کشف اول

در ژوئیه سال ۱۹۵۱ میلادی گروهی از دانشمندان معدن شناس روسی برای معدن یابی ، مشغول زمین کاوی بودند که ناگهان به تخته چوبهایی پوسیده بر خوردند و پس از کاوش بیشتری معلوم شد که آنجا چوبهای بسیاری در زیر زمین ، وجود داشته که گذشت زمان ، آنها را کهنه و پوسیده ساخته است و از علائمی دریافتند که باید این چوبها غیر عادی و مشتمل بر راز نهفته ای باشد ، این بود که با دقت کامل زمین را شکافتند و در نتیجه چوبهای پوسیده و چیزهای دیگری از آنجا در آوردند و در آن میان ، تخته چوب مستطیلی یافتند که همه را به حیرت انداخت ، زیرا در اثر گذشت زمان کهنگی و پوسیدگی به تمام چوب ها راه یافته بود ، جز این تخته که چهارده اینچ طول و ده اینچ عرض داشت و حروفی چند برآن منقش بود .

کشف اول

در ژوئیه سال ۱۹۵۱ میلادی گروهی از دانشمندان معدن شناس روسی برای معدن یابی ، مشغول زمین کاوی بودند که ناگهان به تخته چوبهایی پوسیده بر خوردند و پس از کاوش بیشتری معلوم شد که آنجا چوبهای بسیاری در زیر زمین ، وجود داشته که گذشت زمان ، آنها را کهنه و پوسیده ساخته است و از علائمی دریافتند که باید این چوبها غیر عادی و مشتمل بر راز نهفته ای باشد ، این بود که با دقت کامل زمین را شکافتند و در نتیجه چوبهای پوسیده و چیزهای دیگری از آنجا در آوردند و در آن میان ، تخته چوب مستطیلی یافتند که همه را به حیرت انداخت ، زیرا در اثر گذشت زمان کهنگی و پوسیدگی به تمام چوب ها راه یافته بود ، جز این تخته که چهارده اینچ طول و ده اینچ عرض داشت و حروفی چند برآن منقش بود .

دولت روس برای تحقیق و بررسی درباره این تخته چوب در ۲۷ فوریه سال ۱۹۵۳ میلادی کمیته ای تشکیل داد که اعضای آن باستان شناسان و استادان شناخت زبانهای عهد عتیق بودند و بالاخره پس از هشت ماه تحقیق و کاووش ، اسرار آن تخته چوب ، برای کمیته تحقیق کشف گردید و معلوم شد که این تخته چوب ، از کشتی حضرت نوح علیه السلام است که برای تیمن و مدد خواهی چیزهائی بر آن نوشته و بر کشتی نصب کرده است . در وسط تخته یک تصویر پنجه نمائی وجود داشت که عبارتی چند به زبان سامانی بر آن نگاشته شده بود.

اکنون آن تخته را در دیدگاه خوانندگان محترم قرار میدهم تا تصویر و نوشته ها را آنچنانکه در زمان حضرت نوح علیه السلام بوده مشاهده کنند :

از راست به چپ خوانده شود :

کمیته تحقیق ، پس از ۸ ماه فکر و دقت و زحمت فراوان ، نوشته مذکور را خواندند و به حروف روسی در آوردند که در ماهنامه ای در مسکو در نوامبر سال ۱۹۵۳ و مجله weekly – mirror در۲۸ دسامبر سال ۱۹۵۳ و روزنامه الهدی در قاهره و در تاریخ ۳۱ مارس سال ۱۹۵۴ درج گردیده است.

سپس استاد زبان باستانی شناس بریتانیا اقای MR . N . F . Maks الفاظ مذکور را به انگلیسی چنین ترجمه کرد :

O. my god my helper , keep my hand with merey and with your holy bodies: mohamad , alia , shabbar , shabbir , fatema . they allare biggests and honourables .the world established for them . help me by their names . you can refrm to right

ماهنامه star of bartania چاپ لندن در ژانویه سال ۱۹۵۴ و مجله manchestor . sun light در ۲۳ ژانویه سال ۱۹۵۴ و همچنین در مجله London weekly mirror در تاریخ اول فوریه سال ۱۹۵۴

ترجمه:

“ای خدای من و ای مددکار من به لطف و مرحمت خود و به طفیل ذوات مقدس محمد ، ایلیا، شبر ، شبیر و فاطمه علیهم السلام دست مرا بگیر . این پنج وجود مقدس از همه با عظمت تر و واجب الاحترام هستند و تمام دنیا برای انان ، برپا شده است . پروردگارا به واسطه نامشان ، مرا مدد فرمای . تو میتوانی همه را به راه راست هدایت نمایی.”

کشف دوم

در جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۶ میلادی هنگامی که عده ای از سربازان انگلیسی در چند کیلومتری بیت المقدس مشغول حفر پناهگاه بودند ، در دهکده کوچکی به نام <<اونتره>> یک لوح نقره ای پیدا کردند که حاشیه اش به جواهرات گرانبها مرصع و در وسطش ، خطوطی به حروف طلایی نگارش یافته بود. آن را نزد فرمانده مجارستانی خود << این گریندل>>  بردند و هر چه کوشیدند نتوانستند از آن چیزی بفهمند ولی دریافتند که این نوشته به زبان اجنبی بسیار قدیمی است و بالاخره این لوح ، به وسیله وی دست به دست گردید تا به دست سرپرست ارتش بریتانیا ، << لیفتو نانت (Liftonant)، و گلادستون( Glad Ston) رسید و آنها هم آن را به دست باستان شناسان بریتانیا سپردند .>>

پس از پایان جنگ در سال ۱۹۱۸ میلادی درباره لوح مذکور به تحقیق و بررسی پرداختند و کمیته ای تشکیل دادند که اساتید زبان باستانی شناس بریتانیا ، آمریکا ، فرانسه ، آلمان و دیگر کشورهای اروپایی جزو آن کمیته بودند . پس از چند ماه بررسی و تحقیق در سوم ژانویه در سال ۱۹۲۰ میلادی معلوم شد که این لوح مقدسی است به نام << لوح سلیمانی >> و سخنانی از حضرت سلیمان علیه السلام را در بردارد که به الفاظ عبرانی قدیم نگارش یافته است .

سپس مقرر گردید که لوح در موزه ی سلطنتی بریتانیا گذاشته، امّا هنگامی که این خبر به اسقف اعظم انگلستان -Lord Bishap- رسید، نامه ای محرمانه به اعضای کمیته ی تحقیق نوشت که در قسمتی از آن آمده بود: «… اگر این لوح در موزه گذاشته شود و در مرأی و منظر مردم قرار گیرد اساس مسیحیت متزلزل خواهد شد و خود مسیحیان ، جنازه مسیحیّت را بر روی دوش خود تشییع می کنند و آن را در گورستان فراموشی به خاک می سپارند؛ لذا بهتر است که لوح مذکور در رازخانه‌ی کلیسای انگلستان گذاشته شود و جز اسقف و اهل سرّ کسی آن را نبیند.»

از راست به چپ خوانده می شود :

 ترجمه لوح سلیمانی :

زبانشناسان حروف خط عبرانی را چنین با حروف ما تطبیق داده اند:

آیا این نشانه ها دلیل بر وجود پیامبران و خدای بزرگ که شاهد بر اعمال ما است،نیــست؟