گناه بزرگان از ديدگاه قرآن
در آيه 44 تا 48 سوره حاقهّ مى خوانيم :
و لو تَقَوّلَ علينا بعض الاَقاويل . لاَخَذنا منِه بِالَيمين . ثمّ لَقطعنا مِنه الوَتين . فَما مِنكم مِن اَحد حاجِزين .
و اگر او (پيامبر) سخن دروغ بر ما مى بست ، ما او را با قدرت مى گرفتيم ، سپس رگ قلبش (يعنى شاهرگش ) را قطع مى كرديم ، و احدى از شما نمى توانست مانع شود و از او حمايت كند.
در قرآن افراد بدعت گذار و تحريف گر بسيارى مطرح شده اند اما خدا درباره ى هيچكدام از آنها اين گونه سخن نگفت كه : ((رگ گردنت را مى زنيم )) ولى به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به خاطر عصمت و مقام علم و آگاهيش چنين مى فرمايد، زيرا او شخص بزرگى است كه گناهش نيز بسيار بزرگ است .
بنابراين آنان كه داراى شخصيت علمى و دينى هستند و انتسابشان به دستگاه دين بيشتر است ، مسئوليت بيشترى دارند.
گناه بزرگان از ديدگاه قرآن
در آيه 44 تا 48 سوره حاقهّ مى خوانيم :
و لو تَقَوّلَ علينا بعض الاَقاويل . لاَخَذنا منِه بِالَيمين . ثمّ لَقطعنا مِنه الوَتين . فَما مِنكم مِن اَحد حاجِزين .
و اگر او (پيامبر) سخن دروغ بر ما مى بست ، ما او را با قدرت مى گرفتيم ، سپس رگ قلبش (يعنى شاهرگش ) را قطع مى كرديم ، و احدى از شما نمى توانست مانع شود و از او حمايت كند.
در قرآن افراد بدعت گذار و تحريف گر بسيارى مطرح شده اند اما خدا درباره ى هيچكدام از آنها اين گونه سخن نگفت كه : ((رگ گردنت را مى زنيم )) ولى به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به خاطر عصمت و مقام علم و آگاهيش چنين مى فرمايد، زيرا او شخص بزرگى است كه گناهش نيز بسيار بزرگ است .
بنابراين آنان كه داراى شخصيت علمى و دينى هستند و انتسابشان به دستگاه دين بيشتر است ، مسئوليت بيشترى دارند.
مَثَل دانشمند غير متعهّد در قرآن
در قرآن دانشمندان بى عمل به الاغ و سگ ، تشبيه شده اند.
در مورد بلعم باعورا دانشمند گنهكار مى خوانيم :
فَمَثله كَمَثل الكَلبِ اِن تَحمِل عَلَيه يَلهَث اَو تَترُكه يَلهَث (59)
مثال او همانند سگ (هار) است كه اگر به او حمله كنى دهانش را باز و زبانش را از دهانش بيرون مى آورد، و اگر او را به حال خود واگذارى ، باز همين كار را مى كند. (آنچنان تشنه ى دنيا است كه هميشه دهانش باز است ).
و در آيه ى 5 سوره ى جمعه مى خوانيم :
مَثَل الَّذينَ حُمِّلُوا التّوراةِ ثمّ لم يَحمِلوها كَمَثل الحِمارِ يَحمل اَسفاراً
مثال كسانى كه به دستورات تورات ، تكليف شدند، ولى حق آن را ادا ننمودند، همانند مثال الاغى است كه كتاب هايى با خود حمل كند (و از كتاب ها بهره اى نبرد جز سنگينى بار آن !).
در آيه ى 30 سوره ى احزاب مى خوانيم :
﴿يا نِساءَ النّبى مَن يَاتِ مِنكُنّ بِفاحِشَة مُبيِّنَة يُضاعَف لَها العَذاب ضِعفَين ﴾
اى همسران پيامبر هر كدام از شما گناه آشكارى مرتكب شود، عذاب او دو برابر است .
همسران پيامبر به خاطر اينكه در جامعه داراى موقعيت خاصى بودند گناه آنها كيفر مضاعف داشت .
مراد از ((گناه آشكار)) آنها، شايد اشاره به اثر اجتماعى آن گناه باشد، كه به همين خاطر كيفرِ چند برابر دارند.
بر همين اساس روايت شده شخصى به امام سجاد عليه السلام عرض كرد: انكم اهلبيت مغفور له
((شما از خاندانى هستيد كه مشمول آمرزش خداوند مى باشيد.))
آن حضرت با شنيدن اين سخن خشمگين شد و در پاسخ فرمود:
آنگونه كه تو مى گويى نيست ، ما در مورد نيكوكاران خود، دو پاداش و در مورد گنهكاران خود، دو كيفر قايل هستيم .
سپس آيه 30 و 31 احزاب را تلاوت فرمودند.(60)
