لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَ لَا كِذَّابًا
نه سخن بيهوده شنوند و نه دروغ.
جلساتی که در آن لغو و دروغ نباشد، جلسات بهشتی است. «لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَ لَا كِذَّابًا»
(تفسیر نمونه ذیل آیه 35نبأ )
لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَ لَا كِذَّابًا
نه سخن بيهوده شنوند و نه دروغ.
جلساتی که در آن لغو و دروغ نباشد، جلسات بهشتی است. «لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَ لَا كِذَّابًا»
(تفسیر نمونه ذیل آیه 35نبأ )
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَ أَخَّرَت
هر كس مى داند چه چيز پيشاپيش فرستاده و چه چيز بر جاى گذاشته است.
انسان، هم باید به فکرگذشته خود باشد، تا اگرخلافی کرده توبه کند و هم به فکر پس از مرگ
خود باشد تایادگار خوبی از خود به جای گذارد. «مَّا قَدَّمَتْ وَ أَخَّرَت» (تفسیر نمونه ذیل آیه 5 انفطار)
اللَّهُ يَسْتهَزِئُ بهِمْ وَ يَمُدُّهُمْ فىِ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُون
خداوند آنان را به استهزا مى گيرد و آنان را در طغيانشان مهلت مى دهد تا سرگردان شوند.
كيفرهاى الهى، متناسب با گناهان است. در برابر “إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ”، “اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ” آمده است.
از مهلت دادن و زياده بخشى هاى خداوند، نبايد مغرور شد. “يَمُدُّهُمْ فِي طُغْيانِهِم”
(برگرفته از نفسیر نمونه آیه15 بقره)
وَ لَن يَتَمَنَّوْهُ أَبَدَا بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِين
ولى آنها هرگز به سبب آنچه از پيش فرستاده اند، آرزوى مرگ نكنند و خداوند به حال ستمگران، آگاه است.
ترس از مرگ، در واقع ترس از كيفر كارهاى خود ماست. “بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ”
(برگرته از تفسیر نور آیه95بقره)
وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِیمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ إِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيم
و (بياد آور) هنگامى كه ابراهيم، پايه هاى خانه (كعبه) را با اسماعيل بالا مى برد (و مى گفتند
پروردگارا از ما بپذير، همانا تو شنوا و دانايى.
كار مهم نيست، قبول شدن آن اهميّت دارد. حتّى اگر كعبه بسازيم، ولى مورد قبول خدا قرار
نگيرد، ارزش ندارد. “رَبَّنا تَقَبَّلْ”
(برگزرفته از تفسیر نور سوره بقره، 127)
ولِلّهِ جُنُودُ السَّماواتِ وَ اْلأَرْضِ(فتح/7)
و سپاهيان آسمانها و زمين از آن خداست
دست و پاي شما سرباز او هستند، شما خيال نكنيد، اگر كسي به جنگ خدا رفت، معصيت خدا را قبول كرد، خدا از جاي ديگر سربازكشي مي‌كند، اين طور نيست.(آیت الله جوادی آملی،تفسیر سوره زمر،جلسه29)
