیف و پاکدامن باشند. «وَ حُورٌ عِينٌ* كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُو الْمَكْنُونِ» ( واقعه، 22 و 23)
10. الَّذِينَ يَبْخَلُونَ وَ يَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَ مَن يَتَوَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِىُّ الْحَمِيدُ
آنان كه بخل مى ورزند و مردم را به بخل وامى دارند. و هر كه رويگردان مى شود، بداند كه خدا بى نياز و ستودنى است.
- بخیل، محبوب خدا نیست. «والله لایحب کل مختال فخور الذین یبخلون...» (حدید، 24)
سـوال: حــق چـشـم چیسـت؟
تهیه و تدوین: اتحادیه تشکل های قرآنی شهرستان خمینی شهر
